II SA 3054/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Asesor WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Jarosław Lenard, apl. prok. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2004 r. sprawy ze skargi C., G., Szwajcaria na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2003 r. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz C., G., Szwajcaria kwotę 700 zł (siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego W dniu [...] listopada 1996 r. wpłynęło do Urzędu Patentowego podanie K. B. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "[...]" w [...], zwanego dalej "uczestnikiem postępowania", o zarejestrowanie znaku towarowego słowno-graficznego "Conrad". W świetle opisu tego znaku stanowi on napis "Conrad". Początkowa litera napisu "C" jest duża stylizowana, w kształcie otwartej elipsy o obwodzie wykonanym czerwonym pasmem. Lewy skrajny obwód pasma jest znacznie poszerzony, a następnie stopniowo zwęża się ku prawemu otwartemu zakończeniu obwodu elipsy. Na wysokości litery "a" obwód pasma znów zaczyna się rozszerzać aż do miejsca skośnych zakończeń pasma obwodu elipsy znajdujących się na wysokości litery "d". Pasmo obwodu elipsy jest obwiedzione cienką czarną linią. Pozostałe litery "o", "n", "r", "a", "d" napisane są małe, pogrubione, drukowane w kolorze czarnym, rozmieszczone w polu elipsy wzdłuż dłuższej osi elipsy od lewego skrajnego zakończenia elipsy ku prawemu otwartemu zakończeniu elipsy. Począwszy od liter "n", "r" rozpoczyna się swym poszerzonym zakończeniem druga taka sama otwarta elipsa, o obwodzie wykonanym szarym pasmem skierowanym swymi otwartymi zakończeniami w stronę lewą. Pasmo to jest także obwiedzione czarną cienką obwódką. Pasma obydwóch elips "nakładają" się na siebie na wysokości pionowej osi litery "O", napisu, z tym że pasmo czerwone obwodu pokrywa swym tłem fragment obwodu elipsy pasma szarego. Znak przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasie 25 (bluzy, bluzki, okrycia wierzchnie, spodenki, spodnie, spódnice, ubrania, kostiumy) oraz w klasie 40 (usługi krawiecko-bieliźniarskie). Decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 1999 r. [...] dokonano na rzecz uczestnika postępowania rejestracji powyższego znaku towarowego, wpisując go do rejestru znaków towarowych pod numerem [...]. Wniosek o unieważnienie tego znaku towarowego złożyła do Urzędu Patentowego w dniu [...] listopada 2001 r. firma C., Szwajcaria, zwana dalej "skarżącą". W obszernym wniosku akcentuje posiadanie wyłącznego prawa do używania na terenie Polski charakterystycznego monogramu przedstawiającego dwie splecione litery C, objętego rejestracją nr [...], z pierwszeństwem od dnia [...] marca 1979 r., dla oznaczania towarów objętych klasą towarową 3 i 25. Spornej rejestracji skarżąca zarzuca naruszenie art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.), zwanej u.z.t. Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 1 tej ustawy niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.t. niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego powszechnie znanego w Polsce jako znaku dla towarów pochodzących z innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. W świetle zaś art. 8 pkt 1 u.z.t. niedopuszczalna jest rejestracja znaku, który jest sprzeczny z obowiązującym prawem lub zasadami współżycia społecznego. Uzasadniając unieważnienie spornego znaku na przesłance art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. skarżąca wskazuje na podobieństwo przeciwstawionych znaków oraz towarów, co stwarza niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów, tym bardziej gdy w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego dla odzieży w klasie 25 istniało już prawo skarżącej wynikające z rejestracji nr [...] dla identycznych towarów. W konsekwencji, jednorodzajowość towarów powinna być przesłanką do surowszej oceny kryteriów analizy podobieństwa samych oznaczeń, ponieważ im bardziej są podobne towary (jeżeli wcześniej stwierdzono ich podobieństwo), tym większa możliwość uznania znaków za podobne do siebie (R. Skubisz, Prawo znaków towarowych. