II SA 2747/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. W dniu 21 stycznia 2004r. D.P. złożyła pismo, w którym oświadczyła, że cofa skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2003r. nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, wniesioną w dniu 18 lipca 2003r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z oświadczenia D.P. wynika, że Oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w K., po dostarczeniu odpowiednich dokumentów, przyznał rentę ustawową jej córce P. P. od dnia[...] października 2003r.. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z całokształtu okoliczności wynika, iż w niniejszej sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 przywołanej wyżej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sad Administracyjny orzekł, jak w sentencji.