II SA 4623/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Asesor WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Beata Bińkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wtórnika dokumentu prawa jazdy oddala skargę Prezydent W. decyzją z dnia [...] września 2003 r. na podstawie art. 98 ust. 1 i 2, art. 100 ust. 1 pkt 2 oraz art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. Nr 58 z 2003 r. poz. 515 z późn. zm.) a także § 5 ust. 1 pkt 3, § 7 ust. 1 pkt 1 lit. d) i pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. 150, poz. 1680) oraz art. 104 kpa po rozpatrzeniu wniosku A. O. o wydanie wtórnika prawa jazdy z powodu zmiany danych odmówił wydania wtórnika dokumentu prawa jazdy kategorii B do czasu złożenia egzaminu państwowego (teoretycznego i praktycznego) z wynikiem pozytywnym. Od powyższej decyzji Pan A. O. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które po jego rozpatrzeniu decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. SKO wskazało, iż brak jest podstaw do wydania wtórnika prawa jazdy bowiem w dniu [...] lipca 1982 r. Prezydent Miasta Z. wydał decyzję orzekającą cofnięcie Panu A.O. od dnia 30 marca 1982 r. prawa jazdy kategorii B. Decyzja została podjęta w związku z wnioskiem Wojskowej Komendy Uzupełnień o cofnięcie prawa jazdy ze względu na stan zdrowia. Decyzja Prezydenta została wydana na podstawie art. 20 ust. 3 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 27 listopada 1961 r. o bezpieczeństwie i porządku ruchu na drogach (Dz. U. Nr 53, poz. 295 z późn. zm.), w myśl którego prawo jazdy powinno być cofnięte czasowo lub na stałe, jeżeli kierowca utracił warunki zdrowia fizycznego lub psychicznego, potrzebne do prowadzenia pojazdu. Decyzja została doręczona w trybie art. 44 kpa. W aktach sprawy znajduje się oświadczenie Pan A. O. o zniszczeniu dokumentu prawa jazdy oraz odpis orzeczenia lekarskiego. Decyzja o cofnięciu prawa jazdy kategorii B jest ostateczna. Organ nie może dokonać wymiany prawa jazdy (wtórnika) ponieważ strona od 1982 roku nie posiada uprawnień w zakresie prawa jazdy. W skardze do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] Pan A.O. wnosił o jej uchylenie, decyzji ją poprzedzającej oraz decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] lipca 1982 r. W oparciu o zapisy w książeczce wojskowej wywodził, iż decyzja o cofnięciu prawa jazdy w 1982 roku była nieważna z powodu rażącego naruszenia prawa. SKO jako organ odwoławczy na podstawie art. 136 kpa winno zweryfikować legalność decyzji administracyjnej z 1982 roku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie podkreślając, że przedmiotem postępowania odwoławczego była ocena decyzji Prezydenta W. o odmowie wydania wtórnika prawa jazdy a nie decyzja Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] lipca 1982 r. o cofnięciu prawa jazdy. Akcentowało, iż prawo jazdy, którym posługiwał się skarżący utraciło swoją ważność, Pan A.O. zatrzymał go na skutek złożenia oświadczenia poświadczającego nieprawdę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania jest skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Niniejsza sprawa została przekazana do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny Sądu jest legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej w wyniku postępowania wszczętego na złożony przez skarżącego wniosek o wydanie wtórnika prawa jazdy. Wniosek został złożony w związku z wymianą prawa jazdy oraz zmianą danych dotyczących miejsca zamieszkania. W § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2002 r. w sprawie wymiany praw jazdy (Dz. U. Nr 69, poz. 640 ze zm.) wskazano, iż prawa jazdy wydane na podstawie rozporządzenia Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z dnia 20 lipca 1968 r. w sprawie ruchu na drogach publicznych (Dz. U. Nr 27, poz. 183 ze zm.) należy wymienić do dnia 31 marca 2003 r. Skarżący posiadał prawo jazdy wydane w dniu 9 sierpnia 1980 roku więc traciło ważność w tej dacie. Prawidłowo postąpił organ uznając, iż brak jest podstaw do wydania wtórnika prawa jazdy. Postępowanie w sprawach związanych z wydawaniem dokumentów, cofaniem i przywracaniem uprawnień do kierowania określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. 150, poz. 1680. Organ ma obowiązek przeprowadzić weryfikację dokumentów, obejmującą sprawdzenie między innymi zgodności danych z ujętymi w prowadzonej ewidencji kierowców danymi w zakresie posiadanych uprawnień i zakazów oraz orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami – jeżeli osoba posiada wcześniej wydane uprawnienie ( § 7 ust. 1 pkt 1 lit. d). Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Decyzją z dnia [...] lipca 1982 r. skarżącemu cofnięto wydane prawo jazdy. Decyzja po upływie terminu do złożenia odwołania stała się ostateczną. Organ po sprawdzeniu danych wskazanych we wniosku z danymi zawartymi w ewidencji kierowców zasadnie stwierdził, iż wobec negatywnej weryfikacji dokumentów brak jest podstaw prawnych do wydania prawa jazdy (wtórnika). Skarżący błędnie rozumie użyty w cytowanym rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami, termin "weryfikacja dokumentów" nadając mu znaczenie podobne do weryfikacji decyzji ostatecznych w trybie stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 kpa. Postępowanie w przedmiotowej sprawie dotyczyło wymiany prawa jazdy a nie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lipca 1982 r. o cofnięciu skarżącemu prawa jazdy, którą podjął Prezydent Miasta Z. W ocenie Sądu, organ I instancji w decyzji z dnia [...] września 2003 r. odmawiając wydania wtórnika dokumentu prawa jazdy błędnie powołał przepis art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. Nr 58 z 2003 r. poz. 515 z późn. zm.). Przepis ten daje właściwemu organowi do wydania decyzji skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji osoby ubiegającej się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego na okres przekraczający 1 rok lub w związku z utratą kwalifikacji. Skarżący nie składał wniosku o przywrócenie uprawnień do kierowania pojazdem (w jego ocenie uprawnienia takowe posiadał), składał wniosek o wydanie nowego dokumentu prawa jazdy w związku z upływem jego ważności i zmianą adresu zamieszkania. SKO jako organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nie naprawiając tego błędu, jednak zdaniem Sądu powołanie błędnej, obok prawidłowej podstawy prawnej nie stanowi naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja mimo stwierdzonych uchybień odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.