II SA 3264/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Karolina Kanabus po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2004 r. sprawy ze skargi M.U. na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego o wymianę koncesji oddala skargę Decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1994 r. Pan M.U. otrzymał koncesję Nr [...] (z późn. zm.) na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią myśliwską, sportową, gazową, krótką palną oraz amunicją do tych rodzajów broni. W dniu 1 lipca 2001r. weszła w życie ustawa z dnia 22 czerwca 2001r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz.U. Nr 67, poz. 679 z późn. zm.). Zgodnie z art. 41 ust. 1 tej ustawy koncesje na działalność gospodarczą uzyskane przed dniem wejścia w życie ustawy w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją, po spełnieniu przez przedsiębiorcę warunków określonych w ustawie, podlegały wymianie w terminie do dnia 30 czerwca 2003r., po upływie tego terminu utraciły moc. Warunki, jakie powinien spełnić przedsiębiorca będący osobą fizyczną zostały określone w art. 8 ust. 1 i 2 wyżej cytowanej ustawy. Natomiast art. 12 ust. 2 ustawy wskazuje dokumenty, jakie przedsiębiorca obowiązany jest złożyć do wniosku o udzielenie koncesji, potwierdzające spełnienie tych warunków. Pan M.U. wnioskiem z dnia 16 grudnia 2002r. wystąpił do organu koncesyjnego o wymianę posiadanej koncesji Nr [...] na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią i amunicją. Złożony wniosek posiadał szereg istotnych braków merytorycznych uniemożliwiających wszczęcie postępowania o wymianę koncesji. Pismem z dnia 7 stycznia 2003r. wezwano Stronę, w terminie 7 dni, do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia dokumentów, bądź wskazania terminu ich uzupełnienia. W piśmie tym szczegółowo określono, jakie dokumenty powinny zostać nadesłane oraz podano obowiązujące w tym zakresie rozporządzenia wraz z miejscem ich publikacji. W odpowiedzi Pan M.U. (pismo z dnia 20 stycznia 2003r.) złożył częściowe wyjaśnienia oraz poinformował, iż ze względu na dużą ilość dokumentów, o które należy uzupełnić wniosek, nie może określić terminu ich złożenia. W piśmie z dnia 31 stycznia 2003r. poinformowano Stronę, że postępowanie w sprawie wniosku o wymianę koncesji organ koncesyjny zobowiązany jest zakończyć do 30 czerwca 2003r., ponieważ po tym terminie dotychczasowe koncesje tracą moc. Jednocześnie wyjaśniono Stronie, że większość dokumentów była możliwa do uzyskania już po wejściu w życie wyżej cytowanej ustawy, natomiast część z nich, takich jak potwierdzenie przygotowania zawodowego czy opinia o spełnieniu warunków technicznych i organizacyjnych, po wejściu w życie stosownych rozporządzeń. Wobec braku odpowiedzi na powyższe pismo organ koncesyjny ponownie pismem z dnia 8 maja 2003r. zwrócił się do Strony o uzupełnienie dokumentów oraz poinformował, że w związku z upływem czasu koncesja może być wymieniona w dotychczasowym zakresie o ile dokumenty wymagane ustawą zostaną złożone do końca maja 2003r.. W dniu 4 czerwca 2003r. do organu koncesyjnego wpłynęła część kserokopii dokumentów uzupełniających wniosek, a także nieaktualne zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego dot. przedsiębiorcy oraz Pana G.Z., który dotychczas we wniosku o wymianę koncesji nie występował Kolejnym pismem z dnia 5 czerwca 2003r. poinformowano Stronę o brakach w złożonej dokumentacji oraz wezwano, w terminie 7 dni, do jej uzupełnienia. W dniu 30 czerwca 2003r. Pan M.U. nadesłał tylko część dokumentów niezbędnych do zakończenia postępowania o wymianę koncesji. Nie zostało nadesłane zaświadczenie potwierdzające przygotowanie zawodowe do wykonywania działalności w zakresie objętym koncesją, opinia o spełnieniu warunków technicznych i organizacyjnych, natomiast przedłożone zaświadczenie lekarskie nie spełniało wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 22 sierpnia 2002r. w sprawie badań psychiatrycznych i psychologicznych osób ubiegających się lub posiadających prawo do wykonywania lub kierowania działalnością gospodarczą albo bezpośrednio zatrudnionych przy wytwarzaniu i obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz.U. Nr 150, poz. 1246), zatem przedsiębiorca nie spełnił wymogów ustawowych niezbędnych do wymiany koncesji. Decyzją z dnia [...] lipca 2003r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne o wymianę koncesji. W uzasadnieniu decyzji podał między innymi, że mimo licznych wezwań Pan M.U. do dnia 30 czerwca nie dostarczył kompletu dokumentów, które należało dołączyć do wniosku. Z dniem 1 lipca 2003r. koncesja straciła moc na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz.U. Nr 67, poz. 679 z póź. zm.) Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożył Pan M.U. W uzasadnieniu stwierdził, że decyzja w stosunku do niego jest krzywdząca. Na 11 punktów – dokumentów nie dołączył do wniosku jedynie dwóch. Nie są to dokumenty aż tak decydujące o uniemożliwieniu prowadzenia sklepu. Prowadzenie sklepu przez 10 lat jest wystarczające do kontynuacji działalności. Decyzją z [...] lipca 2003r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał miedzy innymi, że: Organ koncesyjny nie uwzględnił argumentacji przedstawionej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ponieważ zgodnie z art. 41 ust. 1 tej ustawy - koncesje na działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją uzyskane przed dniem wejścia w życie ustawy, po spełnieniu przez przedsiębiorców warunków określonych w ustawie, podlegały wymianie do dnia 30 czerwca 2003r., a po upływie tego terminu utraciły moc. Wyżej cytowany przepis ustawy nałożył na przedsiębiorców, posiadających wcześniej wydane koncesje, obowiązek spełnienia warunków w niej określonych i wskazał termin ich spełnienia - do 30 czerwca 2003r. Organ koncesyjny nie miał możliwości innej oceny przedsiębiorców, np. na podstawie dotychczas prowadzonej działalności, co podniosła Strona we wniosku, lecz wyłącznie na podstawie złożonych dokumentów, określonych w art. 12 ust 2 ustawy. Pan M.U. do dnia 30 czerwca 2003r. nie wypełnił warunków do wymiany koncesji, zatem koncesja z dnia [...] grudnia 1994r. Nr [...] udzielona na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią i amunicją, ze względu na upływ terminu do jej wymiany, z dniem 1 lipca 2003 r. utraciła moc, a zatem przestała funkcjonować w obrocie prawnym, dlatego też umorzono postępowanie jako bezprzedmiotowe. Na w/w decyzje Pan M.U. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze tej podnosił, że wydane przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzje są dla niego krzywdzące i niezgodne z prawem, ponieważ sprzedaż broni i amunicji prowadzi od 1994r. na podstawie koncesji wydanej bezterminowo, do uzyskania której spełnił wszystkie warunki. W toku prowadzenia tej działalności nabył uprawnienia i praktyczne doświadczenie. Według stanowiska Skarżącego przepisy ustawy z dnia 22 czerwca 2001r. powinny być stosowane tylko do przedsiębiorców, którzy ubiegających się po raz pierwszy o udzielenie koncesji, a nie w stosunku do przedsiębiorców, którzy wcześniej uzyskali koncesje. Ponadto Pan M. U. powołuje się na złożenie - jego zdaniem - najważniejszych dokumentów, a kwestionowanie przez organ koncesyjny przedłożonego zaświadczenia lekarskiego uważa za bezzasadne. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu szczegółowo ustosunkował się do zarzutów skargi. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych z dnia 25 lipca 2002r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Wojewódzki Sąd Administracyjny bada decyzję pod względem jej zgodności z prawem tj. pod względem jej legalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie bada natomiast decyzji pod względem jej słuszności. Kierując się powyższymi kryteriami Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W dniu 1 lipca 2001r. weszła w życie ustawa z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679 z późn.zm.). Przepisy tej ustawy w art. 8 ust. 1 i 2 określają warunki, jakie musi spełnić przedsiębiorca ubiegający się o udzielenie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami wojskowym lub policyjnym. Z kolei art. 12 ust. 2 wyżej cytowanej ustawy określił dokumenty, które przedsiębiorca obowiązany jest złożyć do wniosku o udzielenie koncesji, potwierdzające spełnienie tych warunków. Uregulowania te stosują się również do przedsiębiorców posiadających koncesje wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, bowiem zgodnie z art. 41 ust 1 ustawy - koncesje na działalność gospodarczą uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią oraz amunicją, po spełnieniu przez przedsiębiorcę warunków określonych w ustawie, podlegały wymianie do dnia 30 czerwca 2003r., a po upływie tego terminu utraciły moc. Wyżej cytowany przepis ustawy nałożył na przedsiębiorców, posiadających wcześniej wydane koncesje, obowiązek spełnienia warunków w niej określonych i wskazał termin ich spełnienia - do dnia 30 czerwca 2003r. W związku z powyższym organ koncesyjny nie miał możliwości innej oceny przedsiębiorców, np. na podstawie dotychczas prowadzonej działalności, o co występuje skarżący, lecz wyłącznie na podstawie złożonych dokumentów, zgodnych z ustawą. W powyższej sprawie organ administracji – Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dołożył należytej staranności w dążeniu do pozytywnego załatwienia wniosku skarżącego o wymianę koncesji. Kilkakrotnie wzywał skarżącego do uzupełnienia dokumentów koniecznych do weryfikacji, czy przedsiębiorca poddający się procedurze wymiany koncesji spełnia warunki określone w/w cytowanej ustawie. Poprzez takie działanie, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, organ administracji zapewnił stronie czynny udział w postępowaniu zgodnie ze wskazaniami zawartymi w art. 10 § 1 k.p.a. Natomiast skarżący sam nie dostarczył wymaganych przez art. 12 ust. 2 w/w ustawy dokumentów. Skarżący nie przedstawił w ustawowym terminie zaświadczenia potwierdzającego przygotowanie zawodowe do wykonywania działalności w zakresie objętym koncesją, opinii o spełnieniu warunków technicznych i organizacyjnych, natomiast przedłożone zaświadczenie lekarskie nie spełniało wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 22 sierpnia 2002 r. w sprawie badań psychiatrycznych i psychologicznych osób ubiegających się lub posiadających prawo do kierowania działalnością gospodarczą albo bezpośrednio zatrudnionych przy wytwarzaniu i obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 150, poz. 1246). W związku z powyższym koncesja z dnia [...] grudnia 1994r. Nr [...] utraciła moc z dniem 1 lipca 2003r. W przypadku braku przedmiotu postępowania (koncesji) przepis art. 105 § 1 k.p.a. nakazuje organowi administracji umorzenie postępowania. I tak też Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uczynił. W powyższej kwestii Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organu administracji. I dlatego, na zasadzie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.