II SA 559/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewody [....] z dnia [....]listopada 2002 r. nr [....] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a – umorzyć postępowanie – Dnia 30 stycznia 2004 r. z Urzędu Stanu Cywilnego Urzędu Miejskiego w R. wpłynął akt zgonu, informujący o śmierci J.S. w dniu [...] października 2003 r. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny umarza postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Zasiłek dla bezrobotnych, w trybie określonym przez ustawę z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. nr 6, poz. 56 ze zm.) jest uprawnieniem o charakterze osobistym, któremu nie można przypisać cech zbywalnych lub dziedzicznych, o jakich mowa w art. 30 § 4 kpa. Wygasa ono w razie śmierci konkretnej osoby. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 2 cyt. wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), należało postanowić jak w sentencji.