II SA 3787/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Pocztarek Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska Asesor WSA - Janusz Walawski (spr.) Protokolant - Agnieszka Kolasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2004 r. sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]września 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego - oddala skargę - Prezydent W. decyzją z dnia [...] maja 2003 r. znak [...] odmówił przyznania Z. N. prawa do zasiłku przedemerytalnego. Decyzja została wydana na podstawie art. 37j ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. "b" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514), art.3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65) oraz art. 104 kpa. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że wnioskodawca zarejestrował się w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna w dniu [...]marca 1999 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]marca 1999 r. Od dnia [...]czerwca 1999 r. bezrobotny nabył prawo do zasiłku przedemerytalnego. Z dniem [...] czerwca 1999 r. bezrobotny utracił prawo do zasiłku przedemerytalnego z powodu nabycia prawa do renty. W dniu [...] marca 2003 r. zainteresowany zarejestrował się ponownie jako osoba bezrobotna. Wobec faktu, że rejestrujący się nie przepracował 365 dni w ciągu 18 miesięcy przed zarejestrowaniem się w urzędzie pracy, decyzją Prezydenta W. z dnia [...] marca 2003 r. nr [...]został uznany z dniem [...] marca 2003 r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Bezrobotny w dniu 9 kwietnia 2003 r. złożył wniosek o przywrócenie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Organ powołał się na art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o systemie oświaty zgodnie z którym, osoby które pomiędzy 1 a 12 stycznia 2002 r. były zarejestrowane w urzędzie pracy jako bezrobotne oraz przed 31 grudnia 2001 r. i spełniały prawo do nabycia zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego na "starych zasadach" mogą, po złożeniu wniosku nabyć od dnia następnego prawo do zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego. Natomiast z mocy art. 37j ust. 1 pkt 2 tej ustawy, prawo do zasiłku przedemerytalnego mogło być przyznane mężczyźnie, który spełniał określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadał okres uprawniający do zasiłku wynoszący 35 lat lub 30 lat w przypadku przepracowania minimum 15 lat w warunkach szczególnych. Ponieważ bezrobotny w dniu [...]czerwca utracił prawo do zasiłku przedemerytalnego, a na dzień kolejnej rejestracji nie spełniał warunków do przyznania prawa do zasiłku, zasiłek przedemerytalny po nowelizacji ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie mógł zostać przyznany. Od powyższej decyzji zainteresowany złożył odwołanie do Wojewody [...], w którym ponownie poprosił o przywrócenie zasiłku przedemerytalnego argumentując to trudną sytuacją osobistą. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja została wydana na podstawie art. 6c ust. 2 pkt 2 i art. 37j ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm.) w zw. z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 56) oraz art. 138 § 1 kpa. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji powtórzył argumenty przedstawione w decyzji organu I instancji, a ponadto wyjaśnił, że w świetle obowiązujących przepisów nie ma możliwości przywrócenia odwołującemu się zasiłku przedemerytalnego, który utracił w związku z nabyciem prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia [...] czerwca 1999 r. do dnia [...] czerwca 2001 r. Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi złożonej przez Z. N. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie skarżącego organy nie rozpatrzyły i nie ustosunkowały się do jego prośby o przywrócenie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z poźn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sadu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z mocy art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając w sprawę w świetle powołanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa. Organy trafnie wskazały przepisy mające zastosowanie w sprawie i dokonały prawidłowej ich interpretacji. Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że skarżący decyzją kierownika Powiatowego Urzędu Pracy Nr [...] w W. z dnia [...] marca 1999 r. znak [...] został uznany za osobę bezrobotną z dniem [...] marca 1999 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Następnie skarżący złożył wniosek o ustalenie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Po jego rozpatrzeniu kierownik Powiatowego Urzędu Pracy Nr [...] w W. decyzją z dnia [...]czerwca 1999 r. znak [...]przyznał skarżącemu prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 9 czerwca 1999 r. Starosta Powiatu W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2000 r. nr [...]orzekł o utracie przez skarżącego z dniem 10 czerwca 1999 r. prawa do pobierania zasiłku przedemerytalnego. Skarżącemu została przyznana od dnia 10 czerwca 1999 r. do dnia 20 czerwca 2001 r. renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W dniu 2 stycznia 2003 r. do Powiatowego Urzędu Pracy Nr [...] w W .wpłynęło podanie skarżącego, w którym wnosił o przywrócenie prawa do zasiłku przedemerytalnego przyznanego decyzją z dnia [...] czerwca 1999 r. Prezydent W. decyzją z dnia [...] maja 2003 r. znak [...] odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanego świadczenia. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...]września 2003 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na fakt, że skarżący decyzją Prezydenta W. z dnia [...]marca 2003 r. nr [...]został z dniem 7 marca 2003 r. ponownie uznany za osobę bezrobotną, ale bez prawa do zasiłku. Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65), prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy, o której mowa w art. 1 (ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu – Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z poźn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługiwało bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia. Przepis ten określił termin graniczny do otrzymania określonych nim świadczeń. Zgodnie z art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającego okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych z zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Przepis ten określał materialnoprawne przesłanki, od spełnienia których zostało uzależnione przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Osoba ubiegająca się o to świadczenie mogła je otrzymać o ile spełniała określone w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wymagania do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz posiadała określone tym przepisem okresy zatrudnienia lub okresy uprawniające do emerytury. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nie spełniał warunków, o których mowa w powyżej powołanych przepisach i z tych względów nie mógł otrzymać wnioskowanego świadczenia. Jednocześnie należy wyjaśnić, że w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu brak było przepisów, na podstawie których możliwe było przywrócenie otrzymywanego wcześniej zasiłku przedemerytalnego. Świadczenie to można było ponownie otrzymać, o ile wnioskodawca spełniał na nowo warunki do jego przyznania. Z przytoczonych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.