II SA 3242/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Święcicka Sędziowie Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas NSA Anna Robotowska (spr.) Protokolant Kinga Płociak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2004 r. sprawy ze skargi K. S., I. S., K. S., K. S. – Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "[...]" na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia oddala skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] lipca 2002r. obciążającą Pana K. S. karą pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia po drodze krajowej nr [...] w dniu [...] czerwca 2002r. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że po dokonanej kontroli w/w pojazdu w dniu [...] czerwca 2002 roku na drodze krajowej nr [...] w m. G. woj. [...], stwierdzono przekroczenie dopuszczalnych parametrów nacisku osi pojedynczej nr 2 oraz osi składowych nr 3, 4, 5 na drogę zespołu członowego z naczepą. Droga nr [...] jest drogą krajową, na której dopuszczalny nacisk osi pojedynczej powinien wynosić do 100 kN, natomiast nacisk osi składowych przy rozstawie osi powyżej 1,10 m do 1,20 m – 65,0 kN. Przekroczenie osi pojedynczej nr 2 wyniosło 9,59 kN, natomiast osi składowych nr 3 - 5,66 kN, nr 4 - 8,06kN, nr 5 - 8,06 kN (po odjęciu wymaganych współczynników tolerancji). Po stwierdzeniu przekroczeń, wydany został protokół, do którego kierowca nie wniósł żadnych uwag (wpis i podpis kierowcy na str. 3 pkt 9 w/w protokołu – "Uwagi kierującego"). Na podstawie protokołu wydana została decyzja administracyjna z nałożoną karą pieniężną za stwierdzone w/w przekroczenia. Po dokonanej kontroli w/w pojazdu i stwierdzeniu w/w przekroczeń uznano, że pojazd ten uczestniczący w ruchu po drodze krajowej nr [...] nie odpowiadał warunkom technicznym, przez co uznany został za pojazd nienormatywny. Stwierdzenie przekroczenia dopuszczalnych parametrów nacisku osi pojedynczej i osi składowych na drogę w/w zespołu członowego, nakłada na organ obowiązek obciążenia przewoźnika karą pieniężną w wysokości przewidzianej przepisami prawa. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której tak K. S. jak i pozostali wspólnicy spółki cywilnej Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "[...]" wnosili o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, iż nie została przekroczona dopuszczalna masa całkowita, która jak wynika z dowodu rejestracyjnego pojazdu wynosi 42 t., a z protokołu kontroli wynika, iż ciężar pojazdu z ładunkiem ważył 39,445 t. Nadto ładunek był sypki i w zależności od jego położenia mogą się zmieniać naciski osi – co uzasadniało ważenie całego zestawu, a nie mierzenie nacisków na pojedyncze osie. W ocenie strony, organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych w sprawie mających istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, a także uniemożliwił stronie zapoznanie się z całością materiału dowodowego w sprawie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej organ przyjął, iż kierowca podpisał protokół kontroli co jest nieprawdą, albowiem kierowca odmówił podpisania protokołu. Na rozprawie skarżący wyjaśnił iż zabronił kierowcy podpisywania protokołu. Podniósł również zarzut, iż w protokole kontroli brak jest informacji o badaniu ugięć nośności wagi, a już po wniesieniu skargi uzyskał informację, iż ma prawo żądać wykazania również w tym zakresie świadectwa legalizacji wagi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, iż sprzęt użyty do kontroli posiada aktualne świadectwo legalizacji, jak również teren do ważenia pojazdów posiadał aktualne świadectwa legalizacji. W czasie kontroli ważenie pojazdu odbyło się na dwóch wagach statycznych, które umieszczone były we wnękach nawierzchni w taki sposób, że powierzchnia pomostu wag znajdowała się na płaszczyźnie nawierzchni bitumicznej parkingu i miejsca kontroli. Wagi były ustawione na jednakowym poziomie z nawierzchnią, nie zachodziła więc potrzeba stosowania drewnianych podkładek pod koła pojazdu dla wyrównania poziomu nawierzchni, a odczyt wag nacisku osi na drogę odbył się prawidłowo gdyż ważono kolejno każdą oś. Naczelny Sąd Administracyjny powyższą skargę na podstawie art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym, ładunek na pojeździe umieszcza się w taki sposób aby nie powodował przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę. Z art. 61 ust. 11 tej ustawy wynika, że jeżeli masa, naciski osi lub wymiar pojazdu wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach określających warunki techniczne pojazdów oraz określonych w ust. 6, 8 i 10, przejazd pojazdem jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia. Skarżący nie kwestionował faktu dokonania kontroli przedmiotowego pojazdu jak również stwierdzonych parametrów nacisku osi pojazdu na drogę. Uważa jednak, iż pojazd powinien być inaczej ważony, a to z uwagi na rodzaj ładunku – wapno mielone. Nie wskazuje jednak przepisów prawa, które nakazują ważenie pojazdu z tego rodzaju ładunkiem, w sposób odmienny od tego niż dokonanego przez kontrolerów w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia pobiera się kary pieniężne. Wysokość tych kar określa załącznik do ustawy. Podniesiony przez skarżącego na rozprawie zarzut nieokazania świadectwa badania ugięć nośności wagi nie może skutkować uznania przez Sąd, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa, albowiem skarżący nie zakwestionował skutecznie, iż waga nie posiadała aktualnych świadectw legalizacji. Jak wynika z protokołu kontroli kierowca pojazdu nie zgłosił uwag w tym zakresie. Nie można również uznać, iż odmowa podpisania protokołu kontroli przez kierowcę z tego powodu, iż zakazał mu tego skarżący, skutecznie podważała wiarygodność dokonanych ustaleń tej kontroli oraz wyników zawartych w tym protokole. Reasumując powyższe Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie naruszała przepisów prawa w sposób mający znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie i dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.