II SA 3075/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska, Sędziowie WSA Dorota Wdowiak, asesor WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr.), Protokolant Arkadiusz Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi [...] ,,K." S.A. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie koncesji na rozpoznawanie złóż kruszywa oddala skargę Decyzją z dnia [...] maja 2002r. [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 2 i 4, art. 22, 23 i 85 prawa geologicznego i górniczego oraz art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo działalności gospodarczej oraz art. 104 k.p.a., udzielił Panu C. S. "[...]" w [...] – koncesji na rozpoznanie złoża kruszywa naturalnego "[...]" na działce i nr ew. [...], położonej w miejscowości [...], gmina [...]. W uzasadnieniu decyzji podano między innymi, że pan C. S. wystąpił z wnioskiem o udzielenie koncesji na rozpoznanie złoża kruszywa naturalnego "[...]" na działce o nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], która to działka stanowi jego własność. Przedłożony wniosek spełniał wymogi art. 18 i 19 prawa geologicznego i górniczego. W świetle przedłożonych przy wniosku koncesyjnym "Informacji o planowanym przedsięwzięciu" przewidziane projektem prace geologiczne nie wpłyną negatywnie na środowisko naturalne. Udzielenie koncesji zostało zaopiniowane pozytywnie przez Wójta Gminy [...]. W sprawie przeprowadzona została rozprawa administracyjna, na której Przedsiębiorstwo "K." S.A. w [...] podniosło, że w istniejącym stanie faktycznym i prawnym udzielenie koncesji na wnioskowanym terenie jest nieuzasadnione i naruszałoby przepisy obowiązującego prawa, a ewentualna eksploatacja złoża "[...]" spowoduje nieprawidłowe wykorzystanie udokumentowanych zasobów złoża "[...]". Przedmiotowa działka objęta jest dokumentacją geologiczną złoża kruszywa naturalnego "[...]", którego zasoby zostały zatwierdzone decyzją Prezesa CUG z dnia [...] września 1969r. znak: [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła "K.". W odwołaniu domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu podniosła między innymi, że właśnie jej przysługuje wyłączne prawo do informacji uzyskanych w wyniku przeprowadzonych prac geologicznych i zawartych w "Dokumentacji geologicznej złoża "[...]". Wnioskodawca Pan C. S. "[...]" w [...] nie wystąpił do "K." S.A. o udostępnienie informacji geologicznej, ani o zgodę na udostępnienie tej informacji geologicznej przez organ. Udzielenie koncesji na powtórne udokumentowanie tego złoża spowoduje jego nieprawidłowe wykorzystanie. Minister Środowiska decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano między innymi, że z analizy akt sprawy wynika, że wniosek koncesyjny Pana C. S. spełnia wszystkie wymagania prawa geologicznego i górniczego. Rozpoznanie i udokumentowanie złoża kopaliny zawsze następuje na koszt i ryzyko wnioskodawcy. Brak jest podstaw by zakładać, że wcześniejsze rozpoznanie i udokumentowanie złoża może stanowić przeszkodę do udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie. Natomiast zarzut, że udzielenie koncesji narusza jego prawa oraz doprowadzi do nieprawidłowego wykorzystania złoża nie znajduje uzasadnienia, gdyż "K." S.A. nie ma żadnych praw do objętej koncesją działki [...]. Natomiast orzekanie w postępowaniu dotyczącym koncesji na rozpoznanie złoża o ewentualnym zagrożeniu związanym z eksploatacją jest przedwczesne. Skargę na powyższą decyzję do NSA wniosła "K." S.A. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7, 11, 104 § 2 k.p.a. i art. 47 ust. 1 i 3 prawa geologicznego i górniczego oraz § 10 ust. 1 i 5 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie gromadzenia i udostępniania próbek i dokumentacji geologicznych (Dz.U. Nr 153, poz. 1780). Skarżąca domagała się uchylenia powyższej decyzji w całości. W uzasadnieniu podniosła między innymi, że Minister Środowiska nie rozpoznał istoty sprawy. Podstawą odwołania był zarzut naruszenia przez decyzję Wojewody [...] prawa do informacji geologicznej przysługującego skarżącej. W przedmiotowej sprawie zarówno Wojewoda [...], jak i Minister Środowiska, w zaskarżonej decyzji, nie ustalili na jakich zasadach, pod jakimi warunkami i w jakim zakresie mogą być udostępnione informacje geologiczne Panu C. S. "[...]" w [...], które są konieczne w przypadku dokumentowania części złoża, dla którego dotychczas wykonano dokumentację geologiczną. "K." S.A. nie kwestionuje stanowiska, że wcześniejsze rozpoznanie i udokumentowanie złoża nie stanowi przeszkody do udzielenia koncesji na późniejsze poszukiwanie i rozpoznanie złoża przez inny podmiot na tym samym terenie. Nie może jednak odbywać się to z naruszeniem prawa do informacji geologicznej przysługującemu podmiotowi, który udokumentował już złoże kopaliny. Podziela ona również stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 października 1994r. sygn. akt II S.A. 924/93, że: "Dokumentacja geologiczna w wyniku jej zatwierdzenia staje się rozstrzygnięciem, którego wzruszenie może nastąpić tylko wg przepisów kodeksu postępowania administracyjnego o wznowieniu postępowania, uchyleniu, zmianie oraz stwierdzeniu nieważności decyzji". Minister Środowiska w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ograniczył się do stwierdzenia, że: "...brak podstaw by zakładać, że wcześniejsze rozpoznanie i udokumentowanie złoża może stanowić przeszkodę do udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznanie", powołując się równocześnie na powyższy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 1994r. sygn. akt II S.A. 924/93. Przedmiotowy wyrok NSA opierał jednak swoje rozstrzygniecie na przepisie art. 26b pkt 3 ustawy z dnia 9 marca 1991r. o zmianie ustawy o prawie geologicznym (Dz. U. Nr 31. poz. 129), obecnie już nie obowiązującym i nie mającym swojego odpowiednika w obecnie obowiązujących przepisach. Decyzją z dnia [...] września 1969 roku znak: [...] Prezes Centralnego Urzędu Geologii zatwierdził "Dokumentację geologiczną złoża kruszywa naturalnego [...] " z dokładnością rozpoznania w kat. A+B+C. Dokumentacja ta w całości obejmuje złoże zalegające na przedmiotowej działce nr ewid. [...]. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 110, poz. 1190) decyzje, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów prawa geologicznego i górniczego przed dniem wejścia w życie tej ustawy, pozostają w mocy. W świetle przepisów art. 47 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96 z późn. zm.) "K." S.A. przysługuje wyłączne prawo do informacji uzyskanych w wyniku przeprowadzonych prac geologicznych i zawartych w "Dokumentacji geologicznej złoża [...] ". Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 1 ww. ustawy o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze, do informacji geologicznej uzyskanej przed wejściem w życie tej ustawy stosuje się przepisy art. 47 p.g.g. w dotychczasowym brzmieniu. W związku z powyższym wyłączne prawo do nieodpłatnego wykorzystywania informacji geologicznych objętych "Dokumentacją geologiczną złoża [...] " przysługuje "K." S.A. i nie wygasa ono z upływem 5 lat od dnia utraty mocy odpowiedniej decyzji. Wnioskodawca Pan C. S. "[...] " w [...] nie wystąpił do "K." S.A. o udostępnienie informacji geologicznej, ani o zgodę na udostępnienie tej informacji geologicznej przez Organ. W świetle przepisów § 10 ust. 1, ust. 4 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Środowiska z 19 grudnia 2001 roku w sprawie gromadzenia i udostępniania próbek i dokumentacji geologicznych (Dz. U. Nr 153. poz. 1780) oraz art. 47 p.g.g., w brzmieniu jakie pozostaje obowiązujące dla informacji geologicznej objętej "Dokumentacją geologiczną złoża [...] ", informacji geologicznej zawartej w tej dokumentacji nie może udostępnić wnioskodawcy Panu C. S. "[...] " w [...] również organ administracji geologicznej. W istniejącym stanie Minister Środowiska nie wziął pod uwagę, że decyzja Wojewody [...] nie może być wykonana zgodnie z pouczeniem organu oraz zgodnie z przepisami § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 19 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin (Dz. U. Nr 153, poz. 1778) bez równoczesnego naruszenia innych przepisów prawa, w szczególności przepisów art. 47 p.g.g.. Istniejący w chwili wydania zaskarżonej decyzji stan prawny i faktyczny spełnia