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1997, s. 97). Mimo występowania w spornym znaku elementu słownego Conrad, dominującą część jego kompozycji stanowi monogram CC, do którego używania wyłączne prawa posiada skarżąca. Ten właśnie monogram, jak wywodzi skarżąca, będzie przyciągać główną uwagę odbiorców. Podobieństwo znaków ocenia się według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic (U. Promińska, Ustawa o znakach towarowych, Komentarz, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1998, s. 40). Ponadto przy ocenie podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych bierze się pod uwagę ogólne wrażenie jakie oba porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę. Zasada ta opiera się na spostrzeżeniu, że dla nabywcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń. Jest to usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca zachowuje z reguły w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Kieruje się więc przy wyborze jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia, z pominięciem odrębnych rozbieżności (M. Kępiński, Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych" ZNUJ PWOWI nr 28, s. 48 ). W odniesieniu do oznaczenia nr [...], jak podkreśla skarżąca, mamy do czynienia z wykorzystaniem przez uczestnika postępowania monogramu, zastrzeżonego na rzecz skarżącej. Świadczy o tym: • wykorzystanie podobnego kształtu dwóch liter C, • identyczny układ kompozycyjny dwóch liter C polegający na wykorzystaniu lustrzanego odbicia i przedstawienia obu splecionych liter w postaci stylizowanego monogramu, • sposób przedstawienia monogramu, jako głównego elementu znaku, przesądzający o jego dominującej pozycji, mającej na celu przyciąganie głównej uwagi odbiorców. Natomiast występujący w spornym znaku człon "Conrad", którego pierwszą literą jest litera C, będąca częścią monogramu, zajmuje drugorzędną pozycję w znaku. Tym samym nie jest zdolna odwrócić uwagi od charakterystycznego, wyróżniającego się monogramu CC. Dzięki zaś wielkości czcionki, wyraźnie akcentującej monogram CC, przeciętny odbiorca będzie niewątpliwie narażony na ryzyko konfuzji. Wówczas, dominujący w znaku wizerunek dwóch splecionych liter C pozwoli przeciętnemu odbiorcy mylnie mniemać, iż towary oznaczane tym znakiem pochodzą z przedsiębiorstwa uprawnionego do znaku towarowego z wcześniejszym pierwszeństwem, a uzupełnienie ich o element "Conrad" wskazywać może na okoliczność, iż znak ten jest nową wersją znanego im wcześniej oznaczenia. Taka sytuacja określana jest w doktrynie jako przypadek pośredniego niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd co do pochodzenia. Przeciętny odbiorca dostrzega wówczas pewne różnice między znakiem osoby uprawnionej a znakiem naruszyciela, ale ze względu na wysoki stopień podobieństwa oznaczeń i towarów uważa, że wszystkie towary z tymi znakami pochodzą od uprawnionego z rejestracji" (R. Skubisz "Prawo znaków towarowych, s. 83). Uzasadniając unieważnienie spornego znaku na przesłance art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.t. skarżąca akcentuje powszechną znajomość monogramu CC, jako jej znaku towarowego. Zatem, znak ten powinien pozostawać pod szczególną ochroną. Charakterystyczne, splecione litery CC, są inicjałami Coco Chanel, światowej sławy projektantki mody. Eleganckie logo CC, wykorzystujące charakterystyczną formę klasycznej czcionki, po raz pierwszy pojawiło się na sławnych perfumach -CHANEL No 5 - już w 1921 roku. Od tego czasu ten niewielki, ale znaczący, monogram zdobi stroje, dodatki, biżuterię, zegarki, kosmetyki i perfumy firmowane przez Dom Mody Coco Chanel, tworząc wokół nich niepowtarzalny klimat francuskiej klasy i elegancji. Charakterystyczne logo jest także motywem przewodnim wszystkich materiałów reklamowych Chanel, prezentowanych za pośrednictwem