II SA 3220/02
WyrokWSA w Warszawie2004-04-08
Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras, Eugeniusz Wasilewski, Janusz Walawski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy żołnierz zawodowy, który po dniu 30 marca 2001 r. uzyskał klasę kwalifikacyjną specjalisty wojskowego, ma prawo do dodatku kwalifikacyjnego, jeśli akty prawne regulujące przyznawanie tych klas utraciły moc?Ratio decidendi
Żołnierz zawodowy nie posiadał klasy kwalifikacyjnej w dacie wydania zaskarżonej decyzji i decyzji poprzedzającej, co skutkowało brakiem prawa do dodatku kwalifikacyjnego. Uchylenie rozkazu weryfikującego klasę kwalifikacyjną było zgodne z przepisami ustawy nowelizującej, która spowodowała utratę mocy obowiązującej aktów normatywnych wydanych przed wejściem w życie Konstytucji RP. W związku z tym zaskarżona decyzja nie narusza prawa.Stan faktyczny
Pan C. D. został pozbawiony dodatku za klasę specjalisty wojskowego decyzją organu I instancji, a następnie decyzją Dowódcy Garnizonu W. utrzymano w mocy tę decyzję. Organ uznał, że żołnierz nie posiada wymaganej klasy kwalifikacyjnej z uwagi na utratę mocy obowiązującej aktów prawnych regulujących tę kwestię. Żołnierz wniósł skargę do sądu administracyjnego, podtrzymując swoje argumenty o posiadaniu klasy mistrzowskiej.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, asesor WSA Janusz Walawski (spr.), Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi C. D. na decyzję Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku do uposażenia - oddala skargę -
Panu C. D., Dowódca Jednostki Wojskowej [...] S., decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. [...] wstrzymał od dnia[...]lipca 2002 r. wypłatę dodatku za klasę specjalisty wojskowego. Podał, że w związku z utratą z dniem [...] marca 2001 r. mocy obowiązującej decyzji nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 1995 r. w sprawie uzyskiwania klas kwalifikacyjnych przez specjalistów wojskowych i instruktorów spadochronowych w Siłach Zbrojnych RP (Dz. Roz. MON, poz. 24) oraz "Instrukcji o klasyfikowaniu specjalistów wojskowych w Siłach Zbrojnych RP" (Sygn. Sztab. Gen. Szkol. 765/95), żołnierz nie posiada klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego.
W złożonym odwołaniu do Dowódcy Garnizonu W., żołnierz wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji twierdząc m.in., że od 1977 r. podnosił swoje kwalifikacje, aż do klasy mistrzowskiej, którą otrzymał w 1996 r. i potwierdził w 1999 r. W 2001 r. klasę mistrzowską zweryfikował i uważa, że posiada wymaganą klasę kwalifikacyjną specjalisty wojskowego.
Dowódca Garnizonu W., po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji podał, że żołnierz jako Szef [...] kompanii łączności posiadał klasę kwalifikacyjną SW 10-1-15. Rozkazem z dnia [...]grudnia 2000 r. żołnierz został przeniesiony na stanowisko [...] kompani łączności dalekosiężnej, na którym wymagana była klasa kwalifikacyjna SW 10-9-15. Weryfikacja mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej żołnierza została potwierdzona rozkazem Dowódcy [...] z dnia[...] lipca 2001 r., ale rozkaz Dowódcy [...]Okręgu Wojskowego nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r., na podstawie którego stwierdzono weryfikację mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego żołnierza, został rozkazem nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. przez ten organ uchylony. Rozkaz ten został wydany w wyniku utraty mocy przepisów określonych powyżej. Przepisy utraciły moc, w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268), a w szczególności art. 75 ust. 2, który stanowił, że z dniem 30 marca 2001 r. tracą moc akty normatywne ministrów podjęte lub wydane przed dniem wejścia w życie Konstytucji RP, jeżeli zawierają normy prawne o charakterze wewnętrznym, z wyjątkiem rozporządzeń.
Na decyzję organu II instancji żołnierz wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której ponownie podniósł argumenty przedstawione w odwołaniu od decyzji organu I instancji i poprosił o uznanie decyzji wstrzymującej wypłatę dodatku za nieuzasadnioną i przyznanie prawa do jego wypłaty.
W odpowiedzi na skargę, Dowódca Garnizonu W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Zaskarżona decyzja prawa nie narusza i z tego powodu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Żołnierze zawodowi, zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 18 z późn. zm.) mogą otrzymywać do uposażenia m.in. dodatek kwalifikacyjny.
Zgodnie z § 11 pkt 2a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.) przyznanie dodatku kwalifikacyjnego uzależnione jest od uzyskania przez żołnierza klasy kwalifikacyjnej.
Skarżący, klasy kwalifikacyjnej w dacie wydania zaskarżonej decyzji i decyzji poprzedzającej nie posiadał, a tym samym nie miał prawa do dodatku kwalifikacyjnego.
Dowódca[...]Okręgu Wojskowego, rozkazem z dnia [...] czerwca 2002 r. nr[...] uchylił rozkaz Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...], którym została zweryfikowana klasa kwalifikacyjna skarżącego zgodnie z zajmowanym stanowiskiem służbowym.
Rozkaz Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego był zgodny z dyspozycją art. 75 ust. 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268). Zgodnie z tym przepisem prawa, akty normatywne ministrów podjęte i wydane przed dniem wejścia w życie Konstytucji RP utraciły moc, jeżeli zawierały normy prawne o charakterze powszechnie obowiązującym lub wewnętrznym, z wyłączeniem rozporządzeń.
Powyżej określona ustawa, weszła w życie po trzech miesiącach od dnia ogłoszenia tzn. 29 grudnia 2000 r. Decyzja nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 1995 r. w sprawie uzyskiwania klas kwalifikacyjnych przez specjalistów wojskowych w Siłach Zbrojnych RP (Dz. Rozk. MON poz. 25(4) oraz "Instrukcja o klasyfikowaniu specjalistów wojskowych w Siłach Zbrojnych RP" (Sygn. Sztab. Gen. Szkol. 765/95) utraciły moc z dniem 30 marca 2001 r.
W tym stanie faktycznym i formalnym, należy stwierdzić ponownie, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, aczkolwiek pogląd przedstawiony w piśmie Dyrektora Departamentu Prawnego MON z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] dot. sytuacji żołnierzy zawodowych, którzy po dniu 30 marca 2001 r. uzyskali klasy kwalifikacyjne zasługuje na rozważenie i ewentualne podjęcie przez organ odpowiednich działań legislacyjnych.
W związku z powyższym, z mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.
Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło