II SA 2895/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Beata Bińkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2004 r. sprawy ze skargi [...] S.A. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia uprawnień abonentów spółki do wyboru operatora międzystrefowego poprzez numer dostępu oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty /dalej zwany Prezesem URTiP/ po ponownym rozpoznaniu sprawy utrzymał w mocy swoją własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...] odmawiającą zawieszenia uprawnień abonentów spółki [...] SA. /dalej zwanej [...] S.A/ do wyboru operatora publicznego świadczącego usługi międzystrefowe poprzez numer dostępu. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2002r. [...] S.A. wystąpiła do Prezesa URTiP o wydanie decyzji ograniczającej realizację uprawnień abonentów [...] S.A. wynikających z art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 21 lipca 2000r. Prawo Telekomunikacyjne /D.U. nr 73 z 200r. poz. 852 z późn. zmianami/ dotyczących wyboru operatora publicznego świadczącego usługi międzystrefowe przez preselekcję. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że posiadane przez nią centrale analogowe nie spełniają warunków niezbędnych do realizacji uprawnień abonentów do wyboru operatora. Załączyła harmonogram wymiany tych central na centrale cyfrowe i wyjaśniła, że nowe cyfrowe centrale pozwolą na realizację uprawnień abonentów z art. 43 ust.3 Prawa Telekomunikacyjnego. Wskazany wniosek został uzupełniony pismami z dnia [...] grudnia 2002r. i [...] grudnia 2002r. , w których wnioskodawczyni wyjaśniła, że chodzi jej o zawieszenie uprawnień abonentów do wyboru operatora przez preselekcję i numer dostępu. Doprecyzowała też terminy zawieszenia uprawnień dla poszczególnych central powiązane z terminami ich planowanej modernizacji. W toku badania wniosku Departament Techniczny URTiP wskazał, że wybór operatora międzystrefowego przez preselekcję nie jest możliwy przy zastosowaniu central analogowych, natomiast gdy chodzi o wybór operatora międzystrefowego przez numer dostępu, to centrale analogowe mają taką możliwość techniczną. W piśmie z dnia [...] stycznia 2003r. [...] S.A. potwierdziła, że wybór operatora międzystrefowego poprzez numer dostępu jest możliwy, jednakże uprawnienia tego nie można realizować z uwagi na brak możliwości identyfikacji przekazywania numeru abonenta wywołującego, co jest warunkiem niezbędnym do zrealizowania połączenia przez innych operatorów międzystrefowych. Departament Techniczny URTiP wskazał ponownie, że posiadanie przez centrale analogowe tzw. sygnalizacji [...] do przekazywania operatorowi współpracującemu numeru abonenta wywołującego nie jest warunkiem koniecznym do realizacji połączeń, natomiast ma znaczenie przy obliczaniu należności za tę usługę. Podpisanie odpowiednich umów z operatorem międzystrefowym, regulujących fakturowanie usług przez [...] S.A. rozwiąże problem rozliczeń między [...] S.A. a operatorami międzystrefowymi. Prezes URTiP wydał dwie decyzje. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...] zawiesił uprawnienia abonentów do wyboru operatora międzystrefowego przez preselekcję. Decyzja ta uprawomocniła się. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...] Prezes URTiP odmówił zawieszenia uprawnień abonentów [...] S.A. w zakresie wyboru operatora międzystrefowego poprzez numer dostępu. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 44 ust. 2 i art.111 Prawa telekomunikacyjnego. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że operator świadczący usługi telefoniczne międzystrefowe jest obowiązany zapewnić techniczne możliwości dla realizacji uprawnień abonentów z art. 43 Prawa Telekomunikacyjnego. Realizację tych uprawnień Prezes URTiP może zawiesić na wniosek operatora na czas określony, ustalając jednocześnie harmonogram przystosowania sieci, jeżeli techniczne możliwości sieci wnioskodawcy nie pozwalają na ich realizację. Stan techniczny sieci posiadanej przez [...] S.A. pozwala na realizację uprawnień abonentów do wyboru operatora międzystrefowego przez numer dostępu zgodnie z wymaganiami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 29 października 2002r. w sprawie szczegółowych warunków korzystania z uprawnień przez abonentów publicznej sieci telefonicznej /Dz.U. nr 188 z 2002r. poz. 1578/. Centrale analogowe posiadane prze [...] S.A. są przystosowane do możliwości dokonywania wyboru przez abonenta operatora międzystrefowego poprzez numer dostępu, zatem nie jest uzasadnione ograniczanie uprawnień abonentów w tym zakresie. [...] S.A. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że uprawnień abonentów polegających na wyborze operatora międzystrefowego nie można realizować z uwagi na brak możliwości identyfikacji numeru abonenta wywołującego, co jest warunkiem niezbędnym do zrealizowania połączenia przez innych operatorów międzystrefowych. Podniosła, że poprzednio wydane wymagania techniczno-eksploatacyjne sieci telekomunikacyjnej nie obowiązywały już w dacie wydania zaskarżonej decyzji, gdyż utraciły moc 1 stycznia 2003r. zaś nowe rozporządzenie w tej kwestii na podstawie art.88 ust.2 p.2 ustawy Prawo Telekomunikacyjne nie zostało jeszcze wydane. Podniosła, że wadliwe jest wskazanie przez Prezesa URTiP możliwości refakturowania usług jako sposobu na ominięcie trudności związanych z brakiem sygnalizacji [...] /służącej do przekazywania danych abonenta wywołującego operatorowi międzystrefowemu/, bowiem rozwiązanie takie odnosi się do stanu hipotetycznego jaki może zaistnieć dopiero po podpisaniu odpowiednich umów w tej materii z operatorami międzystrefowymi. Wobec zasady swobody umów sugestia taka jest nieuprawniona a sam fakt istnienia możliwości ich zawarcia oraz ich dopuszczalności w świetle prawa podatkowego nie jest wystarczający. Decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] Prezes URTiP utrzymał w mocy swoją własną decyzję z [...] kwietnia 2003r. Powołał się na art. 44 ust. 2 i 111 ust.1 Prawa Telekomunikacyjnego a także 138 § 1 p.1 i 127 § 3 KPA. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z cytowanym wyżej rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 29 października 2002r. w sprawie szczegółowych warunków korzystania z uprawnień abonentów publicznej sieci telefonicznej wybór operatora międzystrefowego przez numer dostępu nie jest uzależniony od konieczności przekazywania operatorowi współpracującemu numeru abonenta wywołującego. Wskazane rozporządzenie w § 5 ust. 1 i 2 przewiduje jedynie, iż abonent sieci stacjonarnej dokonuje wyboru operatora międzystrefowego przez wybranie podczas inicjowania połączenia odpowiedniej sekwencji cyfr zawierającej numer dostępu do sieci wybranego operatora. Zgodnie z art. 44 ust. 2 Prawa Telekomunikacyjnego jedynie brak możliwości technicznych sieci wnioskodawcy uprawnia Prezesa URTiP do zawieszenia uprawnień abonentów do wyboru operatora, tymczasem w sprawie niniejszej możliwości techniczne istnieją, zaś brak sygnalizacji [...] nie stanowi technicznej przeszkody przy wyborze operatora międzystrefowego przez numer dostępu i może być realizowane po uzgodnieniu między operatorami zasad fakturowania lub udostępniania szczegółowych bilingów. Zagadnienia fakturowania czy umów handlowych nie stanowiły jednak przedmiotu decyzji Prezesa URTiP ani też Prezes nie ograniczał praw spółki do swobodnego zawierania umów. Na tę decyzję [...] S.A. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Zarzucała naruszenie przepisów postępowania administracyjnego polegające na rozdzieleniu materii wniosku o zawieszenie uprawnień abonentów przez numer dostępu i preselekcję, i wydanie dwóch odrębnych decyzji : jednej dotyczącej wyboru przez preselekcję a drugiej dotyczącej wyboru przez numer dostępu, bez jednoczesnego zaznaczenia, że są to decyzje częściowe. Taki podział miał negatywny wpływ na wynik sprawy. Podnosiła, że brak informacji dla operatora międzystrefowego o abonencie wywołującym może być usunięty tylko poprzez refakturowanie usług przez [...] S.A. do czego jednak, wobec zasady swobody umów, nie można zmusić [...] SA Zarzucała, że przekazywanie operatorowi danych abonentów stanowić może naruszenie tajemnicy telekomunikacyjnej. Zdaniem skarżącej Prezes wadliwie interpretuje ustawowe określenie "techniczne możliwości sieci" rozumiejąc je jako jakąkolwiek możliwość fizyczną podczas, gdy zdaniem skarżącej chodzi tylko o możliwości realnie istniejące bez podejmowania dodatkowych kroków. Szansy na zawarcie umów z operatorami nie występują, co sprawia, że decyzja jest niewykonalna. W odpowiedzi na skargę Prezes URTiP wnosił o jej oddalenie. Podnosił, że rozstrzygnął o całości żądań strony w dwóch decyzjach z uwagi na oddzielne przesłanki ich podjęcia. Podstawą oceny kompletności rozstrzygnięcia powinna być materia wniosku a nie ilość decyzji, w których o tej materii rozstrzygnięto. We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy strona nie żądała uzupełnienia decyzji. Wyjaśnił, że w decyzjach