częściowo przesłankę nieważności decyzji wymienioną w art. 156 ust. 1 pkt 6 Kpa i stanowi przypadek niewykonalności decyzji, która ma charakter prawny, ponieważ - w istniejącym w chwili obecnej stanie - bezprawne udostępnienie przez Wojewodę [...] informacji geologicznej, do której stronie skarżącej przysługuje wyłączne prawo, stanie się czynnością konieczną do wykonania decyzji organu I instancji, tj. do sporządzenia przez Pana C. S. "[...] " w [...] "Dodatku do dokumentacji geologicznej złoża "[...] ", zgodnie z przepisami § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu Minister Środowiska stwierdził, między innymi, że: 1. brak jest podstawy by zakładać, że wcześniejsze rozpoznanie i udokumentowanie złoża może stanowić przeszkodę do udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznanie (wyrok NSA z 3 października 1994r. II SA 924/93 -niepublikowany). Zarzuty odwołującego się, że udzielona koncesja narusza jego prawa oraz doprowadzi, do nieprawidłowego wykorzystania złoża nie znajdują uzasadnienia. "K."- S.A. nie ma żadnych praw podmiotowych do objętej zaskarżoną koncesją działki nr [...]. Natomiast orzekanie w postępowaniu dotyczącym koncesji na złoża o ewentualnych zagrożeniach (np. stratach eksploatacyjnych ) związanych z eksploatacje takiego złoża jest przedwczesne. W świetle powyższego Minister Środowiska swoją decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. ([...]). 2. W sprawie jest poza sporem, że złożony przez Pana C. S. wniosek udzielenie koncesji na rozpoznanie opisanego wyżej złoża spełniał wszystkie wymagania prawa, a jednocześnie nie zachodziły jakiekolwiek okoliczności przemawiające przeciwko udzieleniu koncesji. Wbrew stanowisku skarżącego koncesja nie narusza jego praw do informacji znajdującej się w dokumentacji geologicznej złoża "[...]", zatwierdzonej decyzją Prezesa CUG z dnia [...] września 1969r. 3. Ocena skarżącego, jakoby wspomniana koncesja naruszała przysługujące mu prawa do informacji geologicznych, jest całkowicie błędna. Bezpodstawnie zakłada ona, że niezbędną przesłanką wykonania prac zamierzonych przez adresata wspomnianej koncesji jest wykorzystanie opisanej wyżej dokumentacji (informacji) geologicznej złoża "[...] ". Stanowisko to jest chybione. Zarzut, jakoby z tego powodu decyzja koncesyjna była niewykonalna w sposób trwały, mija się z prawdą. Nie wiadomo zresztą na czym miałaby polegać taka niewykonalność. Poza sporem jest, że (jak to wynika ze znajdującego się w aktach sprawy "projektu prac geologicznych") zamiarem adresata wspomnianej koncesji jest wykonanie określonych tam: a. prac wiertniczych, b. obserwacji hydrogeologicznych, c. czynności związanych z tzw. opróbowaniem złoża. 4. Można natomiast przypuszczać, że obawy skarżącego odnoszą się do przyszłych działań organu administracji geologicznej związanych z "przyjęciem" dokumentacji geologicznej w rozumieniu art. 45 pr.g.g., zwłaszcza zaś związanych z ustaleniem, czy dokumentacja geologiczna, którą zapewne w wyniku wykonanych prac geologicznych sporządzi oraz przedłoży Pan C. S., będzie spełniać wymagania określone rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 19 grudnia 2001 r w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin (Dz. U. Nr 153. poz. 1778). Okoliczności te nie mogą być jednak przedmiotem rozstrzygnięcia w decyzji koncesyjnej. Rozstrzygnięcie o przyjęciu przedłożonej dokumentacji geologicznej, w tym o ustaleniu, czy spełnia ona wszystkie wymagania prawa, nie następuje bowiem w postępowaniu koncesyjnym. 5. Ocena skargi, jakoby pogląd wyrażony przez Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 3 X 1994 r. (II S.A. 924/93 - jako wypowiedziany pod rządem dawnego stanu prawnego) nie zachował aktualności, nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. 6. Wbrew stanowisku strony skarżącej istnieje możliwość sporządzenia dokumentacji geologicznej już udokumentowanego złoża w sposób, który nie narusza praw innego podmiotu (tu: strony skarżącej) przysługujących mu do informacji geologicznej. Nie ma także jakichkolwiek dowodów świadczących o tym, że Wojewoda [...] bezprawnie udostępnił (czy też zamierza udostępnić) adresatowi koncesji informację geologiczną dotyczącą złoża "[...] ". 