II SA 4041/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący A. WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzje [...] Centrum Pomocy Rodzinie z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...], Dyrektora Pogotowia Opiekuńczego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie określenia stopnia awansu zawodowego, przywrócenia terminu do wniesienia skarg do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanawia 1) odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skarg 2) odrzucić skargi W skargach do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2003 r. Pan W. R. wniósł o uchylenie decyzji [...] Centrum Pomocy Rodzinie z dnia [...] stycznia 2001 r. o raz decyzji ją poprzedzającej, a nadto o uchylenie decyzji Dyrektora Pogotowia Opiekuńczego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. Zwrócił się również z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skarg do Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołując się na brak pouczenia o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego w zaskarżonych decyzjach. W odpowiedziach na skargi, zarówno [...] Centrum Pomocy Rodzinie, jak też Dyrektor Pogotowia Opiekuńczego nr [...] wnieśli o nieuwzględnienie skarg oraz ich odrzucenie, gdyż brak jest podstaw do przywrócenia terminów. [...] Centrum Pomocy Rodzinie wniosło ponadto o oddalenie skargi w przypadku uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 87 § 5 ww. ustawy, po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazał, że taki przypadek wyjątkowy ma miejsce. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu po prawie 3 latach i ponad 1 roku od wydania zaskarżonych decyzji uzasadnił brakiem pouczenia o sposobie i terminie do wniesienia środka odwoławczego. Brak takiego pouczenia nie można jednak uznać za przesłankę do przywrócenia terminu, gdyż na podstawie art. 111 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego skarżący mógł żądać uzupełnienia decyzji w tym zakresie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 5 oraz art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.