II SA 4193/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. i Z. małż. Z. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odmawiające przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego postanawia odrzucić skargę Postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2003 r., Nr [...], odmówiono przeprowadzenia na wniosek skarżących – W. i Z. małż. Z. dowodu z opinii biegłego w przedmiocie zgodności z prawem prac geodezyjnych wykonywanych w 1975 r. pod kierownictwem geodety uprawnionego p. H. Ź., obejmujących pomiar działek oznaczonych numerami [...][...][...][...] (obecnie [...]), obręb P., gmina W.. W uzasadnieniu stwierdzono, że ocena poprawności wykonania prac geodezyjnych i ich zgodności z prawem należy do standardowych czynności wykonywanych przez ten organ zarówno w ramach toczących się przed nim postępowań administracyjnych, jak i w ramach ogólnych działań nadzorczych w dziedzinie geodezji i kartografii. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o geodezji i kartografii Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego posiada po temu stosowne wykształcenie, uprawnienia zawodowe oraz doświadczenie w dziedzinie geodezji. Nie ma zatem potrzeby, by w zakresie objętym wnioskiem strony korzystał z przewidzianej w art. 84 § 1 K.p.a. możliwości powołania biegłego - uzasadnionej wtedy, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Kwestia poprawności prac geodezyjnych wykonywanych w 1975 r. przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i Urządzeń Rolnych w S. - Oddział Rejonowy w K. zostanie zresztą poddana ocenie przy wydawaniu decyzji kończącej postępowanie odwoławcze, przy okazji weryfikacji całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Zażalenie na powyższe postanowienie, skierowane do Głównego Geodety Kraju, złożyli W. i Z. małż. Z.. Główny Geodeta Kraju postanowieniem z dnia [...] września 2003 r., Nr [...], stwierdził niedopuszczalność zażalenia na powołane wyżej postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania zażalenia służy stronie zażalenie, gdy Kodeks tak stanowi. Postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu do decyzji (art. 142 K.p.a.). Zaskarżone przez stronę postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, zawierające odmowę powołania biegłego, ma charakter postanowienia dowodowego, rozstrzyga kwestię proceduralna w prowadzonym postępowaniu odwoławczym od decyzji Starosty K. z dnia [...] lutego 2002 r. , Nr [...], w sprawie wprowadzenia zmiany powierzchni działki nr ewid. [...], w obrębie P., gmina W.. Takie postanowienie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, gdyż K.p.a. nie przewiduje zażalenia na takie postanowienie. W takiej sytuacji zażalenie uznano za niedopuszczalne. Na powyższe postanowienie Głównego Geodety Kraju strona złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie i podnosząc niekompetencję i brak obiektywizmu [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 240, poz. 2052). sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, polegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie powołanych wyżej przepisów. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego na postanowienie odmawiające powołania biegłego nie służy zażalenie. Zażalenie nie służy również na postanowienie organu II instancji stwierdzającego niedopuszczalność wniesienia takiego zażalenia. Zarzut niekompetencji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie został nawet uprawdopodobniony, a zarzut braku obiektywizmu strona opiera wyłącznie na fakcie, że organ ten będzie orzekał w sprawie rozstrzygniętej przez swojego poprzednika. W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z § 3 tego artykułu powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym uznać, że wniesienie skargi w rozpatrywanej sprawie jest niedopuszczalne i postanowić jak wyżej.