massmediów, jak i na stronach internetowych. Wszystko to sprawiło, że logo CC stało się synonimem elegancji także poza Francją i od lat z powodzeniem egzystuje w dziesiątkach państw Europy i świata. W Polsce, wraz z nastaniem z początkiem lat dziewięćdziesiątych gospodarki rynkowej, towary z monogramem CC pojawiły się już nie tylko za pośrednictwem klientek, kupujących je za granicą, ale także poprzez zorganizowane sieci sprzedaży. Sporny znak jest reklamowany w licznych wydawnictwach kobiecych, takich jak przykładowo "[...]". Skarżąca podkreśla ochronę znaków powszechnie znanych na podstawie art. 6 bis Konwencji Paryskiej, w którym Państwa-Sygnatariusze zobowiązują się na wniosek zainteresowanego unieważnić rejestrację znaku towarowego, jeżeli istotna część znaku stanowi odtworzenie takiego znaku powszechnie znanego lub naśladownictwo mogące spowodować pomylenie z tym znakiem. Skarżąca powołała się także na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie LLOYD v. LOINT'S (sygn. C-342/97). Wskazując na wcześniejsze orzeczenie w sprawach SABEL v. PUMA (sygn. C-251/95 ) oraz CANNON v. CANON (sygn. C-39/97 ) w orzeczeniu z dnia 22 czerwca 1999 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości podkreślił, że im bardziej wyróżniający jest znak z wcześniejszym pierwszeństwem tym większe niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów. Dlatego też znak o silnie wyróżniającym charakterze korzystać winien z szerszej ochrony. Uzasadniając unieważnienie spornego znaku na przesłance art. 8 pkt 1 u.z.t. skarżąca podkreśla, iż naruszeniem zasad współżycia społecznego ze strony uczestnika postępowania było wykorzystanie w spornym znaku towarowym należącego do skarżącej monogramu CC, cieszącego się światową sławą i renomą. Czerpanie korzyści z cudzej renomy jest działaniem nagannym ze strony uczestnika postępowania. Na renomę swego znaku skarżąca pracowała bowiem przez lata i okupiła to ogromnymi nakładami finansowymi. Skarżąca powołuje się na doktrynę. Według U. Promińskiej naganność polega na zamiarze osiągania korzyści z siły przyciągania klienteli kosztem uprawnionego do znaku powszechnie znanego. Przedsiębiorcy, którzy osiągnęli to, że znak przez nich używany nabył cechy notoryjności mają usprawiedliwiony interes w tym, aby z rezultatów ich wysiłków i nakładów nie korzystali inni, aby siła oddziaływania znaku nie była osłabiana przez działania, które wymykają się im spod kontroli (Znak powszechnie znany w świetle przepisów i orzecznictwa, WKTiR, 10/96) Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Funkcjonowanie na rynku znaku towarowego, który odbiorcom kojarzy się ze znakiem renomowanym, szkodzi interesom firmy skarżącej. Sytuacja ta prowadzi do osłabienia zdolności odróżniającej znaku COCO, co określane jest w doktrynie jako "rozwodnienie" znaku. Przyjęcie takiego samego lub podobnego znaku dla odróżnienia towarów innego przedsiębiorstwa prowadzi bowiem do perturbacji na rynku, ponieważ załamuje dotychczasowe ugruntowane skojarzenia w świadomości klientów. Znak traci swoją niepowtarzalność, a jego zdolność odróżniania wyraźnie spada. Trudna jest też do zaakceptowania sytuacja, aby uczestnik postępowania uprawniony do znaku towarowego nr [...] korzystał z renomy znaku skarżącej, nie ponosząc przy tym analogicznych ciężarów. Opisana sytuacja funkcjonuje w literaturze i orzecznictwie jako teoria "działalności pasożytniczej", definiowana jako działalność polegająca na czerpaniu korzyści z cudzej sławy poprzez wykorzystanie cudzego prawa. Zatem, czyny zdolne spowodować, że inny przedsiębiorca mógłby w nierzetelny sposób przywłaszczyć sobie korzyści, które powinny przypaść innemu, jako zasłużony wynik pracy, przedsiębiorczości i energii, powinny być z uczciwego życia gospodarczego wykluczone (orzeczenie Sądu Najwyższego z 3.07.1929 r., OSN 1929, poz. 222). Ponadto w świetle doktryny, z uwagi na zasady współżycia społecznego, wyłączona jest rejestracja danego oznaczenia dla towarów innego