II SA 3578/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2004r. sprawy ze skargi P.S. na opinię interpretacyjną Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie interpretacji standardowej klasyfikacji usługi postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] lipca 2003 roku [...] Dyrektor Sekretariatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego odpowiadając na wystąpienie P.S. z dnia [...] maja 2003 roku a dotyczące opinii Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Ł. w przedmiocie opinii Ośrodka z dnia [...] stycznia 2003 roku [...] wyjaśnił, iż zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług /PKWiU/ wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 roku /Dz.U. nr 42, poz. 264 ze zm./ usługi polegające na wypożyczeniu kaset video z filmami /KU 89501/ klasyfikowane są w grupowaniu PKWiU 71.40.12-00.00 "Usługi wypożyczania taśm wideo". W piśmie tym organ powołał się na poprzednie opinie interpretacyjne, które P.S. otrzymał od upoważnionych do tego jednostek statystyki publicznej – zgodne z powyższym zaklasyfikowaniem – a mianowicie Urzędu Statystycznego w Ł. z dnia [...] października 1999 roku i Departamentu Standardów, Rejestrów i Informacji GUS z dnia [...] grudnia 2001 roku i są one, w jego ocenie, poprawne. Z poprawną też należy uznać opinię Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Ł. wydaną w dniu [...] stycznia 2003 roku. Skarżący został także poinformowany, że opinie z charakteru swego nie rodzą skutków administracyjnych i jako takie nie podlegają zaskarżeniu w trybie kodeksu postępowania administracyjnego. Na pismo Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] lipca 2003 roku skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył P.S.. Zdaniem skarżącego Urząd Statystyczny dokonał błędnej klasyfikacji przedmiotowej usługi. Wobec tego, że postanowienia Urzędu Statystycznego w Ł. oraz Głównego Urzędu Statystycznego naruszają prawo winny zostać uchylone. Zdaniem skarżącego, w toku postępowania podatkowego, w zakresie podatku od towarów usług [...] Urząd Skarbowy Ł.- [...] zwrócił się do Urzędu Statystycznego w Ł. o wydanie opinii w zakresie klasyfikacji usługi wypożyczania filmów fabularnych na nośnikach video przy zachowaniu klasyfikacji usług, która ma zastosowanie dla celów podatkowych. Zgodnie z art. 209 § 5 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2003 roku Ordynacji podatkowej, zajęcie stanowiska przez inny organ w toku postępowania podatkowego, następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Pismo Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] lipca 2003 roku zostało więc wydane na skutek zażalenie skarżącego, i służy na nie skarga do NSA, co też uczynił. W odpowiedzi na skargę Główny Urząd Statystyczny wnosił o jej odrzucenie. Zdaniem organu, brak jest podstawy prawnej uzależniającej wydanie przez Urząd Skarbowy decyzji od interpretacji wydanej przez uprawnione do tego służby statystyki publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/. Niniejsza sprawa należy do takiej kategorii spraw. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, chodzi o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania nie zaś według kryteriów słusznościowych. Przede wszystkim podnieść należy, że przedmiotem zaskarżenia jest pismo Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] lipca 2003 roku stanowiące opinię interpretacyjną obowiązujących standardów klasyfikacyjnych towarów. W niniejszej sprawie dotyczyła ona usługi wypożyczania kaset video z nagranymi filmami. Skarga na opinie interpretacyjna jest niedopuszczalna. Interpretacje-opinie urzędów statystycznych, dotyczące standardowych klasyfikacji towarów nie mają charakteru decyzji administracyjnych ani innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego /postanowieni NSA z dnia 29 maja 2003 r. IISA 2968/02/. Zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1985 roku o statystyce publicznej Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w porozumieniu z właściwymi naczelnymi organami administracji państwowej, opracowuje podstawowe dla określenia przebiegu i opisu procesów gospodarczych i społecznych standardowe klasyfikacje i nomenklatury, wzajemne relacje między nimi oraz ich interpretacje. Te standardowe klasyfikacje i nomenklatury wprowadza Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. Z przepisów ustawy wynika, że prawem powszechnie obowiązującym są jedynie standardowe klasyfikacje i nomenklatury. Nie są nimi zaś interpretacje. Nie wchodzą one bowiem w zakres rozporządzenia Rady Ministrów, o którym mowa w art. 40 ust. 2 ustawy. Nie zawierają żadnych treści dyrektywnych, nie są oświadczeniami woli. Stanowią akt wiedzy organu statystyki publicznej. Wyjaśniają znaczenie tekstu prawnego i dokonują subsumcji faktu /określonego towaru/ pod przepis prawny /klasyfikację/. Ta subsumcja - klasyfikacja nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze prawnej zainteresowanego. Interpretacje standardów klasyfikacyjnych mają jedynie znaczenie jako środek dowodowy podlegający ocenie, w tym wypadku, w postępowaniu podatkowym przez organ podatkowy. P.S. zaskarżył właśnie taką opinię interpretacyjną w przedmiocie sklasyfikowania usługi polegającej na wypożyczeniu kaset video z filmami, błędnie traktując ją jako postanowienie, którego przedmiotem jest zajęcie stanowiska przez inny organ, w tym wypadu, urząd statystyczny. Powołał się przy tym na art. 209 § 5 ordynacji podatkowej. Zgodnie z 209 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 stycznia 2003 roku, jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcie stanowiska przez inny organ, w tym wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby wniosek o opinię interpretacyjną organ podatkowy zakwalifikował do procedury współdziałania, o której stanowi art. 209 ordynacji. Skoro tak to wydana opinia przez GUS nie jest zajęciem stanowiska, które winno nastąpić w trybie postanowienia, na które służy zażalenie. Żaden przepis prawa nie uzależnia wydania decyzji - w tym przypadku organu podatkowego - od zajęcia stanowiska przez służby statystyki publicznej. Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoją działalność. W przypadku trudności może zwrócić się o wskazania zaklasyfikowania rodzaju prowadzonej działalności i wydanie opinii interpretacyjnej do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Ł.. Sprawy wymagające dodatkowych wyjaśnień, w tym zawierające wątpliwości do wydanej opinii prowadzone są przez sekretariat Prezesa GUS. Taką właśnie opinię interpretacyjną, na wniosek skarżącego, wydał GUS. W świetle powyższych rozważań, w przedmiocie charakteru prawnego opinii interpretacyjnej oraz nienadania wnioskowi o opinię formalnoprawnej drogi przez organ podatkowy, sąd uznał wniesienie skargi za niedopuszczalne. Sprawa nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego. Skarga nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego /art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1) ustawy sąd skargę odrzucił.