7. Istotne jest również, że Pan C. S. jest właścicielem działki nr [...] objętej opisaną wyżej koncesją, a w konsekwencji wykonując zamierzone prace geologiczne będzie korzystał z przysługującego mu prawa własności nieruchomości gruntowej. Możliwości wykonywania tego prawa nie można mu odmówić (zob. art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, Dz. U. 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.). W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego, każdy ma prawo do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny. Należy nadto podkreślić, że działalność polegająca na poszukiwaniu (rozpoznawaniu) złoża kopaliny zawsze następuje na ryzyko inwestora, zaś udokumentowanie złoża kopaliny nie przesądza o tym, że zostanie ono przeznaczone do wydobycia, zwłaszcza w sposób odpowiadający oczekiwaniom inwestora. W szczególności zaś dotyczy to sytuacji, w której ten, komu przysługuje prawo do informacji geologicznej, nie legitymuje się jakimkolwiek prawem podmiotowym do nieruchomości, w granicach której znajduje się takie złoże. Brak również dowodów świadczących o tym, że wykonywanie (w opisany wyżej sposób) przysługującego Panu C. S. prawa własności działki nr [...] mogłoby prowadzić do naruszenia praw skarżącego do opisanej wyżej informacji geologicznej. 8. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych z dnia 25 lipca 2002r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd administracyjny dokonuje kontroli, o której mowa powyżej badając decyzją pod względem ich legalności, czyli zgodności z prawem. Sąd administracyjny nie ocenia natomiast decyzji pod względem ich słuszności. W sprawie bezspornym jest, że decyzją z dnia [...] maja 2002 r. Wojewoda [...] udzielił Panu C. S. koncesji na rozpoznanie złoża kruszywa naturalnego "[...]" na działce o nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...]. Koncesja została udzielona na okres jednego roku, licząc od dnia uprawomocnienia się decyzji. W pouczeniu do powyższej decyzji Wojewoda [...] zawarł informacje, że wyniki prac geologicznych należy przedstawić w formie "Dodatku do dokumentacji geologicznej złoża "[...]"" celem rozliczenia zasobów złoża "[...]" (§ 2 ust. 2 i § 3 Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin. (Dz.U. z 2001r. Nr 153, poz 1778). Odwołanie od powyższej decyzji do Ministra Środowiska złożyło [...] "K." S.A. w [...]. Jak słusznie przyjął Minister Środowiska w decyzji z dnia [...] sierpnia 2002 r. jest poza sporem, że odwołujący się ma prawo do dokumentacji geologicznej złoża "[...]", a zatem niewątpliwie zaskarżona decyzja dotyczy jego interesu prawnego (ar. 28 k.p.a.). Zgodnie z reprezentowanym w doktrynie poglądem przesłanką decyzji o odmowie udzielenia koncesji nie może być okoliczność, że inny podmiot prawa odnalazł i rozpoznał złoże kopaliny i uzyskując zatwierdzenie stosownej dokumentacji geologicznej. W szczególności zaś udzielenie koncesji na ponowne rozpoznanie złoża w niczym nie narusza praw, jakie przysługują temu inwestorowi, który pierwszy dokonał odkrycia złoża kopaliny (np. uprawnienia wynikające z art. 12 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. – Prawo geologiczne i górnicze Dz.U. Nr 27, poz. 96 ze zm). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 października 1994r. II SA 924/93 w którym stwierdził, że w "szczególności brak podstaw, by zakładać, że wcześniejsze rozpoznanie i udokumentowanie złoża może stanowić przeszkodę do udzielenia koncesji na poszukiwanie i rozpoznanie". Skarżąca spółka podnosi przede wszystkim fakt, że to jej przysługuje wyłączne prawo do informacji uzyskanych w wyniku przeprowadzonych prac geologicznych i zawartych w dokumentacji geologicznej złoża "[...]". Skarżąca zarzuca, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja o udzieleniu koncesji są błędne, gdyż nie zostało ustalone w jakim zakresie, pod jakimi warunkami i na jakich zasadach mogą być udostępnione w/w informacje geologiczne Panu C. S. "[...]" w [...], które są konieczne w przypadku dokumentowania części złoża, dla którego dotychczas wykonano dokumentację geologiczną. Ponadto skarżąca podnosi, że Pan C. S. "[...]" w [...] nie wystąpił do "K." S.A. o udostępnienie informacji geologicznej ani o zgodę na udostępnienie tej informacji geologicznej przez organ. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyżej wymienione zarzuty nie mogą stanowić podstawy do uchylenia decyzji udzielającej koncesji na rozpoznanie złoża kruszywa naturalnego "[...]". Przedmiotowe postępowanie w ogóle nie dotyczy sporządzenia dokumentacji geologicznej, a w konsekwencji powoływanie się przez skarżącą na naruszenie wymagań dotyczących dokumentowania złóż kopalin nie znajduje jakiejkolwiek podstawy faktycznej i prawnej. Przedmiotowe postępowanie dotyczy jedynie udzielenia koncesji na rozpoznanie złoża kruszywa naturalnego. Zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. – Prawo geologiczne i górnicze Dz.U. Nr 27, poz. 96 ze zm). koncesja powinna określać : 1. rodzaj i sposób prowadzenia działalności objętej koncesją, 2. przestrzeń, w granicach której ma być prowadzona ta działalność, 3. okres ważności koncesji ze wskazaniem terminu rozpoczęcia działalności, 4. inne wymagania dotyczące wykonywania działalności objętej koncesją, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa powszechnego i ochrony środowiska. Przepis art. 23 ust. 1 prawa geologicznego i górniczego nakłada dodatkowe wymagania w stosunku do koncesji udzielanych na poszukiwanie lub rozpoznanie złóż kopalin – koncesja taka powinna ponadto określać: 1. cel, zakres, rodzaj i harmonogram prac geologicznych, 2. wymaganą dokładność rozpoznania złoża. Wszystkie w/w warunki zarówno z art. 22 jak i 23 prawa geologicznego i górniczego zostały zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego spełnione przez decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. W związku z powyższym decyzja ta zasługuje na pozostawienie jej w obrocie prawnym. Podkreślenia wymaga fakt, że wyżej wymienione przepisy, jak i przepis art. 15 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 2 i 4 prawa geologicznego i górniczego, nie nakładają na organ koncesyjny w postępowaniu w przedmiocie udzielenia koncesji na rozpoznanie złoża obowiązku rozstrzygnięcia w jakim zakresie, pod jakimi warunkami i na jakich zasadach koncesjobiorca może korzystać z istniejących już informacji geologicznych. Tak więc powyższe zarzuty skarżącego nie są zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zasadne. Ocena skarżącego, jakoby przedmiotowa koncesja naruszała przysługujące skarżącemu prawo do informacji geologicznych, jest całkowicie niesłuszna. Skarżący z góry zakłada, że przy wykonywaniu koncesji zostaną naruszone jego prawa. Tymczasem przyjęcie dokumentacji geologicznej, w tym ustalenie, czy spełnia ona wszystkie wymagania prawa nie następuje w postępowaniu koncesyjnym tylko w trybie art. 45 prawa geologicznego i górniczego. W tym właśnie trybie następuje ustalenie czy dokumentacja geologiczna, którą przedłoży Pan C. S., będzie spełniać wymagania określone rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 19 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać dokumentacje geologiczne złóż kopalin (Dz.U. Nr 153 poz. 1778). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podkreślenia wymaga również fakt, że Pan C. S. jest właścicielem działki, na którą wydano mu koncesję na rozpoznanie złoża. Należy również podkreślić, że działalność polegająca na poszukiwaniu (rozpoznawaniu) złoża kopaliny nie przesądza o tym, że zostanie ono przeznaczone do wydobycia, zwłaszcza w sposób odpowiadający oczekiwaniom inwestora. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się również naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7, 11, 104 § 2 k.p.a. Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Na marginesie należy zwrócić uwagę na fakt, że termin na jaki została udzielona przedmiotowa koncesja upłynął z dniem [...] sierpnia 2003r. Pan C. S. nie podjął określonej nią działalności i nie wystąpił o przedłużenie wspomnianego terminu. Przeszkodą do wszczęcia postępowania w przedmiocie cofnięcia koncesji na podstawie art. 28 ust. 1 pkt 1 prawa geologicznego i górniczego jest niniejszy spór sądowy.