II SA 5/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie WSA Dorota Wdowiak (spr.) Asesor WSA Izabela Głowacka - Klimas Protokolant Katarzyna Kuczykowska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2004 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia 1. uchyla zaskarżoną decyzje oraz utrzymaną nią w mocy decyzje [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] września 2002 roku, 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego L. B. kwotę 25 (słownie: dwadzieścia pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. 6II SA 5/03 UZASADNIENIE [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. decyzją z dnia [...] września 2002 roku [...], na podstawie art.30 ust.l,art. 31 ust.l w zw. z art.27 ust.3 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 roku o ochronie osób i mienia /Dz.U. Nr 114, poz. 740 z póż.zm./ odmówił wydania L. B. licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia ze względu na wystąpienie negatywnej przesłanki prawnej a mianowicie posiadanie negatywnej opinii. Właściwy miejscowo w sprawie wydania opinii o stronie-Komendant Miejski Policji w P., postanowieniem z dnia [...] maja 2002 roku wydał L. B. negatywną opinię z miejsca zamieszkania. Komendant Wojewódzki Policji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002 roku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wobec tego, że postanowienie to jako ostateczne wiąże organ administracji publicznej, organ pierwszej instancji-[...] Komendant Wojewódzki Policji w K. odmówił skarżącemu wydania licencji pracownika ochrony drugiego stopnia. W wyniku złożonego odwołania Komendant Główny Policji, decyzją z dnia [...] listopada 2002 roku, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy nie dopatrzył się błędów lub uchybień w postępowaniu organu pierwszej instancji. Na decyzję Komendanta Głównego Policji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył L. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w K.. W skardze podniósł zarzuty do wydanej przez Komendanta Miejskiego Policji w P. negatywnej opinii. Jego zdaniem zebrany materiał dowodowy nie daje podstawy do wydania negatywnej opinii Wyrokiem z dnia 8 października 2003 roku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach, 4 w sprawie II S.A./Ka 2381/02 ze skargi L. B. w przedmiocie opinii, w sprawie o wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej, uchylił zaskarżone postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2002 roku oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...] ,maja 2002 roku. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 roku [...] Komendant Miejski Policji w P., na podstawie art. 27 ust.3 i art. 30 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 roku o ochronie osób i mienia wydał pozytywną opinię dotyczącą L. B. a [...] Komendant Wojewódzki policji w K., postanowieniem z dnia [...] marca 2004 roku [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W dniu 1 stycznia 2004 roku weszły w życie: 1) ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U.Nr l53,poz. 1269/, 2) ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami 02 administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, 3) ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/. Zgodnie z art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej. W myśl art. 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W grę wchodzi więc kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Skarga jako zasadna podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 roku o ochronie osób i mienia licencję pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia wydaje się osobie, która posiada między innymi nienaganną opinię. Decyzją z dnia [...] listopada 2002 roku Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego w K. z dnia [...] września 2002 roku albowiem właściwy miejscowo w sprawie wydania opinii o stronie, Komendant Miejski Policji w P. wydał o skarżącym negatywną opinię. W trybie odwoławczym postanowienie zostało utrzymane w mocy. Postanowienie [...] Komendanta Policji z dnia [...] sierpnia 2002 roku w przedmiocie opinii, na skutek skargi wniesionej przez L. B. zostało następnie uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach wyrokiem z dnia 8 października 2003 roku. Tymże wyrokiem uchylone zostało także postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...] maja 2002 roku. Aktualnie postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 roku Komendant Miejski Policji w P. wydał pozytywną opinię dotyczącą L. B.. W świetle powyższego zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o postanowienie organu współdziałającego-Komendanta Miejskiego Policji w P., uprawnionego do zajęcia stanowiska niezbędnego do załatwienia sprawy, które to postanowienie zostało następnie uchylone. W chwili obecnej organ współdziałający wydał skarżącemu pozytywną opinię w formie przewidzianej art. 106 kpa. W sytuacji, gdy decyzja została oparta na kompetentnym rozstrzygnięciu sądu lub innego organu; rozstrzygnięcie to wchodziło w skład szeroko rozumianej podstawy prawnej. Uchylenie lub zmiana tej podstawy musi wywrzeć wpływ na moc obowiązującej decyzji i doprowadzić do rozpatrzenia sprawy na nowych warunkach prawnych (Dawidowicz, Ogólne postępowanie administracyjne, s.234). Jednakże art. 145 § 1 pkt 8 kpa ogranicza podstawę wznowienia postępowania do uchylenia lub zmiany decyzji lub orzeczenia sądu. W drodze wykładni należy przyjąć, że wzruszenie postanowienia organu administracyjnego skutkuje także uchyleniem decyzji w sytuacji, gdy postanowienie organu współdziałającego wywiera istotny wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji. W niniejszej sprawie warunkiem uzyskania licencji pracownika ochrony drugiego stopnie była przecież, miedzy innymi, pozytywna opinia. W przypadku więc wzruszenia postanowienia uruchamiającego skutki matarialnoprawne, skutki, jakie wywołać może zmiana takiego postanowienia uzależnić trzeba od charakteru stanowiska wymaganego przepisami przez organ współdziałający. Skoro więc rozstrzygnięcie organu współdecydującego w formie postanowienia wywiera istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w formie decyzji to jego uchylenie daje podstawę do ponownego rozstrzygnięcia sprawy w trybie wznowienia postępowania. Uchylenie opinii (postanowienia) w zakresie usług ochrony mienia stanowi wystarczającą przesłankę uchylenia podjętej na jej podstawie decyzji odmawiającej wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia. Doszło bowiem do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Podstawę wznowienia w świetle powyższych rozważań stanowi art. 145 1 pkt 8 kpa. Z powyższych względów i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1) b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżoną decyzja i utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2002 roku Policji należało uchylić. Z zaskarżonymi decyzjami nie wiąże się bezpośrednio kwestia wykonalności stąd orzekanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.