II SA 3328/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA - Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cukrowni "[...]" S.A. w [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania limitów cukru. postanawia: I. umorzyć postępowanie w sprawie niniejszej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, II. zwrócić Skarżącej połowę uiszczonego wpisu w kwocie 50 zł. Wnioskiem z dnia [...] marca 2003 r. Cukrownia "[...]" S.A. w [...] wystąpiła do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o przyznanie limitów A i B cukru na rok rozliczeniowy 2004/2005 po cukrowni "[...]" S.A. w upadłości na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru. W odpowiedzi na powyższy wniosek Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał w dniu [...] maja 2003 r. decyzję nr [...] odmawiającą Skarżącej Cukrowni przyznania limitów A i B cukru na okres od dnia [...] lipca 2004 r. do [...] czerwca 2005 r. po Cukrowni "[...]" S.A. w upadłości. W dniu [...] czerwca 2003 r. Cukrownia złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją. Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję. Skargą z dnia [...] września 2003 r. Cukrownia "[...]" S.A. w [...] zaskarżyła decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, a w szczególności przepisów art. 6 ust. 2 i art. 9 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru, poprzez ich błędną wykładnię. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...] marca 2004 r. Cukrownia "[...] " S.A. cofnęła skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...]. W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy Wyprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie przepisów powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z art. 60 ww. ustawy Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie niniejszej Sąd nie znalazł okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia - pkt I postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie połowę uiszczonego wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana - pkt II postanowienia.