II SA 4051/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2004r. sprawy ze skarg F.M. oraz R.M. na Wojewody [...] z dnia [...] września 2003r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji 2. stwierdza, iż decyzja o której mowa w pkt 1 nie podlega wykonaniu. UZASDNIENIE Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2003r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania J.P., uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2003r. odmawiającą wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów polegającej na wpisaniu w pozycji rejestrowej nr [...] w obrębie [...] w miejsce dotychczasowych zapisów działkę ewidencyjną nr [...] o powierzchni [...] m2 składającą się z gruntu o powierzchni [...] m2 z nieruchomości KW [...] stanowiących własność J. i E. P. i gruntu o powierzchni [...] m2 pochodzącego z nieruchomości "Willa [...]" będącego własnością J. i E.P.. Przedmiotowa sprawa była już przedmiotem rozstrzygnięcia organu l instancji. Decyzja nr [...] wydana dnia [...] kwietnia 2002r. przez działającego z upoważnienia burmistrza Gminy W.- [...] naczelnika wydziału geodezji została uchylona przez Wojewodę [...] dnia [...] listopada 2002r. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie czy granice nieruchomości pochodzących z dawnej nieruchomości hipotecznej "Willa [...]" wykazane zostały przy zakładaniu ewidencji gruntów zgodnie ze stanem wynikającym z dokumentów prawnych. Zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2003r. wskazuje, że sprawa nie dotyczy wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów na skutek zaistnienia nowego stanu prawnego, a dotyczy nieprawidłowych wpisów w ewidencji gruntów zaistniałych w 1981 r. w odniesieniu do gruntu wskazanego jako działka [...]. Na tę nieprawidłowość zwrócono już organowi l instancji uwagę w decyzji z dnia [...] listopada 2002r. Kwestia ta nie została w ogóle wyjaśniona przez organ l instancji ponownie rozpatrujący sprawę. Wojewoda wskazał, że przepisy rozporządzenia, na które powołuje się w decyzji l instancji organ administracji, obligowały organ prowadzący ewidencje gruntów do wykazywania dróg publicznych oraz dróg powszechnego korzystania. Wydzielenie więc gruntu pochodzącego z księgo "Willa [...]" i wykazanie go jako przedmiotu odrębnego władania tj. władania urzędu gminy, nastąpiło z naruszeniem przepisów dotyczących prowadzenia ewidencji gruntów. W dalszych wywodach, organ zwrócił uwagę na rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, póz. 454 ), zgodnie z którym do użytku oznaczonego "dr" ( drogi) zalicza się grunty w granicach pasów drogowych dróg publicznych i dróg wewnętrznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ( Dz. U. Nr 71 z 2000r. póz. 838 i Nr 86, póz. 958 ). W szczególności do dróg zalicza się grunty zajęte pod: drogi krajowe, wojewódzkie, powiatowe, gminne, drogi w osiedlach mieszkaniowych, drogi dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych oraz obiektów użyteczności publicznej i place postojowe i manewrowe przy dworcach. Grunty zajęte pod wewnętrzną komunikację gospodarstw rolnych, leśnych oraz poszczególnych nieruchomości nie są drogą w rozumieniu rozporządzenia. Grunty te wlicza się do przyległego do nich użytku gruntowego. Ponownie więc Wojewoda wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości, w tym wykonania dokumentacji geodezyjno - kartograficznej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, na podstawie którego skorygowane zostaną zapisy w odniesieniu do nieruchomości wydzielonych z nieruchomości "Willa [...]" ( działki nr [...][...][...]). Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że granice obecnych nieruchomości zostały błędnie wykazane w ewidencji gruntów. Na powyższą decyzję skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli: F.M. i R.M.. F.M., zarzucając decyzji naruszenie art. 104 § 2 Kpa, naruszenie przepisów o ewidencji gruntów i budynków zakresie dokonywania zmian oraz naruszenie interesu prawnego jakim są niezgodne z prawem wytyczne Wojewody [...], wniósł o uchylenie decyzji zaskarżonej i utrzymanie w mocy decyzji l instancji. Za istotę złożonego przez J. P. wniosku o dokonanie zmian w ewidencji gruntów, skarżący uznał chęć dokonania zmiany w zakresie prawa własności, co jest niedopuszczalne w tej drodze. R.M. postawił decyzji szereg zarzutów mi.in. bezprzedmiotowość co do żądania zapisu w miejsce powierzchni [...] m2 co do działki [...] bowiem zapis taki w rejestrze istnieje, sprzeczność w uzasadnieniu, wydanie decyzji z naruszeniem interesu osób trzecich, naruszenie § 9, § 46 § 83 i § 84 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, naruszenie art. 3 i 4 ustawy o drogach publicznych oraz pogwałcenie zasady "res iudicata". Domagał się utrzymania w mocy decyzji l instancji i uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2003r. Organ, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i procesowym. Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził, iż narusza ona prawo w sposób skutkujący obowiązkiem stwierdzenia jej nieważności. Zgodnie z art. 7b ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. Nr 100, póz. 1086 ) wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest, w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Odwołanie wniesione przez J.P. do Wojewody [...] zostało prawidłowo przekazane przez organ l instancji do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] Urzędzie Wojewódzkim. Przepis art. 7b ust. 1 cyt. ustawy stanowiący, że wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działa w imieniu wojewody nie oznacza, że w każdej sprawie wojewoda może dowolnie, w zależności od swego uznania, przejąć zadania przypisane wojewódzkiemu inspektorowi. Zadania wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego określone w art. 7b ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowią jego zadania własne i brak jest możliwości aby wojewoda mógł je wykonywać niejako zamiennie z inspektorem. Tak więc, wykonanie przez Wojewodę [...] zadania, które zgodnie z ustawą przypisane jest innemu organowi, w przedmiotowej sprawie -wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, stanowi naruszenie właściwości rzeczowej ( art. 20 Kpa. ) i tym samym decyzja obarczona takim błędem, zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 pkt 1 Kpa. podlega stwierdzeniu nieważności. W tym stanie rzeczy rozważanie zarzutów wniesionych skarg nie jest uzasadnione i konieczne, aczkolwiek po zapoznaniu się z przedmiotową sprawą, wydaje się zasadną uwaga Wojewody [...] o konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie, tym bardziej sam skarżący F.M. przyznał na rozprawie, że sprawa wymaga wyjaśnienia. Zważywszy powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji. O niewykonalności decyzji zaskarżonej Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a