II SA 4725/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia (spr.) Sędziowie : Asesor Izabela Głowacka-Klimas NSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2004r. sprawy ze skargi E. L. na [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] listopada 2003r. nr [...]      w przedmiocie przewlekłości postępowania 1.odrzucić skargę 2. zwrócić E. L. kwotę 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii postanowieniem z dnia [...] listopada 2003r. na podstawie art. 37 § 2 w zw. z art. 144 i 138 k.p.a. po rozpoznaniu zażalenia E. L. na nie załatwienie sprawy w terminie umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pismem z dnia [...] kwietnia 2003r. E. L. wniosła o wyznaczenie jej do "badania zwierząt rzeźnych i mięsa w jednej z ubojni". W trakcie postępowania organ pierwszej instancji wydał decyzję, która w wyniku odwołania została uchylona przez organ odwoławczy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] września 2003r. wyznaczył stronę do wykonywania niektórych czynności urzędowych. Decyzja ta wobec jej niezaskarżenia stała się ostateczna. Zatem zdaniem [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w przedmiotowej sprawie nie można mówić o bezczynności organu czy niezałatwieniu sprawy, albowiem bezczynność zachodzi wówczas, kiedy organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona. Skoro Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] przed dniem wniesienia zażalenia wydał decyzję, która była już nawet ostateczna to nie wystąpiła bezczynność organu. E. L. dnia [...] grudnia 2003r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i podjęcia przez Sąd przewidzianych prawem środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do czynności podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w jej sprawie. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż nie jest prawdą, aby w odpowiedzi na jej pismo z [...] kwietnia 2003r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] wydał decyzję, która następnie została uchylona. Podniosła, iż [...] września 2003r. została poinformowana przez lekarza powiatowego, że ubojnie powiatu [...] mają zapewnioną odpowiednią obsadę lekarzy weterynarii badających zwierzęta rzeźne, lecz nie była to decyzją administracyjna, od której można się odwołać. [...] września 2003r. otrzymała wyznaczenie , ale nie do badania zwierząt rzeźnych i mięsa. Czynności te płatne przez właścicieli zwierząt, podmioty gospodarcze i właścicieli ubojni mogą być wykonywane po wyznaczeniu i zawarciu umowy z Powiatowym Lekarzem Weterynarii. Zdaniem skarżącej odmowa wyznaczenia i podpisu umowy wiąże się z ewidentną utratą dochodów z prowadzonych usług weterynaryjnych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii wnosząc o oddalenie skargi wskazał, iż zażalenie na bezczynność organu zostało wniesione po załatwieniu sprawy, a także, iż dopiero w zawartej umowie cywilnoprawnej można określić miejsce wykonywania czynności określonych w wyznaczeniu. W ocenie organu niedopuszczalne zatem było ustalenie w decyzji konkretnej rzeźni, w której wykonywane byłyby określone czynności do których wyznaczono stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe administracyjne sądy wojewódzkie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Na postanowienie organu administracji wydane w trybie art. 37 § 2 k.p.a. nie służy zażalenie (por. art. 141 § 1 k.p.a.). W konsekwencji przyjąć należy, że skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 ust. 6 cyt. powyżej ustawy podlegała odrzuceniu. Wyjaśnić należy skarżącej, że merytoryczne rozstrzygnięcie jej zarzutów co do terminu załatwienia jej sprawy oraz bezczynności organu może nastąpić wyłącznie po wniesieniu skargi bezpośrednio do Sądu na bezczynność organu I instancji, właściwego do rozpatrzenia wniosku o wyznaczenie, po wyczerpaniu trybu zażaleniowego do właściwego dla danej sprawy organu wyższego stopnia. Skarga na bezczynność może być wniesiona do Sądu po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., niezależnie od tego, czy organ wyższego stopnia wyznaczył dodatkowy termin do załatwienia sprawy. Mając powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 58 § 1 ust. 6 w/w ustawy orzekł jak na wstępie, zaś o kwocie wpisu orzekł na zasadzie art. 232 § 1 w/w ustawy.