rodzaju, gdy ta rejestracja zmierza do wykorzystywania renomy cudzego znaku towarowego bądź stanowi zagrożenie tej renomy (R. Skubisz, Prawo znaków towarowych, s. 73). Skarżąca wskazuje również na zasadę funkcjonującą w praktyce krajów zachodnich, w świetle której wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść uprawnionego do znaku towarowego z wcześniejszym pierwszeństwem. Powyższa zasada jest konsekwencją przekonania, że przedsiębiorca, który dla towarów tego samego rodzaju wybiera znak towarowy podobny do znaku z wcześniejszym pierwszeństwem, działa na własne ryzyko. Zatem, ewentualne wątpliwości powinny być rozstrzygane na jego niekorzyść. Ten przedsiębiorca ma bowiem do dyspozycji wiele innych oznaczeń, a wybiera znak towarowy, którego możliwość użycia jest dyskusyjna (R. Skubisz, Prawo znaków towarowych, s. 98-99). Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie wniosku. Według niego przeciwstawione znaki różnią się istotnie, gdyż sporny znak jest znakiem słowno-graficznym. Ponadto, jak podnosi, ustała ochrona znaku skarżącej w zakresie towarów objętych klasą towarową 25. Decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2003 r. [...], działającego w trybie postępowania spornego, oddalono wniosek skarżącej o unieważnienie prawa z rejestracji znaku uczestnika postępowania Conrad nr [...]. Według Urzędu Patentowego skarżąca posiada interes prawny w złożeniu wniosku o unieważnienie spornego znaku towarowego w odniesieniu do klasy towarowej 25, gdyż przed datą zgłoszenia omawianego znaku do rejestracji istniało prawo skarżącej z rejestracji [...] znaku towarowego CC dla identycznych towarów uczestnika postępowania oznaczanych znakiem Conrad [...]. Jednakże sporna rejestracja nie naruszyła przepisu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., a to z uwagi na brak podobieństwa między przeciwstawionymi znakami. I tak, znak uczestnika postępowania różni się od znaku skarżącej pod względem znaczeniowym, gdyż przedstawia popularne w Polsce imię. Ponadto inna jest grafika spornego znaku w części dotyczącej ukształtowania liter CC. Istotny jest także dominujący w spornym znaku element słowny Conrad. Natomiast znak skarżącej jest znakiem graficznym, który ma kształt dwóch czarnych regularnych liter C o kształcie niezakończonego koła, wpisanych w czarny okrąg. Różne też jest ogólne wrażenie przeciwstawionych znaków. Nie można zatem uznać, aby w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego sporny znak mógł wprowadzić w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Omawiane wyżej względy czynią bezzasadnym również zarzut naruszenia przez sporną rejestrację art. 8 pkt 1 u.z.t., gdyż nie zostały naruszone zasady współżycia społecznego ze względu na wykorzystanie sławy i renomy monogramu CC. Urząd Patentowy, analizując zasadność zarzutu naruszenia przez sporną rejestrację art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.t., nie podzielił stanowiska skarżącej o powszechnej znajomości znaku CC w odniesieniu do towarów w klasie 25 w świetle dowodów przedstawionych przez skarżącą. Przedstawione przez skarżącą materiały reklamowe z użyciem znaku CC odnoszą się bowiem do różnych towarów, a nie tylko do odzieży, a także dotyczą ogólnie trendów mody i kolekcji na świecie. Ponadto z dniem [...] marca 1999 r. wygasły prawa skarżącej do oznaczania znakiem CC towarów w klasach 18, 24, 25 i 26, a więc m.in. w odniesieniu do odzieży. Skarżąca przedłużyła ochronę znaku CC jedynie dla mydeł, produktów perfumeryjnych, olejków i kosmetyków. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podtrzymując w całej rozciągłości stanowisko prezentowane w postępowaniu administracyjnym, skarżąca zarzuca naruszenie art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a oraz art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz art. 8 pkt 1 u.z.t. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie: • ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zwana u.s.a., • ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwana p.s.a., • ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), zwana p.w.u.p. Jednocześnie uchylona została ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie. W świetle art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma więc miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie p.s.a. Zgodnie z art. 1 § 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W związku z wejściem w życie w dniu 22 sierpnia 2001 r. z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz.U. 2003 r. Nr 119, poz. 1117) zdolność ochronną znaków towarowych zarejestrowanych lub zgłoszonych do rejestracji przed 22 sierpnia 2001 r. ocenia się na podstawie dotychczasowych przepisów (por. art. 315 ust. 3). Przepisami, stanowiącymi podstawę do oceny zdolności rejestracyjnej spornego znaku towarowego są zatem przepisy ustawy o znakach towarowych. Zaskarżona decyzja, jak to trafnie zarzuca skarga, zapadła z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Odnosi się to w szczególności do rozstrzygnięcia dotyczącego odmowy unieważnienia spornego znaku towarowego w oparciu o przepis art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Wbrew wykształconej w orzecznictwie i piśmiennictwie metodyce badania podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych w kontekście możliwości wprowadzenia w błąd odbiorcy co do pochodzenia towarów, na którą szczegółowo wskazywała skarżąca, a ukierunkowanej na analizowanie podobieństwa znaków według ich cech wspólnych, w zaskarżonej decyzji skoncentrowano się na wyszukiwaniu elementów różniących oba znaki. W rezultacie, mimo oczywistego faktu wykorzystania w spornym znaku charakterystycznego monogram CC, stanowiącego od wielu już lat znak towarowy skarżącej, nie rozważono tego, przynajmniej w dostatecznym stopniu, jako elementu rzutującego na podobieństwo przeciwstawionych znaków w zakresie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Trudno także zgodzić się ze stanowiskiem zajętym w zaskarżonej decyzji, że skoro przeciwstawione znaki towarowe nie są podobne, to użycie w spornym znaku monogram CC, który stanowi znak towarowy skarżącej, nie narusza art. 8 pkt 1 u.z.t., zakazującego rejestrację znaku sprzeczną z obowiązującym prawem lub zasadami współżycia społecznego. Zamieszczając w spornym znaku wspomniany monogram CC uczestnik postępowania, jako konkurent skarżącej, niewątpliwie wiedział, iż monogram CC stanowi znak towarowy skarżącej. Niewątpliwie też właśnie renoma tego znaku zadecydowała o wykorzystaniu go jako elementu znaku uczestnika postępowania. Adaptując w spornym znaku znak towarowy skarżącej, dobrze znany wśród nabywców towarów luksusowych, uczestnik postępowania zamierzał tym sposobem w zawoalowanej formie do czerpania korzyści ze sławy znaku skarżącej. Uczynił więc z cudzego znaku towarowego źródło korzyści, które powinny przypaść nie jemu, lecz skarżącej, jako zasłużony wynik jej przedsiębiorczości, na co pracowała przez wiele lat. Zatem, rażąco sprzeczne z zasadami współżycia społecznego było zawłaszczenie przez uczestnika w spornym znaku towarowym monogramu CC, stanowiącego znak towarowy skarżącej. Ponadto, co również nie jest bez znaczenia, użycie w spornym znaku elementu znaku skarżącej, szkodzi renomie tego znaku, a tym samym interesom firmy skarżącej. Reasumując, brak podobieństwa między przeciwstawionymi znakami towarowymi, w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., nie czyni bezzasadnym zarzutu naruszenia przez późniejszą rejestrację przepisu art. 8 pkt 1 tej ustawy, jeżeli rejestracja ta, wykorzystując renomę wcześniej zarejestrowanego znaku towarowego, zmierza tym sposobem do czerpania nieuzasadnionych korzyści płynących z wcześniej zarejestrowanego cudzego znaku. W tym stanie sprawy, uznając zasadność skargi, zaskarżona decyzja podlega uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 litera a i c p.s.a.). O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.s.a.