swych odwoływał się do swojej wiedzy fachowej na temat możliwości technicznych central analogowych oraz do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 29 października 2002r. co do wymagań jakie powinna spełniać [...] S.A. w przypadku wyboru operatora międzystrefowego poprzez numer dostępu. Wybór ten nie jest uzależniony od przekazania operatorowi numeru abonenta wywołującego. Prezes URTiP ma obowiązek brać pod uwagę tylko możliwości techniczne sieci telekomunikacyjnej operatora, zaś te w przypadku [...] S.A. istnieją, gdyż jej centrale analogowe mogą przyjąć 17 cyfr i mogą przesłać numer abonenta wywołującego do operatora międzystrefowego. W tej sytuacji analizowanie innych przeszkód niż techniczne jest zbędne. Ustawodawca zawęził rodzaj możliwości, które powinien brać pod uwagę Prezes URTiP zawieszając uprawnienia abonentów i wskazał, że chodzi tylko o możliwości i przeszkody techniczne. Kwestie zachowania tajemnicy telekomunikacyjnej i refakturowania nie są czynnikami związanymi z siecią telekomunikacyjną. Z mocy art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 p.1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /dalej zwane p.p.s.a. , Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/. Zgodnie z art. 13 ust. 2 tej ustawy, sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wobec tego, że sprawa dotyczy skargi na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, którego siedziba znajduje się w Warszawie, sprawa rozpatrywana jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a postępowanie toczy się na podstawie p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę m.in. decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona. Zarzut procesowy dotyczący nieprawidłowego rozdzielenia materii wniosku i wydania dwóch odrębnych decyzji nie jest zasadny. Wniosek dotyczył dwóch kwestii i w świetle art. 104 KPA mógł być rozstrzygnięty dwiema decyzjami, bowiem sprawa była podzielna. Pierwsza decyzja, dotycząca zawieszenia uprawnień abonentów do wyboru operatora przez preselekcję nie została zaskarżona i uprawomocniła się mimo, iż wtedy właśnie brak było rozstrzygnięcia co do całości materii wniosku. Z decyzji tej jednak wynikało wyraźnie, że dotyczy ona tylko części wniosku - preselekcji. Druga decyzja, będąca przedmiotem sprawy niniejszej rozstrzygała o pozostałej części wniosku - realizacji uprawnień abonentów poprzez numer dostępu. W ten sposób organ rozstrzygnął o całości wniosku. Fakt, iż w decyzjach nie zaznaczono wyraźnie, że każda z nich jest decyzją częściową, nie stanowi uchybienia procesowego mogącego mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu niezasadny jest również zarzut wadliwej interpretacji przez Prezesa URTiP art.44 ust.2 ustawy Prawo Telekomunikacyjne. Przepis jest jednoznaczny: przyczyną zawieszenia uprawnień abonentów do wyboru operatora może być brak technicznych możliwości sieci wnioskodawcy. Nie ma jakichkolwiek podstaw do rozszerzającej interpretacji tego przepisu, bowiem jest on precyzyjny i zasadnie Prezes URTiP uznał, że tylko brak technicznych możliwości sieci wnioskodawcy uprawnia go do zawieszenia uprawnień abonentów. Inne trudności, jakie mogą wystąpić przy realizacji uprawnień abonentów do wyboru operatora, nie uzasadniają zawieszenia tych uprawnień. W sprawie niniejszej sporządzone zostały trzy opinie Departamentu Technicznego URTiP dotyczące możliwości technicznych central analogowych co do realizacji wyboru operatora. Opinie te są jednoznaczne: centrale analogowe mają możliwości techniczne do realizacji połączeń z operatorami międzystrefowymi wybranymi przez abonenta poprzez numer dostępu. Opinie te nigdy nie zostały przez wnioskodawcę zakwestionowane, a nawet przyznał on w piśmie z dnia [...] stycznia 2003r., że możliwości techniczne sieci istnieją. Wnioskodawca podnosił jedynie istnienie innych trudności, jakie mogą pojawić się przy realizacji niekwestionowanych możliwości technicznych. Te inne trudności, nie mogą być jednak brane pod uwagę przez Prezesa URTiP, który z woli ustawodawcy powołany jest tylko do badania możliwości technicznych sieci wnioskodawcy i oceny zasadności wniosku w świetle tej tylko jednej okoliczności. W tym stanie rzeczy, przy ustaleniu, że istnieją możliwości techniczne sieci do realizacji uprawnień abonentów do wyboru operatora międzystrefowego poprzez numer dostępu, zasadne było oddalenie wniosku [...] S.A. o zawieszenie tych uprawnień. Zważywszy powyższe na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.