II SA 4779/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Bronisław Szydło, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu w dniu 09 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego oddala skargę Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...]utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r. znak: [...]odmawiającą uchylenia w trybie wznowienia własnej decyzji z dnia[...]stycznia 2002 r. znak: [...]o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] listopada 2001 r., znak: [...]orzekającej o odmowie przyznania Z. G. prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu podał, że wnioskujący o wznowienie nie powołał żadnych przyczyn wymienionych w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, powodujących wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją administracyjną. Pan Z. G. zaskarżył ostateczną decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia. W skardze podniósł przede wszystkim zarzuty przeciwko decyzjom o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Podał, że Wojewoda [...] wydał decyzję z dnia [...] stycznia 2002 r., z naruszeniem przepisów prawa i wnosił o uwzględnienie tych okoliczności w rozpatrywanej sprawie. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie. Przedstawiając przebieg sprawy o odmowie przyznania skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego podkreślił, że p. Z.G. nie udokumentował co najmniej 365 dni wykonywania pracy, od których zależy nabycie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Oznacza to, że skarżący w dniu rejestracji oraz obecnie nie spełnia podstawowego warunku do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego. Nielegitymowanie się odpowiednim okresem pracy uprawniającym do nabycia zasiłku dla bezrobotnych, uniemożliwia jednocześnie nabycie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Nie było zatem podstaw do wznowienia postępowania i dlatego skarga nie jest uzasadniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej odmówił wznowienia postępowania w sprawie odmowy skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego z braku przesłanek do wznowienia. Stwierdzenie, że strona skarżąca nie podała przyczyny wznowienia postępowania wymienionej w art. 145 § 1 kpa, nastąpiło po przeprowadzeniu postępowania na skutek wydania postanowienia z art. 149 § 1 kpa o wznowieniu postępowania. W związku z tym, że w sprawie nie stwierdzono podstaw z art. 145 § 1 kpa, Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej zasadnie przyjął, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania. Dlatego też Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.