II SA 3283/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2004r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego "R." Spółki z o.o. z siedzibą w R. na z dnia [...] maja 2003r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego nr [...] oddala skargę Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] maja 2003r. unieważnił znak towarowy słowno – graficzny nr [...] Zdroje Grodziska przyznany spółce z o.o. R. z/s w R. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że "W." Spółka z o.o. wniosła o unieważnienie znaku podnosząc, iż jego rejestracja nastąpiła z naruszeniem przepisów ustawy o znakach towarowych art. 8 pkt 1 i 3, art. 9 ust. 1 pkt 2 i art. 24 ust. 1 pkt 1. Uzasadniając zarzut naruszenia wyżej wymienionych przepisów wskazano, że zarejestrowany znak ZDROJE GRODZISKA nr [...] jest podobny do oznaczenia słownego GRODZISKA stanowiącego znak powszechnie znany, używany przez wnioskodawcę dla tych samych towarów w kl. 32 (wody stołowe, wody mineralne) od początku istnienia pierwszego podmiotu, wobec którego wnioskodawca jest następcą prawnym z pełnym prawem do stosowania oznaczenia GRODZISKA. Rejestracja znaku ZDROJE GRODZISKA naruszyła przepisy art. 9 ust. 1 pkt 2, art. 8 pkt 1 i 8 pkt. 3 u.z.t. Oznaczenie GRODZISKA dla wód mineralnych stanowi oznaczenie znane odbiorcom wód nie tylko w Polsce lecz również poza jej granicami. Woda GRODZISKA została wymieniona wśród wód mineralnych świata już w 1979r. Znak ZDROJE GRODZISKA jest mylący w rozumieniu art. 8 pkt 3 u.z.t. ponieważ ujęcie wody nie znajduje się w [...], lecz w okolicy miejscowości [...]. Uprawniona nie miała żadnych tradycji w produkcji wód mineralnych i wykorzystała renomę oznaczenia GRODZISKA w zakresie popularności i powszechnej znajomości tego oznaczenia. Uprawniona do znaku wniosła o oddalenie wniosku, a w uzasadnieniu podniosła, iż spółka nie wykazała, że znak Grodziska jest znakiem powszechnie znanym i renomowanym, a przede wszystkim nie można uznać, że oba znaki są znakami podobnymi w sposób, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.t. Niezasadny jest również zarzut naruszenia przy rejestracji art. 8 pkt 3 u.z.t. gdyż wody oznaczone przez uprawnionego pochodzą z tych samych okolic i są składnikowo podobne jak wody do których swojego znaku używa wnioskodawca. Urząd Patentowy oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy uznał, iż w dacie zgłoszenia do rejestracji spornego znaku ZDROJE GRODZISKA oznaczenie GRODZISKA w odniesieniu do wody mineralnej było już oznaczeniem renomowanym. Uprawniona zgłaszając do rejestracji swój znak wiedziała, że na rynku funkcjonuje renomowane oznaczenie GRODZISKA używane przez wnioskodawcę. Nadto w postępowaniu zgłoszeniowym o tym fakcie była powiadomiona, gdyż złożony został sprzeciw przez [...] uprawnione do znaku GRODZISKA. Organ uznał, że oba znaki są podobne i to w sposób o jakim mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.t., albowiem dominującym elementem w przedmiotowym znaku jest element słowny ZDROJE GRODZISIKA. Również zdaniem organu zasadny jest zarzut naruszenia art. 8 pkt. 3 u.z.t. Oznaczenie wody produkowanej przez uprawnioną znakiem ZDROJE GRODZISKA może wywołać u przeciętnego odbiorcy fałszywe wrażenie, iż woda ta pochodzi z ujęcia w [...], a więc jest tożsama z Wodą Grodziską, pod względem walorów (składu chemicznego oraz stopnia mineralizacji). W skardze na powyższą decyzję skarżący domagał się jej uchylenia zarzucając organowi naruszenie art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.t. poprzez błędną ocenę podobieństwa obu przeciwstawnych znaków jak również naruszenie przepisów o postępowaniu a przede wszystkim art. 107 §3 k.p.a. poprzez brak właściwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji zgodnie z wymogami kodeksu postępowania administracyjnego. Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia znaku towarowego. W niniejszej sprawie mają więc zastosowanie przepisy ustawy o znakach towarowych. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 8 pkt 1 i art. 8 pkt. 3 u.z.t. Zgodnie z art. 8 pkt 1 u.z.t. niedopuszczalna jest rejestracja znaku, który jest sprzeczny z obowiązującym prawem lub zasadami współżycia społecznego. Organ uznał, iż rejestracja przedmiotowego znaku nastąpiła z naruszeniem zasad współżycia społecznego albowiem wnioskodawca wykazał, iż zgłaszający działał w złej wierze zgłaszając przedmiotowy znak do rejestracji. Zaskarżona decyzja oparta została na podstawie art. 8 pkt 1 i pkt 3 u.z.t. Z art. 8 pkt 1 wynika zakaz rejestracji znaku sprzecznego z obowiązującym prawem lub zasadami współżycia społecznego. Organ ustalił, iż uprawniony do przedmiotowego znaku działał z naruszeniem dobrych obyczajów zgłaszając znak do rejestracji, gdyż wiedział, że znak Grodziska jest znakiem zarejestrowanym na rzecz wnioskodawcy. Sąd nie znalazł podstaw by zakwestionować zasadność powyższych ustaleń. Nie może budzić wątpliwości okoliczność, że właśnie znajomość tego znaku zadecydowała o wykorzystaniu go jako elementu znaku skarżącego. Skarżący w odpowiedzi na sprzeciw zgłoszony przez wnioskodawcę w postępowaniu zgłoszeniowym przyznaje, iż element Grodziska użyty jest w innym znaczeniu niż w znaku Grodziska i wskazuje, że woda mineralna pochodzi ze Zdrojów – Źródeł Grodzkich. Adaptując w spornym znaku znak towarowy wnioskodawcy, znany wśród nabywców wody mineralnej od 20 lat w zawoalowanej formie zamierzał czerpać korzyści ze znajomości i pozycji tego znaku na rynku wód mineralnych. Takie działanie, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jest czynem nieuczciwej konkurencji. Również zasadnie przyjął organ, iż rejestracja przedmiotowego znaku nastąpiła z naruszeniem art. 8 pkt 3 u.z.t., który zawiera zakaz rejestracji znaku zawierającego dane niezgodne z prawdą, a więc zakaz rejestracji znaku mylącego. Odwołując się do doktryny przy znakach mylących bierze się pod uwagę elementy treściowe. Oznaczenie zawiera dane niezgodne z prawdą, gdy może wywołać fałszywe wyobrażenie u przeciętnego odbiorcy co do przeznaczenia, działania, cech użytkowych towaru itp. Interes nabywcy wymaga, aby przyjąć, że znak jest mylący, gdy już niewielka grupa konsumentów może być wprowadzona w błąd, co do cech towaru (komentarz do u.z.t. R. Skubisza). W orzeczeniu Komisji Odwoławczej z [...] lutego 1993r. Nr [...] przyjęto pogląd iż "wiadomo jest ogólnie z praktyki, iż w znakach słowno – graficznych części słowne mają dla odbiorców większą siłę oddziaływania niż części graficzne. Jak przyznał skarżący w cytowanych pismach złożonych w postępowaniu zgłoszeniowym, element słowny miał wskazywać, że woda mineralna pochodzi ze Zdrojów – Źródeł Grodziskich – co nie jest prawdą albowiem woda skarżącego jest produkowana z ujęcia w [...]. Wykazano w sprawie istnienie znacznej różnicy w stopniu mineralizacji wody, co jest istotne przy wodach mineralnych dla nabywców tych wód, szczególnie tej grupy, która nabywa tę wodę właśnie z uwagi na jej skład chemiczny i określony stopień mineralizacji. Reasumując powyższe Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza i dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.