II SA 3303/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA -Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 1999 r. o o powołaniu M.B. na Naczelnika Urzędu Skarbowego w H. postanawia -odrzucić skargę- Przedmiotem skargi skierowanej do NSA przez K. K. uczyniono decyzję Ministra Finansów z dnia[...]września 1999 r. o powołaniu M. B. na stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego. W uzasadnieniu do skargi skarżący wskazał, że w dniu [...] czerwca 1999 r. uczestniczył w zorganizowanym przez Ministra Finansów konkursie na Naczelnika Urzędu Skarbowego w H.. W konkursie tym skarżący uzyskał najwyższą liczbę punktów z kandydatów ubiegających się o wspomniane stanowisko. Pomimo jednak tego faktu i - jak wskazuje skarżący - "wygrania przeze mnie konkursu", na stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego w H. została powołana inna osoba. Skarżący podniósł, że w odniesieniu do jego osoby nie uwzględniono wyniku sprawdzianu z zakresu wiedzy zawodowej i oceny cech osobowościowych. Powyższe, zdaniem skarżącego, narusza podstawowe zasady funkcjonowania państwa prawa i budowy zaufania do jego organów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż nie zachodzi obowiązek prawny do nawiązania stosunku pracy z osobami wyrażającymi chęć podjęcia pracy na stanowiskach kierowniczych w resorcie finansów nawet przy spełnieniu przez nich warunków formalnych do zajmowanych stanowisk. Stwierdził, iż zgodnie z ustawą z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (test jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267) tylko i wyłącznie Minister Finansów został umocowany ustawowo do powoływania i odwoływania naczelników urzędów skarbowych. Stanowisko to podzielił Sąd Okręgowy w L. Wydział Pracy w wyroku z dnia [...]marca 2003 r. sygn. akt [...]. Z akt sprawy wynika, że w uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż w pracodawca nie ma w tym przypadku prawnego obowiązku powołania zwycięzcy konkursu, w związku z czym zwycięzca ten nie ma roszczenia o powołanie. Z tych względów zarówno roszczenie powoda o zobowiązanie dyrektora Izby Skarbowej w L. do złożenia wniosku do Ministra Finansów o powołanie na stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego, jak i roszczenie o nawiązanie stosunku pracy na stanowisku Naczelnika Urzędu Skarbowego w H. nie mogą zostać uwzględnione. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w L. II Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]września 2003 r. sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym przedmiotową sprawę rozpatruje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W przedmiotowej sprawie rozważenia wymagała kwestia dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikające z przepisów prawa. Ponadto, sądy administracyjne są właściwe m. in. w sprawach bezczynności organów administracji publicznej, sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, a także innych sprawach wynikających z ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lub przekazanych z mocy ustaw odrębnych. Ustawodawca wskazał jednoznacznie w art. 5 wspomnianej ustawy, iż sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach: wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej. wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. W momencie powołania M. B. na stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego przez Ministra Finansów przedmiotową procedurę regulował art. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. Nr 106, poz. 489 z późn. zm.) oraz decyzja Ministra Finansów z dnia [...]marca 1999 r. Nr [...]w sprawie doboru kandydatów na stanowiska dyrektorów izb skarbowych, dyrektorów urzędów kontroli skarbowej oraz naczelników urzędów skarbowych (obecnie procedura konkursowa określona została w samej ustawie oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 października 2003r. w sprawie trybu powołania Komisji i przeprowadzania konkursu na stanowiska dyrektora izby skarbowej i naczelnika urzędu skarbowego Dz. U. Nr 187, poz. 1826). Procedura wynikająca z powyższej decyzji i będącego jej załącznikiem regulaminu określała jedynie kwestię wyłonienia kandydatów, spośród których poszczególne osoby mogły być powołane na stanowisko dyrektora izby skarbowej, dyrektora urzędu kontroli skarbowej oraz naczelnika urzędu skarbowego. Stosownie bowiem do postanowień pkt 5 decyzji Ministra Finansów z dnia [...] marca 1999 r. Nr [...] wniosek do Ministra Finansów o powołanie kandydata na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego składał Dyrektor Izby Skarbowej po wcześniejszym zasięgnięciu opinii właściwego wojewody o kandydacie, natomiast celem konkursu było właśnie wyłonienie wspomnianego kandydata odpowiadającego wymaganiom niezbędnym do powołania na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego i przedstawienie tej kandydatury Ministrowi Finansów (pkt I. Regulaminu konkursu na dyrektora izby skarbowej i naczelnika urzędu skarbowego). Zgodnie z art. 5 ust. 4 ustawy o urzędach i izbach skarbowych Minister Finansów powołuje naczelnika urzędu skarbowego spośród kandydatów wyłonionych w konkursie. Analiza przedstawionego stanu prawnego prowadzi do wniosku, iż Minister Finansów nie miał obowiązku powołania osoby wyłonionej w drodze postępowania konkursowego na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego. Wspomniany stan prawny uległ zmianie. W czasie przeprowadzania postępowania konkursowego, którego dotyczy skarga ustawodawca, regulując kwestię powołania naczelnika urzędu skarbowego, ograniczył się - na gruncie art. 5 ust. 4 pkt 2 powołanej wyżej ustawy o urzędach i izbach skarbowych - jedynie do określenia uprawnienia Ministra Finansów do powoływania i odwoływania wicedyrektora izby skarbowej oraz naczelnika urzędu skarbowego - na wniosek dyrektora izby skarbowej. Z dniem 1 września 2003 r. , zgodnie z art. 15 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz.U.03.137.1302) dodano do wspomnianego art. 5 - ust. 5e, który przyznał Ministrowi Finansów dodatkowe uprawnienie. Na podstawie bowiem przedmiotowego przepisu minister właściwy do spraw finansów publicznych może nie powołać na stanowisko dyrektora izby skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego kandydata wyłonionego w drodze konkursu w przypadku, jeżeli żaden z kandydatów nie gwarantuje obiektywnego wypełniania obowiązków dyrektora izby skarbowej lub naczelnika urzędu skarbowego. Niezależnie jednak od powyższego należy stwierdzić, iż również w obecnym stanie prawnym kwestia powołania przez Ministra Finansów na stanowisko naczelnika urzędu skarbowego kandydata wskazanego przez dyrektora izby skarbowej nie stanowi obowiązku wynikającego z przepisów prawa, w związku z czym pozostaje ona - zgodnie z art. 5 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poza właściwością sądu administracyjnego, zaś skarga w tym przedmiocie jako niedopuszczalna powinna ulec odrzuceniu. I z tych powodów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.