II SA 3817/03

Dnia 20 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] grudnia 2004r. sprawy ze skargi I.L. i K.L. na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2003r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2002 roku K. i I. L. zwrócili się o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zmian w ewidencji gruntów poprzez wpisanie działek ewidencyjnych [...][...][...] przy ulicy S. [...] w R., mimo iż takiego podziału nie było. Wnosili o wprowadzenie zmiany polegającej na powiększeniu działki nr [...] o powierzchnię [...] m2 zaś o taką powierzchnię winna być pomniejszona działka nr [...] zgodnie z zawartą ugodą sądową w sprawie [...]. Decyzją z dnia [...] lutego 2003 roku nr [...] Prezydent Miasta R. odmówił wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków m. R. w obrębie [...] na ark. [...] polegającej na powiększeniu działki nr [...] o powierzchnię [...] m2 /stanowiącej część działki [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha/ z powodu odmiennych stanów prawnych w/w działek. Po rozpoznaniu odwołania K. i I.L. od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lutego 2003 roku Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzja z dnia [...] maja 2003 roku nr [...] uchylił zaskarżona decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania stwierdzając istotne uchybienia proceduralne w postępowaniu dotyczącym wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków m. R. odnośnie działek [...] i [...]. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] czerwca 2003 roku nr [...] na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 22 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i Kartograficzne /Dz.U. nr 111, po. 1086-tekst jednolity/: 1.zatwierdził wprowadzona zmianę podmiotu dla działek [...] i [...] na arkuszu [...] w obrębie v położonych w R. przy ulicy W., 2. odmówił wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków m. R. w obrębie [...] na arkuszu [...] polegającej na powiększeniu działki nr [...] o powierzchnię [...] m2 /stanowią ją działki [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha z powodu różnych stanów prawnych działek. W uzasadnieniu decyzji Prezydent Miasta R. podkreślił, że zmianę w ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...] o pow. [...] ha na ark. [...] w obrębie [...] zgłosiła, w dniu [...] grudnia 1999 roku, [...] W. T. S.A. w upadłości na podstawie protokołu ugody w sprawie [...] z dnia [...] listopada 1999 roku, mapy przyjętej do zasobu Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R. za numerem [...] w dniu [...] grudnia 1999 roku oraz wykazem zmian gruntowych i odpisów z KW [...][...] . Na podstawie powyższych dokumentów wprowadzono zmianę [...] z dnia [...] grudnia 1999 roku, w której popełniono błąd w określeniu podmiotu wpisując I. i K. małż L. jako współwłaścicieli działek [...] o pow. [...] i [...] o pow. [...] ha. Tymczasem zgodnie z protokołem ugody i stanem prawnym zapisanym w księdze wieczystej KW [...], właścicielem przedmiotowych działek jest Skarb Państwa a wieczystymi użytkownikami są I. i K. L.. Wobec powyższego należało zatwierdzić wprowadzoną, w dniu [...] września 2001 roku, zmianę [...] podmiotu, wpisując Skarb Państwa jako właściciela a I. i K. małż. L. jako użytkowników wieczystych. Z uwagi na różne stany prawne działek [...] oraz działek [...] i [...] nie można ich połączyć w jedną działkę ewidencyjną albowiem działka nr [...] jest własnością wnioskodawców a działki [...] i [...] stanowią własność Skarbu Państwa. Od powyższej decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] czerwca 2003 roku odwołanie wnieśli I. i K.L. zarzucając wydanie jej z naruszeniem prawa oraz w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] decyzją z dnia [...] września 2003 roku nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta R.. Zdaniem organu odwoławczego przedstawiona argumentacja organu I instancji jest prawidłowa tak pod względem faktycznym jak i prawnym. Dane ewidencyjne /opisowe i kartograficzne/ figurujące obecnie w operacie ewidencji gruntów i budynków m. R. odnośnie stanu prawnego działek nr [...][...][...] i [...] oraz przebieg ich granic prawnych są prawidłowe, gdyż odzwierciedlają dane wynikające z dokumentów prawnych oraz geodezyjnych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2003 roku utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] czerwca 2003 roku skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli I. i K.L. wnosząc o jej uchylenie jako pozostającą w sprzeczności do powagi rzeczy osądzonej tj. w sprzeczności do prawomocnej ugody sądowej zawartej przed Sądem Rejonowym w R. w sprawie [...]. Ugoda zawarta przed sądem nie przewidywała wydzielenie z działki nr [...] działek o nr [...][...] i [...]. Mapę i zmianę w ewidencji gruntów, gruntów tym wydzielenie działek [...] i [...] wykonano a Prezydent Miasta R. zatwierdził bez wiedzy i zgody skarżących. Także i księgi wieczyste dla powyższych działek urządzono bez zgody ich właścicieli tj. I. i K.L.. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/. Niniejsza sprawa należy do takiej kategorii spraw. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, chodzi o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania nie zaś według kryteriów słusznościowych. Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów sąd nie stwierdził naruszenia prawa i uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący kwestionują podział działki nr [...] i wydzielenie z niej działek o nr [...][...] i [...].W ich ocenie zawarta ugoda sądowa i stanowiąca jej integralny załącznik mapa rozgraniczeniowa nie przewidywała wydzielenia działek o nr [...] i [...]. Działka nr [...], której są właścicielami powinna być, zgodnie z zawartą ugodą, powiększona o [...] m2 a o tyle należało pomniejszyć działkę nr [...] Pierwotne oznaczenia działek winny zostać przywrócone. Istotą decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] dnia [...] września 2003 roku utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] czerwca 2003 roku był odmowa wprowadzenia, na wniosek I. i K. L., zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...] na ark. [...] polegającej na powiększeniu działki [...] o powierzchni [...] m2 na podstawie protokołu ugody sądowej w sprawie [...] z dnia [...] listopada 1999 roku. Z materiału dowodowego zawartego w aktach administracyjnych wynika, że zmianę dla pierwotnej działki nr [...] o powierzchni [...] ha przez ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków m. R. działek nr [...][...] i [...] wprowadzono na wniosek z dnia [...] grudnia 1999 roku ówczesnego użytkownika wieczystego, [...] W. T. SA w upadłości zgodnie z załączoną do wniosku dokumentacją prawną i geodezyjno-kartograficzną tj. ugodą sądową zawartą w dniu [...] listopada 1999 roku w sprawie [...], mapą przyjętą do zasobu Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R. za numerem [...] w dniu [...] grudnia 1999 roku wraz z wykazem zmian gruntowych i odpisami z ksiąg wieczystych KW [...] i [...]. Zmiana została dokonana w dniu [...] grudnia 1999 roku za nr [...]. Na jej podstawie jako właściciele działek o nr [...] i [...] wpisani zostali I. i K. małż. L.. O tej zmianie zostali powiadomieni także skarżący, co wynika z dołączonego do akt zwrotnego poświadczenia odbioru zawiadomienia. Skarżący nie mogą się więc powoływać na brak wiedzy w tym przedmiocie. O ty, że skarżący wiedzieli o podziale działki nr [...] świadczy dodatkowo fakt, że pozostałą część działki nr [...] tj. działkę nr [...] nabyli na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] lutego 2001 roku w sprawie [...]. Zgodnie z zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2001 roku zostali wpisani jako użytkownicy wieczyści w księdze wieczystej KW [...]. Również w ewidencji gruntów stan taki znalazł odzwierciedlenie. Zmian nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 roku zawierała błąd co do podmiotu działek nr [...] i [...]. Z odpisu księgi wieczystej znajdującej się w aktach wynika, że właścicielem działki nr [...] był Skarb Państwa a wieczystym użytkownikiem [...]W. T. SA w R.. W wyniku zawartej, w dniu [...] listopada 1999 roku, ugody I. i K. małż L. nie mogli więc nabyć własności części działki nr [...] o powierzchni [...] m2 skoro [...]WT w R. nie była właścicielem tej działki a jedynie wieczystym użytkownikiem. Ten błąd został naprawiony kolejnym wpisem nr [...] zatwierdzonym skarżonymi decyzjami administracyjnymi. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA sprostowanie zmiany w ewidencji gruntów winno nastąpić w drodze decyzji administracyjnej. Z uwagi na powyższe zaskarżona decyzja odpowiada prawu albowiem, co słusznie zauważa Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] dane ewidencyjne figurujące aktualnie w operacie ewidencji gruntów i budynków m. R. odnośnie stanu prawnego działek nr [...][...] i [...] oraz przebiegu ich granic są prawidłowe. Odzwierciedlają dane wynikające z dokumentów prawnych oraz geodezyjnych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Te dokumenty to przede wszystkim odpisy z ksiąg wieczystych KW nr [...] i [...]. Wynika z nich, że właścicielem przedmiotowych działek jest Skarb Państwa a wieczystym użytkownikiem I. i K. małż. L.. Poza sporem jest, że skarżący nabyli część nieruchomości oznaczonej jako działka [...]. Tę część stanowią działki nr [...] i [...] wydzielone z pierwotnej działki nr [...]. Powierzchnia tak wydzielonych działek odpowiada powierzchni nabytej w drodze ugody. Wobec tego I. i K. małż L. nabyli od syndyka [...]WT w użytkowanie wieczyste działki nr [...] i [...]. W świetle powyższych rozważań rozstrzygnięcie odmawiające wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków m. R. a polegające na powiększeniu działki nr [...] o powierzchnię działek nr [...] i [...] należało uznać za prawidłowe. Brak bowiem podstawy prawnej do połączenia działek [...],[...] i [...] w jedną działkę ewidencyjną. Nie można łączyć w jedna działkę ewidencyjną działek o różnych stanach prawnych, co ma miejsce w sprawie niniejszej a do czego zmierzał wniosek skarżących. Połączenie doprowadziłoby do naruszenia § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. nr 36, poz. 452/. Działki nr [...][...] i [...] nie są jednorodne pod względem prawnym a tylko w takiej sytuacji byłoby możliwe ich połączenie. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący zakwestionował ugodę zawartą przed Sądem Rejonowym w R.. Podniósł, że syndyk miał tylko upoważnienie do przeprowadzenia rozgraniczenia. Tymczasem ugoda dotyczyła także nabycia części nieruchomości. Zarzuty dotyczące zawartej ugody są zagadnieniem z zakresu prawa cywilnego i ich rozpatrzenie należy do właściwości sądów powszechnych. Podobnie jak i zarzuty w przedmiocie postępowania wieczysto-księgowego. Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd skargę oddalił.