II SA 4212/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2004 r. sprawy ze skargi E. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji 1. oddala skargę 2. zasądza na rzecz adwokata P. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu. II SA 4212/03 UZASADNIENIE Starosta P. działając na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 2 i art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( t. j. Dz. U. z 2003 r. nr 58 poz. 514 ze zm.), decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. orzekł o utracie przez E. J. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] sierpnia 2003 r., wskazując jako przyczynę utraty upływ maksymalnego pobierania zasiłku przez stronę. Decyzja została odebrana przez panią E.J. w dniu 26 sierpnia 2003 r. W dniu 13 września 2003 r. (według daty stempla pocztowego na kopercie) pani E. J. złożyła odwołanie od powyższej decyzji. W odwołaniu wskazała ona na przepisy cyt. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, które jej zdaniem uprawniają ją do pobierania dalszego świadczenia. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 134 Kpa postanowieniem nr [...] stwierdził, że pani E. J. uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzję doręczono stronie w dniu 26 sierpnia 2003 r., a odwołanie zostało wysłane za pośrednictwem poczty w dniu 13 września 2003 r. Tak, więc pani E. J. złożyła odwołanie cztery dni po terminie uprawniającym ją do jego wniesienia i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W dniu 7 listopada 2003 r. pani E. J. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewody [...]. W skardze podniosła ona, że ma trudne warunki życiowe, wieloletni staż pracy, który uprawnia ją do dalszego otrzymania świadczeń z ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz wskazała, że nie dopilnowała terminu, ponieważ źle się czuła i pomyliła koperty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podniósł argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpatrywana pod tym względem skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zgodnie z art. 129 § 2 odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wnosi się w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji stronie. Tak, więc warunkiem skuteczności terminu jest zachowanie ustawowego terminu. Termin ten ma charakter ustawowy, a uchybienie temu terminowi powoduje bezskuteczność czynności procesowej strony. Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może się bronić tylko wyłącznie składając prośbę o przywrócenie terminu w trybie unormowanym w art. 58 Kpa ( por. B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Warszawa 2004 s. 323 i 575). W tym trybie strona, która uchybiła terminowi ma obowiązek wnieść prośbę o przywrócenie terminu wraz z uprawdopodobnieniem, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W rozpatrywanej sprawie skarżąca otrzymała decyzję Starosty P. w dniu 26 sierpnia 2003 r. Świadczy o tym jej podpis wraz z daną wpisaną na potwierdzeniu odbioru. Skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji drogą pocztową w dniu 13 września 2003 r. Fakt ten wynika ze stempla pocztowego na kopercie listu poleconego, w którym przesłano odwołanie. Uchybiła, więc o cztery dni terminowi określonemu w art. 129§ 2 Kpa, co sama przyznała w skardze. Jednak skarżąca w odwołaniu w ogóle nie odniosła się, co do przyczyn, dla których uchybiła terminowi, nie wniosła także o jego przywrócenie. Dopiero w skardze do NSA wskazała na złe samopoczucie i fakt pomylenia kopert jako przyczynę uchybienia terminu. Wcześniej nie było to przez nią podnoszone. Wojewoda [...] w prawidłowy sposób ustalił, że skarżąca uchybiła terminowi i nie wniosła o jego przywrócenie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Orzekając o kosztach Sąd zastosował art. 250 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.