II SA 3785/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, Asesor WSA Joanna Kube, Protokolant Michał Sułkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2004 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego oddala skargę J. L. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. w dniu 4 kwietnia 2001 r. i decyzją Starosty Powiatu z dnia [...] kwietnia 2001 r. przyznano skarżącemu z tym dniem status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 4 lipca 2001 r. Następnie, decyzją z dnia [...] lipca 2001 r., orzeczono o utracie z dniem 26 czerwca 2001 r. statusu bezrobotnego z powodu podjęcia zatrudnienia. Po raz kolejny skarżący zarejestrował się w urzędzie pracy w dniu 21 marca 2002 r. i na mocy decyzji z dnia [...] marca 2002 r. został uznany z dniem 21 marca 2002 r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Następnie, z powodu podjęcia zatrudnienia, decyzją z dnia [...] maja 2002 r. orzeczono ponownie o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 8 maja 2002 r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. orzeczono o przyznaniu skarżącemu z dniem 21 czerwca 2002 r. statusu osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W związku z nowelizacją ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu z dnia 20 grudnia 2002 r., która przyznała prawo do świadczenia lub zasiłku przedemerytalnego osobom, które spełniały warunki do jego nabycia do dnia 12 stycznia 2002 r., skarżący złożył w dniu 23 kwietnia 2003 r. w urzędzie zatrudnienia dokumenty w celu naliczenia mu stażu pracy i przyznania mu zasiłku przedemerytalnego. Decyzją wydaną z up. Prezydenta W. w dniu [...] maja 2003 r. orzeczono o odmowie przyznania skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że na podstawie przedstawionych dokumentów w dniu rejestracji, tj. w dniu 4 kwietnia 2001 r., skarżący legitymował się stażem pracy wynoszącym 29 lat, 3 miesiące i 26 dni, w tym 15 lat zatrudnienia w warunkach szczególnych. Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o systemie oświaty (Dz.U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65) osoby, które pomiędzy 1 a 12 stycznia 2002 r. były zarejestrowane w urzędzie pracy jako osoby bezrobotne i przed 31 grudnia 2002 r spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego, mogą po złożeniu wniosku nabyć od dnia następnego prawo do zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego. Zgodnie zaś z art. 37 j ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, prawo do zasiłku przedemerytalnego mogło być przyznane mężczyźnie, który spełniał określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadał okres zatrudnienia (okres uprawniający do zasiłku) wynoszący 35 lat lub 30 lat w przypadku przepracowania minimum 15 lat w warunkach szczególnych. Z uwagi na fakt, że skarżący na dzień rejestracji, tj. w dniu 4 kwietnia 2001 r., nie posiadał wymaganego okresu 30 lat uprawniającego do zasiłku, zasiłek przedemerytalny nie mógł mu być przyznany. Od powyższej decyzji skarżący odwołał się do Wojewody [...], zarzucając organowi błędy w ustaleniach faktycznych odnośnie wyliczonego stażu pracy. Według skarżącego jego staż pracy na dzień 4 kwietnia 2001 r. wynosił 30 lat i 10 dni, zaś na dzień 10 stycznia 2002 r. wynosił 30 lat 4 miesiące i 23 dni. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r., zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy, podzielając stanowisko organu I instancji co do niespełnienia przez skarżącego wymogów wynikających z art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgodnie z art. 37 j ust. 1 ustawy zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Tak więc, jedynie rejestrując się w dniu 4 kwietnia 2001 r. w charakterze bezrobotnego spełniał skarżący warunki do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Do okresu uprawniającego do zasiłku mogły zatem być zaliczone jedynie okresy uprawniające do zasiłku przypadające przed tą datą i obejmujące następujące okresy zatrudnienia: - od 1 września 1970 r. do 30 czerwca 1973 r. w [...] -2 lata i 10 miesięcy, - od 1 sierpnia 1973 r. do 31 lipca 1997 r. w [...]- 24 lata, - od 24 kwietnia 1998 r. do 8 maja 1998 r. w firmie [...] - 15 dni, - od 27 lipca 1998 r. do 22 marca 2001 r. w firmie [...] Sp. z o.o. - 2 lata 7 miesięcy i 24 dni. Do okresu uprawniającego do zasiłku nie zaliczył organ skarżącemu okresów zatrudnienia przypadających po dniu 4 kwietnia 2001 r. W skardze do sądu na decyzję Wojewody [...] skarżący, żądając jej uchylenia, powołał przepisy art. 25, 37 j i 37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz wskazał własne wyliczenie okresu uprawniającego do zasiłku. Według tych wyliczeń okres ten wynosi 30 lat i 12 dni. Do tego okresu zaliczył skarżący również okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych w 1997 i 1998 r. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić skarżącemu, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Stosowanie do art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa. Organy zatrudnienia trafnie wskazały przepisy mające zastosowanie w sprawie i dokonały ich prawidłowej interpretacji. Podstawę materialnoprawną tej decyzji stanowił przepis art. 37 j ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65). Zgodnie z tymi przepisami zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla mężczyzn lub 25 lat dla kobiet, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze. W sprawie miał zastosowanie również art. 37 l powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zgodnie z którym prawo do zasiłku przedemerytalnego (...) przysługiwało na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku (...) posiadała lub spełniała warunki do ich nabycia; do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego (...) zaliczało się okres aktualnie pobieranego zasiłku. Jak wynika z akt sprawy skarżący istotnie nie spełnił warunku z art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Bezsporne jest ustalenie organu o okresie uprawniającym do zasiłku wynoszącym 29 lat 6 miesięcy i 9 dni, w tym 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Organ prawidłowo nie zaliczył skarżącemu do okresu uprawniającego do zasiłku okresu sześciu miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, przypadających w okresie od 13 sierpnia 1997 r. do 13 lutego 1998 r. Zgodnie bowiem z art. 37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przysługuje na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku lub zasiłku przedemerytalnego posiadała lub spełniła warunki do ich nabycia; do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zalicza się okres aktualnie pobieranego zasiłku. Zasiłek z 1997 i 1998 r nie jest zasiłkiem pobieranym "aktualnie" i dlatego nie może podlegać zaliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku tym bardziej, że po okresie jego pobierania skarżący był ponownie zatrudniony i okres tego zatrudnienia podlegał zaliczeniu do stażu pracy umożliwiającego ponowną rejestrację. Rejestracja skarżącego w charakterze bezrobotnego, z której wywodzi on skutki prawne, dotyczy 4 kwietnia 2001 r. i w związku z tym pozostałe okresy jego zatrudnienia, przypadające po dniu 4 kwietnia 2001 r., nie mogły być również zaliczone do okresu uprawniającego do zasiłku, bowiem nie dawały one uprawnień do uzyskania zarówno statusu bezrobotnego, jak i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a o takim wymogu stanowi art. 37 j ust. 1. W związku z tym okres uprawniający do zasiłku wynoszący 29 lat 6 miesięcy i 9 dni jest okresem niewystarczającym do uzyskania zasiłku przedemerytalnego. Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracji, ani sądowi administracyjnemu uprawnień do odstępstw w kwestiach szczegółowo tymi przepisami uregulowanych. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), skargę oddalił.