II SA 3568/02

WyrokWSA w Warszawie2004-03-31

Skład orzekający: Halina Emilia Święcicka, Anna Robotowska, Izabella Głowacka-Klimas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy możliwość kontynuowania gry na automacie, po wniesieniu opłaty, stanowi wygraną rzeczową w rozumieniu ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach?
Ratio decidendi
Możliwość kontynuowania gry na automacie, po wniesieniu opłaty, stanowi wygraną rzeczową w rozumieniu ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach. Kluczowe jest istnienie elementu hazardu, a wygrana obejmuje każdą korzyść wynikającą z przebiegu gry, w tym prawo do dalszego jej kontynuowania. Modyfikacje techniczne automatów mające na celu obejście rygorów ustawowych nie zmieniają kwalifikacji prawnej gry.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi S. W. na decyzję Ministra Finansów, która utrzymała w mocy poprzednią decyzję rozstrzygającą, że gry prowadzone na automatach należących do S. W. są grami na automatach w rozumieniu ustawy. Kontrola wykazała, że automaty te spełniają przesłanki gier na automatach, a prawo do kolejnej, bezpłatnej gry jest wygraną. Skarżący zarzucił niewłaściwą wykładnię pojęcia "wygrana rzeczowa" i naruszenie przepisów prawa.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka /spr./ Sędziowie: NSA Anna Robotowska Asesor WSA Izabella Głowacka-Klimas Protokolant Kinga Płociak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2004r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2002 nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier oddala skargę. Minister Finansów decyzją z dnia [...] października 2002 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] lipca 2002 r. rozstrzygającą, że gry prowadzone na urządzeniach należących do S. W. są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach (Dz. U. Nr 102, poz. 650 z późn. zm.). Złożenie wniosku o rozstrzygnięcie spowodowane było wynikami kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej w L.. W trakcie postępowania administracyjnego ustalono, że automaty będące własnością przedsiębiorcy – S. W. są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach. Dla uznania danej gry za grę na automatach muszą zaistnieć dwa elementy: gra na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych i wygrane pieniężne lub rzeczowe. (art. 2a ww. ustawy). Gry są uruchamiane poprzez przycisk "Start" a wygrana jest prawem do prowadzenia gry bez konieczności dokonywania nowej opłaty. Rozpoczęcie gry polega na wrzuceniu monety. Prawo do kolejnej, bezpłatnej gry nosi znamiona wygranej. Minister Finansów powołał się na pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 24 listopada 1999 r., I KZP 39/99 (OSNKW 2000/1-2/9), w świetle którego wygraną rzeczową, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach, jest nie tylko uzyskanie własności rzeczy, lecz również nabycie uprawnienia do korzystania z rzeczy na podstawie innego tytułu prawnego. Fakt, że automaty po dokonanych przeróbkach nie maja technicznych możliwości wypłacania wygranych jest bez znaczenia. Wykonane przeróbki mają jedynie charakter przejściowy, decydujące znaczenie dla kwalifikacji prawnej ma jej rzeczywisty cel i ostateczny efekt, dlatego modyfikacje techniczne mające na celu obejście rygorów ustawowych nie mogą zmienić kwalifikacji gry. Na powyższą decyzję S. W. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając jej naruszenie prawa i wnosząc o uchylenie dwóch decyzji. Skarżący podnosił, że rozstrzygnięcie opierające się na uchwale Sądu Najwyższego niewłaściwie dokonało wykładni pojęcia "wygrana rzeczowa". Osoby bawiące się na automatach nie nabywają prawa własności ani jakiegokolwiek innego prawa do używania wygranej rzeczy. Prawo używania aparatu nie może być uznane za wygraną rzeczowa. Zarzucił naruszenie przepisów art. 45, 140, 719 kc art. 10 kpa oraz art. 11 ust. 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wnosił o jej oddalenie uznając zarzuty w niej za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania jest skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Niniejsza sprawa została przekazana do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowi inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Celem regulacji ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach, jest ograniczenie szkodliwego społecznie zjawiska hazardu. Wskazuje na to choćby ścisłe reglamentowanie działalności gospodarczej w zakresie gier (art. 24), czy też opodatkowanie gier szczególnym podatkiem – podatkiem od gier (art. 40-46) . Z omawianych względów na wykładnię przepisu art. 2 ust. 2a powołanej ustawy, czy w danej grze na automacie ma miejsce gra o wygrane pieniężne lub rzeczowe, ważne jest, czy zasady tej gry zawierają w jakiejkolwiek postaci element hazardu. Wychodząc z powyższego punktu widzenia zgodzić się należy ze stanowiskiem organu zawartym w uzasadnieniu decyzji, że przedmiotowe gry są grami o wygrane rzeczowe. Pojęcie wygranej obejmuje każdą korzyść wynikającą z przebiegu gry, w tym możliwość dalszego jej kontynuowania. Sąd podziela stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w cytowanej uchwale z dnia 24 listopada 1999 r. I KZP – 39/99, że wygraną rzeczową jest nie tylko uzyskanie własności rzeczy, lecz również nabycie uprawnienia do korzystania z rzeczy na podstawie innego tytułu prawnego (np. wynikającego z regulaminu danej gry). Analizowane gry mają element przypadku (ryzyka) co jest podstawą hazardu. Grający wnosząc opłatę za grę uzyskuje jedynie prawo do rozpoczęcia gry, o czasie zależnym od przypadku. Przegraną jest krótsza gra a wygraną możliwość jej kontynuowania. Z tego punktu widzenia nie ma istotnego znaczenia forma wygranej, czy tak rozumianą wygraną można zrealizować otrzymując zwrot opłaty, rozpoczynając nową grę czy grając dalej w tę samą grę. Nie ma znaczenia, czy realizacja wygranej następuje przez sam automat czy przez pracownika obsługi. Tak samo bez znaczenia jest umieszczenie na automatach informacji, że nie realizują żadnych wygranych i służą wyłącznie do zabawy. Według ugruntowanej linii orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, sama możliwość kontynuowania gry jest wygraną rzeczową. (wyroki: z dnia 3 kwietnia 2003 r. sygn. akt II SA 2737/01, z dnia 18 lutego 2003 r. sygn. akt II SA 4197/01). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem, co na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkuje oddaleniem skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło