II SA 4589/03

WyrokWSA w Warszawie2004-12-09

Skład orzekający: Sędzia spr. WSA

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zgłoszenie wzoru zdobniczego obejmujące 7 ciastek o różnych kształtach, ale tej samej fakturze zewnętrznej, spełnia wymóg jednolitości w rozumieniu ustawy Prawo własności przemysłowej, uzasadniający zobowiązanie do złożenia oddzielnych zgłoszeń?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zgłoszenie wzoru zdobniczego obejmujące 7 ciastek o różnych kształtach, mimo posiadania tej samej faktury zewnętrznej, nie spełnia wymogu jednolitości określonego w art. 108 ust. 4 ustawy Prawo własności przemysłowej. Kluczową cechą odróżniającą poszczególne ciastka jest ich kształt, który stanowi istotną cechę w rozumieniu przepisów. W związku z tym Urząd Patentowy zasadnie wezwał zgłaszającego do złożenia oddzielnych zgłoszeń dla każdej z postaci wytworu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi spółki D. Sp. z o.o. na postanowienie Urzędu Patentowego RP utrzymujące w mocy wcześniejsze postanowienie wzywające do złożenia 7 oddzielnych zgłoszeń wzoru zdobniczego ciastek ze względu na ich różne kształty. Skarżąca spółka argumentowała, że ciastka mają wspólne cechy istotne (faktura zewnętrzna, typ wytworu) i stanowią komplet, co uzasadnia objęcie ich jednym zgłoszeniem. Urząd Patentowy uznał, że kluczową cechą odróżniającą są kształty, a faktura zewnętrzna nie jest cechą istotną w tym kontekście.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia spr. WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2004r. sprawy ze skargi D. Spółka z o.o. z siedziba L. na Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2003r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do złożenia oddzielnych zgłoszeń oddala skargę W dniu [...] stycznia 1999r. Z. C. i M. C. prowadzący działalność pod firmą "D." s.c. z/s w L. dokonali w Urzędzie Patentowym RP zgłoszenia wzoru zdobniczego "[...]". Zgłoszenie zostało oznaczone nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002r. wydanym na podstawie art. 42 ust. 2 w związku z art. 118 ust. 1 i art. 39 ust. 1, art. 108 ust. 4, art. 316 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. 2001r., Nr 49, poz. 508 ze zm.) Urząd Patentowy wezwał zgłaszającego do złożenia oddzielnych 7 zgłoszeń i uiszczenia opłaty jednorazowej za każde oddzielnie zgłoszenie (z wyjątkiem jednego zgłoszenia) w terminie do [...] września 2003r. pouczając, iż jeżeli zgłaszający w wyznaczonym terminie nie złoży oddzielnych zgłoszeń i nie wniesie za nie opłaty Urząd Patentowy uzna, że zgłoszenie obejmuje odmiany wymienione w pierwszej kolejności spośród odmian posiadających cechy wspólne zaś w części dotyczącej pozostałych uzna zgłoszenie za wycofane i w tej części umorzy postępowanie (uzna wzór Fig.1). Urząd Patentowy uznając, iż wzór nie może być zarejestrowany bez rozdzielenia podniósł, że każde z 7 ciastek objętych zgłoszeniem ma inną postać, zaś ciastko jest określone głównie przez jego kształt, przede wszystkim przez kontur. Przez odmienną dla każdego ciastka cechę kształtu każde z 7 ciastek jest zatem postrzegane jako oddzielny wzór nie mający z pozostałymi wzorami istotnych cech wspólnych tworzących odmiany. "D." sp. z o.o. (następca prawny) złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy domagając się uchylenia w/w postanowienia. W ocenie Zgłaszającego wszystkie odmiany zgłoszonego do ochrony ciastka objętego przedmiotowym zgłoszeniem spełniają wymóg jednolitości określony w art. 108 ust. 4 ustawy prawo własności przemysłowej. Zgodnie bowiem ze stwierdzeniem przedstawionym w komentarzu prawa własności przemysłowej pod red. Z.Miklasińskiego jedno zgłoszenie wzoru przemysłowego może obejmować do dziesięciu odmian charakteryzujących się pewnymi cechami wspólnymi, np. wspólnym ornamentem na różnych postaciach wytworu bądź różnym ornamentem na wytworach o jednakowym kształcie zewnętrznym itp. Ograniczenie liczby odmian w jednym zgłoszeniu (do 10-ciu) nie dotyczy odmian wzorów tworzących w całości komplet wytworów np. komplet sztućców, komplet mebli itp.). Podniósł nadto, że zgłoszenie obejmuje przedmioty mające wspólne cechy istotne, bo zgłoszone do ochrony odmiany ciastek które posiadają identyczne faktury zewnętrzne i należą do przedmiotów tego samego typu, a jedyną cechą różniącą odmiany ciastek jest ich kształt. Zgłoszone do ochrony ciastka stanowią i są wprowadzane do obrotu jako komplet wytworów i wobec tego stosownie do art. 108 ust. 5 powołanej ustawy nie stosuje się do nich nawet ograniczenia do 10-ciu ilości odmian ujmowanych w jednym zgłoszeniu. Gdyby zgłaszający nadał ciastkom ten sam kształt również nie mogłoby być mowy o odmianach wzoru przemysłowego ponieważ wszystkie zgłoszone do ochrony przedmioty byłyby identyczne. Postanowieniem z dnia [...] października 2003r. Urząd Patentowy RP Izba Odwoławcza utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy wyznaczając termin dwóch miesięcy, od dnia doręczenia postanowienia, na jego wykonanie. Zdaniem Urzędu Patentowego wezwanie do rozdzielenia zgłoszenia było zasadne ponieważ wszystkie odmiany zgłoszonego do ochrony ciastka nie spełniają wymogu jednolitości. Podstawową cechą, w rozpatrywanym zgłoszeniu są bowiem kształty poszczególnych ciastek. Każde ciastko objęte zgłoszeniem ma inną postać ponieważ ma inny kształt, a kształty te różnią się między sobą w sposób zasadniczy, zaś jedyną cechą wspólną jest faktura zewnętrzna, która w tym przypadku nie jest cechą pozwalającą na to, aby wzory mogły być uznane za odmiany. Podniesiono nadto w uzasadnieniu w/w postanowienia, iż zawarte w zgłoszeniu wzory nie stanowią kompletu wytworów, bo nie tworzą logicznej całości, a stwierdzenie, że są to ciastka wprowadzane do obrotu jako komplet wytworów nie powoduje, że faktycznie mogą być za komplet uznane. W skardze złożonej do NSA w Warszawie "D." sp. z o.o. w L. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów sądowych wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Skarżący zarzucił, że Urząd Patentowy RP ponownie rozpatrując sprawę nie rozważył i nie zbadał, czy zgłoszone do ochrony ciastka stanowią odrębne postacie wytworu, o których mowa w art. 108 ust. 1 cyt. ustawy, bowiem wyłącznie niespełnienie tej przesłanki mogło stanowić formalną podstawę skutecznego zobowiązania zgłaszającego do rozdzielenia przedmiotowego zgłoszenia. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie uznając, iż jest ona bezzasadna. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwana dalej p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Badając sprawę w takim aspekcie Sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 316 ust. 1 ustawy prawo własności przemysłowej zgłoszenie wzorów zdobniczych dokonane przed dniem wejścia tej ustawy i nierozpatrzone do tego czasu uważa się za zgłoszenie wzorów przemysłowych. Stosownie zatem do art. 316 ust. 4 powołanej ustawy postępowanie przed Urzędem Patentowym RP związane z przedmiotowym zgłoszeniem toczyło się wg jej przepisów. Z mocy art. 118 ust. 1 cyt. ustawy - do wzorów przemysłowych ma odpowiednie zastosowanie art. 42 ust. 2 tej ustawy, zgodnie z którym w razie stwierdzenia, że zgłoszenie zostało dokonane z naruszeniem przepisów o jednolitości Urząd Patentowy RP wzywa zgłaszającego do złożenia oddzielnych zgłoszeń. W tym względzie należy mieć na uwadze przepis art. 108 ust. 4 powołanej ustawy. Przepis ten określa warunek, przy którego spełnieniu odrębne postacie wytworu mogą być objęte jednym zgłoszeniem. Z powołanego przepisu wynika bowiem, iż jednym zgłoszeniem mogą być objęte odrębne postacie wytworu mającą wspólne cechy istotne. Istotą sporu jest zatem rozstrzygnięcie, czy objęte zgłoszeniem postacie ciastka mają takie cechy istotne. W tym też zakresie, wbrew zarzutom skarżącego, Urząd Patentowy sprawę rozpoznał, bez naruszenia powołanego przepisu uznając, iż przedmiotowe zgłoszenie nie spełnia w świetle cyt. przepisu wymogu jednolitości i bez znaczenia dla oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia pozostaje podniesiona przez skarżącego okoliczność skutków finansowych takiego stanu rzeczy. Każde ciastko objęte zgłoszeniem ma inną postać ponieważ ma inny kształt, a kształty różnią się między sobą. Determinującą zgłoszenie cechą istotną zastrzeżeń jest zatem odmienna postać i kształt każdego z ciastek. Natomiast jedyną cechą wspólną każdej z postaci ciastka jest jej faktura zewnętrzna, która jednak w świetle zastrzeżeń ochronnych nie może być uznana za wspólną cechę istotną w rozumieniu powołanego przepisu. Tym samym więc nie zachodzi sytuacja określona w art. 108 ust. 4 powołanej ustawy. Zasadnie zatem Urząd Patentowy zastosował tryb określony w art. 42 ust. 2 powołanej ustawy wzywając zgłaszającego do złożenia oddzielnych 7 zgłoszeń obejmujących każdą z odrębnych postaci wytworu ciastka. Należy przy tym podnieść, iż przedmiotem oceny jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia i w ramach toczącego się w takim zakresie postępowania przed sądem administracyjnym nie podlegają ocenie rozstrzygnięcia zapadłe przed Urzędem Patentowym w innych sprawach o udzielenie prawa ochronnego na wzór przemysłowy, a w istocie takiej oceny domaga się zgłaszający uznając, iż we wskazanych przez niego (zresztą już po zamknięciu rozprawy) sprawach zapadły rozstrzygnięcia uwzględniające w jego ocenie, prezentowany przez niego kierunek wykładni w/powołanych przepisów i wskazujące na jego trafność, co wg jego twierdzeń winno skutkować uwzględnieniem skargi. Z tego też względu Sąd nie odniósł się do przytoczonych przez skarżącego przykładów tego rodzaju rozstrzygnięć. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza i w konsekwencji na zasadzie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło