II SA 4654/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Pamela Kuraś - Dębecka Sędzia WSA - Dorota Wdowiak Sędzia WSA - Maria Jagielska ( spr. ) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2004r. sprawy ze skargi R. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2003r. Nr [...] w przedmiocie zażalenia na bezczynność Wójta Gminy W. uchyla zaskarżone postanowienie D.i R. Z. pismem z dnia [...] kwietnia 2003r. zwrócili się do Wójta Gminy W. o poinformowanie ich, w trybie właściwego przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 czerwca 1968r. w sprawie numeracji nieruchomości, o numerze porządkowym ich nieruchomości - budynku mieszkalnego na działce gruntu oznaczonej wg. załączonego do wniosku zawiadomienia Państwowego Biura Notarialnego dnia [...] grudnia 1978r. Wniosek wpłynął do Urzędu Gminy W. w dniu [...] kwietnia 2003r. Wobec niezałatwienia sprawy z wniesionego wniosku, R. Z. złożył dnia [...] czerwca 2003r do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w trybie art. 37 § 1 Kpa. zażalenie na brak należytego działania i bezczynność Urzędu Gminy W. W zażaleniu podniósł, że od dnia złożenia wniosku upływa już drugi miesiąc, a sprawa nie jest załatwiona, wnioskodawca nie otrzymał też żadnej informacji w sprawie. Po złożeniu zażalenia, Wójt Gminy W. dnia [...] czerwca 2003r. wydał postanowienie, którym zobowiązał D. i R. Z. do uzupełnienia wniesionego wniosku o dostarczenie aktualnej mapy geodezyjnej nieruchomości i wniesienia opłaty skarbowej w wysokości 5.50zł. W wyniku złożonego przez R. Z. wniosku o stwierdzenie nieważności wydanego postanowienia, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., ponownie rozpatrując sprawę, stwierdziło nieważność postanowienia Wójta Gminy W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2003r. jako wydanego bez podstawy prawnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu zażalenia na bezczynność Wójta Gminy W. z dnia [...] czerwca 2003r. postanowieniem z dnia [...] listopada 2003r. uznało złożone zażalenie za niezasadne. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że Wójt wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku i wobec tego nie można uznać, że organ pozostaje w bezczynności. W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze, R. Z. wniósł o uchylenie postanowienia SKO w W. z dnia [...] listopada 2003r. i zobowiązanie organu odwoławczego do ponownego rozpatrzenia zażalenia. R. Z., zwany dalej skarżącym, zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu, że rażąco narusza obowiązujące prawo ponieważ nie odnosi się i nie rozstrzyga sprawy zawartej w zażaleniu, podaje nieprawdę w dokumencie urzędowym przez wskazanie w uzasadnieniu, ze zażalenie dotyczy jedynie bezczynności, podczas gdy dotyczy ono również braku należytego działania oraz zachęca organ I instancji do naruszania prawa poprze udzielanie poparcia dla działań niezgodnych z prawem. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie, z którego wynika, że wydane postanowienie o uzupełnienie dokumentów wyklucza uznanie, że organ pozostaje w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należy uznać za uzasadnioną, ponieważ postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. narusza prawo. Obowiązująca procedura administracyjna ( ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, Kpa. - Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami ) narzuca organom administracji publicznej określone zasady działania m.in. mają one załatwiać sprawy wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami ( art. 12 Kpa. ). Ustawodawca skonkretyzował prawo strony wynikające z zasady ogólnej szybkości postępowania i przyjął w art. 35 Kpa, iż sprawy winny zostać załatwiane niezwłocznie, gdy mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparcie o fakty i dowody powszechnie znane albo znane organowi z urzędu ( § 2 ), nie później niż w ciągu miesiąca, gdy załatwienie sprawy wymaga postępowania wyjaśniającego, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania ( § 3 ). Jak wynika z akt sprawy, swój wniosek skarżący złożył dnia [...] kwietnia 2003r. i przez ponad półtora miesiąca Wójt Gminy W. nie podjął żadnych czynności w sprawie. Skarżący miał więc wszelkie podstawy, aby złożyć w trybie art. 37 § 1 Kpa. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Bez znaczenia pozostaje tu wydane [...] czerwca 2003r. przez Wójta Gminy W. postanowienie wzywające skarżącego do wykonania określonych działań tytułem uzupełnienia wniosku. Organ nie wywiązał się z obowiązku załatwienia sprawy w terminie wynikającym z art. 35 § 2 i 3 Kpa. i nie zawiadomił strony o niemożności załatwienia sprawy w terminie. Wydając bez podstawy prawnej, postanowienie o obowiązku uzupełnienia wniosku po upływie blisko dwóch miesięcy od jego wpłynięcia, organ dodatkowo podkreślił, iż naruszył przewidziane procedurą terminy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając zaskarżone postanowienie pominęło cały istniejący w sprawie stan faktyczny i błędnie oceniło, iż zażalenie jest bezzasadne. W przedmiotowej sprawie istniały pełne podstawy do wyznaczenia organowi terminu do załatwienia sprawy, wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Przeszkoda nie mogło być tu postanowienie wzywające do uzupełnienia wniosku ponieważ wraz ze złożonym do SKO w W. przez skarżącego wnioskiem o stwierdzenie nieważności tego postanowienia, podlegało ono ocenie przez ten organ. Brak takiej oceny pozwala sądzić, że każde działanie organu naruszające zasadę szybkości postępowania i określone prawem procesowym terminy, będzie uznane za prawidłowe jeżeli tylko ten organ kierować będzie do strony żądania, choćby nie znajdowały one uzasadnienia i podstawy prawnej. Należy zauważyć, że złożone przez skarżącego zażalenie nosiło też cechy skargi w trybie art. 227 Kpa. wskazywało bowiem, iż organ działa w sposób nienależyty. Organ winien był również ocenić złożone zażalenie pod tym właśnie kątem i wyjaśnić intencję skarżącego w tym przedmiocie, by następnie ewentualnie nadać skardze właściwy bieg. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że organ, pomijając w rozstrzygnięciu zażalenie na brak należytego działania organu, podał nieprawdę w urzędowym dokumencie. Z analizy zażalenia wynika jednoznacznie, że skarżący kieruje je do SKO w W. wobec niezałatwienia sprawy w terminie, a podnosząc w tytule zażalenia brak należytego działania, uzasadnia je właśnie nieprzestrzeganiem przez organ dyspozycji art. 35 § 1 Kpa. tzn załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki przy jednoczesnym braku informacji o występujących trudnościach w załatwieniu sprawy. Nie bez podstawy więc Kolegium przyjęło, że zażalenie dotyczy braku czynności organu administracji w przewidzianym przepisami czasie, czyli tzw. bezczynności organu. Mając na uwadze, iż organ rozpoznając zażalenie naruszył art. 7, 77 § 1, 80 Kpa. co doprowadziło do wadliwego rozstrzygnięcia, Sąd na podstawie Art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji.