II SA 3345/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA Andrzej Kuba, Sędziowie WSA Maria Jagielska (spr.), as. WSA Andrzej Wieczorek, Protokolant Marta Siemiątkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2004 r. sprawy ze skargi K. F. S. Holding A.G. na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu w rejestrze znaków towarowych - uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] maja 2000 r. - stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. 3/ zasądza od Urzędu Patentowego na rzecz K. F. S. Holding AG kwotę 510 zł /pięćset dziesięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 6 II SA 3345/02 UZASADNIENIE Znak towarowy słowno obrazowy FORTE, którego dotyczy przedmiotowa sprawa został zarejestrowany decyzja Urzędu Patentowego z dnia marca 1995r. na rzecz F. /UK/Limited z siedzibą w Londynie dla towarów wymienionych w wykazie, w klasach: 29, 30, 31, 32, 33, 41 i 42 pod numerem 84247. Pismem z dnia 1 kwietnia 1999r. firma K. J. S. S.A. złożyła do Urzędu Patentowego wniosek o dokonanie zmian w rejestrach znaków towarowych polegających na wykreśleniu dla znaku towarowego FORTE nr rej. [...] wpisu: F. /UK/ Limited, [...] H. H., Londyn [...], Wielka Brytania - kakao i słodycze ( ciastka i wyroby cukiernicze; lody i kremy lodowe ), kl. 30, a w miejsce tego, dokonanie wpisu: K. J. S. S.A. ( K. J. S. AG, K. J. S. LTD ), K.e [...], [...] Zürich, Szwajcaria – kakao i słodycze ( ciastka i wyroby cukiernicze; lody i kremy lodowe ), kl. 30. Do wniosku dołączono umowę częściowego przeniesienia prawa z tytułu rejestracji znaku towarowego zawartej pomiędzy firmą F. /UK/ Limited z siedzibą w Londynie, a firmą K, J. S. S.A. z siedzibą w Zürichu. Na mocy zawartej umowy firma F. /UK/ Limited jako cesjodawca oświadczył, że znak towarowy FORTE nr rej. [...] zarejestrowany na jego rzecz, przeznaczony jest do oznaczania wymienionych w umowie towarów i usług, a między innymi następujących towarów w klasie 30: kawa i substytuty kawy, herbata, kakao, cukier i ryż; mąka i produkty zbożowe; chleb, ciasta i wyroby cukiernicze; kremy lodowe i lody; miód i melasa; zaprawy; sól, pieprz, musztarda, ocet i przyprawy korzenne; sosy; pasty; kukurydza i produkty z niej wytworzone; pizza i przyprawy do pizzy; ciastka serowe; sandwicze; gotowe dania. Cesjodawca oświadczył, że przenosi na rzecz cesjobiorcy – K. J. S. S.A. prawa wynikające z rejestracji znaku FORTE na towary wymienione w klasie 30 tj. na kakao i słodycze. Decyzją z dnia [...] maja 2000r. Urząd Patentowy, na podstawie § 30 ust. 2 zarządzenia Prezesa Urzędu Patentowego z dnia 9 września 1992r. w sprawie ochrony znaków towarowych ( M.P. Nr 31, poz. 217 ) w związku z art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych ( Dz. U. Nr 5, poz. 17 ), odmówił dokonania wpisu w rejestrze znaków towarowych pod numerem [...]. Stwierdził, że zmiana uprawnionego z rejestracji do znaku FORTE [...], zgodnie z załączonym dokumentem cesji, nie może zostać dokonana, bowiem towary dla których miałoby nastąpić przeniesienie prawa z rejestracji są towarami tego samego rodzaju, co towary które miałyby pozostać zarejestrowane na korzyść F. /UK/ Limited. Kakao, w ocenie Urzędu, jest towarem tego samego rodzaju co herbata oraz kawa, natomiast ciastka i wyroby cukiernicze oraz lody i kremy lodowe są towarami tego samego rodzaju, co serniki, należą bowiem do grupy słodyczy. Z uwagi na fakt, iż podobieństwo znaku jest oczywiste, bo jest to ten sam znak, zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców towarów w błąd co do pochodzenia towarów i jak wywiódł Urząd, przeniesienie prawa z rejestracji nie może nastąpić na podstawie art. 16 ust.l i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych u.z.t. ( Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zmianami ). Wnioskodawca- firma K. J. S. S.A. występująca w wyniku dokonanych zmian w Rejestrze Handlowym Kantonu Zurych jako K. F. SCHWEIZ HOLDING A.G. wniósł odwołanie od decyzji odmawiającej dokonania wpisu w rejestrze znaku towarowego FORTE [...], wnosząc o jej uchylenie w trybie art. 132 Kodeksu postępowania administracyjnego ( Kpa. ). W uzasadnieniu odwołania podniósł, że niekorzystna dla niego decyzja może być spowodowana nieścisłością sformułowania samego wniosku poprzez niepotrzebne rozwinięcie wykazu towarów, co do których zgłoszony został wniosek o częściowe przeniesienie prawa z rejestracji znaku. Cesja dotyczyła jedynie kakao i wyrobów cukierniczych w klasie 30, nie zaś dodanych w nawiasie ciastek i wyrobów cukierniczych; lodów i kremów lodowych. Wnioskodawca nie zgodził się z tezą Urzędu, że towary, dla których miałaby nastąpić przeniesienie prawa z rejestracji znaku są towarami podobnymi w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. do tych, które miałyby pozostać zarejestrowane na korzyść F. /UK/ Limited. Jednorodzajowość towarów wyklucza zdaniem wnioskodawcy, przeznaczenie towarów oraz warunki ich zbytu, które to kryteria należy brać pod uwagę dokonując oceny jednorodzajowości towarów. Inne są warunki zbytu towarów z zakresu działalności firmy F. - prowadzenie barów i restauracji i świadczenie tam usług w zakresie żywności, a inny jest obszar działania firmy K. F. SCHWEIZ HOLDING A.G. produkującej wyroby powstające na bazie czekolady. Odwołujący się od decyzji zaprzeczył stwierdzeniu Urzędu o jednorodzajowości towarowej kakao oraz herbaty i kawy. Podniósł, iż decyzja Urzędu winna była opierać się przede wszystkim na dokumencie podstawowym jakim była umowa częściowego przeniesienia prawa z tytułu rejestracji znaku towarowego, a dotyczyła ona wyłącznie kakao i wyrobów cukierniczych rozumianych jako wyroby czekoladowe. Ponieważ cesja nie dotyczy ciast, ciastek, a także lodów i kremów lodowych, które to towary należy uznać za towary innego rodzaju, niż czekoladowe wyroby cukiernicze, nie może dojść do sytuacji wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towaru. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002r. Urząd Patentowy Izba Odwoławcza utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Urząd podniósł, iż dokument cesji dotyczyć miał kakao i wyrobów cukierniczych, a zatem w klasie 30 pozostałyby ciastka i serniki, które należą niewątpliwie do wyrobów cukierniczych. Z uwagi więc na brzmienie art. 16 ust. 2 u.z.t. przeniesienie prawa z rejestracji znaku towarowego FORTE bez przeniesienia całości lub części przedsiębiorstwa nie może nastąpić, bowiem zbywca dysponowałby podobnym znakiem do oznaczania towarów tego samego rodzaju. W skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze, K. F. SCHWEIZ HOLDING AG zarzucił wydanej przez Urząd Patentowy decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 9 ust.1 pkt 1 oraz art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o znakach towarowych, a także naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy m.in. art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa. i wniósł o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Za istny w sprawie uznał fakt pominięcia przez Urząd Patentowy dowodu na okoliczność braku przeszkody dokonania zmian w rejestrze znaku z uwagi na wykreślenie, z wniosku F. /UK/ Limited, pozycji "serniki" z wykazu towarów znaku towarowego FORTE [...]. Urząd Patentowy wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Uznał za niezrozumiały zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 77 § 1 Kpa. Zarzucił skarżącemu wprowadzenie Urzędu w błąd przez dostarczenie błędnego tłumaczenia angielskiego oryginału dokumentu cesji, który nie współgrał ze złożonym wnioskiem o dokonanie zmian w rejestrze, skorygowanym następnie w odwołaniu od decyzji z 22 maja 2000r. Organ administracji przyznał, że z przyczyn od niego niezależnych pominął fakt wykreślenia z rejestru znaku pozycji "serniki" jednak na rzecz firmy F. /UK/ Limited pozostałyby zarejestrowane ciastka, tak więc mimo tego błędu, decyzja Urzędu nie mogłaby ulec zmianie. Urząd przyznał, że art. 9 ust.l pkt 1 u.z.t. został niepotrzebnie przywołany jako podstawa wydania decyzji jednak pozostało to bez wpływu na wynik sprawy. Uznał, że art. 16 ust.l został prawidłowo zastosowany, bowiem w przedmiotowej sprawie w sposób oczywisty, zdaniem Urzędu, zachodziła możliwość wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów, tak więc przeniesienie prawa z rejestracji bez przeniesienia przedsiębiorstwa lub jego części nie mogło się dokonać. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest w pełni uzasadniona, bowiem Urząd Patentowy prowadząc postępowanie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy. Kluczowym w sprawie złożonego przez skarżącego wniosku o przeniesienie prawa z rejestracji znaku towarowego FORTE [...] było ustalenie jakich towarów dotyczyć miała zmiana. Wniosek określił, iż wpis dotyczyć ma kakao i słodyczy- kl. 30, wskazując dodatkowo w nawiasie: ciastka i wyroby cukiernicze; lody i kremy lodowe. Do wniosku dołączono oryginał umowy cesji sporządzony w języku angielskim wraz z polskojęzyczną wersją tego dokumentu. W § 2 pkt 1 cesji, Cesjodawca - uprawniony ze znaku oświadczył, że przenosi na rzecz Cesjobiorcy – K. F. SCHWEIZ HOLDING A.G. prawa wynikające z rejestracji znaku wyłącznie na towary w klasie 30 tj. kakao i słodycze. Już więc w dacie złożenia wniosku powstała wątpliwość, jakich towarów dotyczyć miał wniosek skarżącego. Urząd Patentowy rozstrzygając sprawę w I instancji nie odniósł się w ogóle do podstawowego źródła informacji w zakresie towarów, których dotyczyć ma przeniesienie prawa, tj. do umowy cesji. W dokumencie tym, w jego polskojęzycznej wersji, bo tylko ta mogła być, zgodnie z art. 27 Konstytucji RP i art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 7 października 1999r. o języka polskim ( Dz. U. Nr 90, poz. 999 ), podstawą dokonywania ustaleń w sprawie, oprócz kakao wskazano też "słodycze". Termin ten, jako sformułowanie ogólne mogące dotyczyć wszystkich towarów rodzajowo bliskich, wymagał wyjaśnienia, ponieważ towar tak oznaczony nie występuje w wykazie towarów dla znaku towarowego FORTE [...], a podane w nawiasie przez wnioskodawcę, a skarżącego w sprawie towary: ciastka i wyroby cukiernicze; lody i kremy lodowe mogły być podane przykładowo. Nie została wyjaśniona więc intencja stron umowy cesji, tym samym nie ustalono jakich ostatecznie towarów dotyczyć ma wniosek. Nieuprawnione jest działanie posługiwania się przez Urząd dokumentem angielskim umowy cesji dla wyjaśnienia właściwego znaczenia terminu ‘słodycze" użytego w polskojęzycznej wersji umowy. Urząd winien był wyjaśnić wątpliwą, a zasadniczą dla rozstrzygnięcia sprawy kwestię zakresu towarów, dla których miała się dokonać zmiana w rejestrze znaków, zwracając wnioskodawcy uwagę na różnicę pomiędzy wnioskiem, a umową cesji i żądając od wnioskodawcy precyzyjnego określenia zakresu towarów, których dotyczyć ma przeniesienie prawa z rejestracji. Zaskarżona decyzja nie powtórzyła za decyzją wydaną w I instancji, że kakao jest towarem tego samego rodzaju, co herbata czy kawa tym samym uznała, że w tym zakresie przeniesienie prawa ze znaku byłoby możliwe, jednak powtórzyła błąd decyzji I instancyjnej polegający na uznaniu, że towarem którego dotyczył wniosek formułowany w oparciu o umowę cesji są wyroby cukiernicze. Wniosek złożony w pierwotnej wersji dotyczył słodyczy, a skorygowany w odwołaniu dotyczył wyrobów cukierniczych, jednak nie znajdowało to oparcia w dołączonym do akt sprawy dokumencie cesji w jego polskojęzycznej wersji. Urząd Patentowy nie wyjaśnił więc, zasadniczej dla sprawy kwestii, tym samym naruszył art. 7 oraz 77 § 1 Kpa. co musiało skutkować uchyleniem decyzji. Również decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2000r. jako naruszająca dodatkowo art. 107 § 1 Kpa przez nieznaczenie strony, do której była kierowana ( nie wynika to również z treści uzasadnienia ) winna była zostać uchylona. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.