II SA 671/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska, Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.), Asesor WSA Piotr Borowiecki, , Protokolant Aleksandra Borowiec, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2004r., sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia2003 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego - oddala skargę - Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] (znak [...]), wszczynające postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy nieruchomością uregulowaną [...] stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie [...], położoną w [...] przy ul. [...], a nieruchomością opisaną [...], stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie [...]. Wnioskiem z dnia 24 października 2002 r. B. K. wystąpiła do Urzędu Miasta [...] o upoważnienie geodety H. W. do przeprowadzenia rozgraniczenia, pomiędzy będącą jej własnością nieruchomością uregulowaną [...] stanowiącą działkę nr [...] w obrębie [...], położoną w [...] przy ul. [...], a nieruchomością opisaną jako działka nr [...]. Na podstawie powyższego wniosku Burmistrz Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] (znak [...]) wszczął postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy niniejszymi nieruchomościami. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ stwierdza, iż postępowanie rozgraniczeniowe wszczyna się na wniosek i koszt B. K., oraz poucza, iż na niniejsze postanowienie nie przysługuje zażalenie. Pomimo treści pouczenia B. K. złożył zażalenie na postanowienie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2002 r., oponując przeciwko obciążaniu Jej kosztami postępowania rozgraniczeniowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. powołanym na wstępie postanowieniem w oparciu o art. 144 w zw. z art. 134 kpa. oraz art. 30 § 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1089 ze zm.) stwierdziło-niedopuszczalność powyższego zażalenia. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. K. wniosła w dniu 18 lutego 2003 r. skargę do Naczelnego Sadu Administracyjnego, nie zgadzając się na obciążanie Jej kosztami postępowania rozgraniczeniowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podnosząc jednocześnie, iż okoliczności przedstawione w przedmiotowej skardze nie mogą - w świetle nie przewidującej żadnych wyjątków dyspozycji art. 30 § 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - mieć jakiegokolwiek wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie przepisów powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 30 § 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1089 ze zm.) rozgraniczenie nieruchomości przeprowadzają wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) z urzędu lub na wniosek strony. B. K. złożyła w sprawie niniejszej w dniu 24 października 2002 r. wniosek o rozgraniczenie nieruchomości. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Burmistrz Miasta [...] wszczął postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002 r. postępowanie rozgraniczeniowe. Zgodnie z brzmieniem przepisu szczególnego jakim jest art. 30 § 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne na postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości nie służy zażalenie. Zatem pouczenie zawarte w powyższym postanowieniu było właściwe. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło niedopuszczalność powyższego zażalenia. Zgodnie bowiem z art. 134 w zw. z art. 144 kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia, jeżeli następuje np.: niedopuszczalności zażalenia z przyczyn przedmiotowych, mianowicie wyłączenie przez szczególny przepis prawa (art. 30 § 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne) możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji. Rozpatrując powyższą skargę stwierdzić należy, iż postanowienie wszczynające postępowanie rozgraniczeniowe, jako wszczęte na wniosek skarżącej w żaden sposób nie narusza jej praw, gdyż to dopiero wynik powyższego postępowania zakończony decyzją rozstrzygającą, będzie kształtował jej sytuację prawną. Jednak jak wynika z akt administracyjnych zgromadzonych w sprawie niniejszej, skarżąca nie kwestionuje, ani zasadności wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego, ani treści przepisu art. 30 § 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. W treści odwołania od postanowienia, jak równie w skardze oponuje jedynie przeciw zapisowi, jaki znalazł się w uzasadnieniu postanowienia Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2002 r., iż postępowanie wszczyna się na koszt Pani B. K. Należy wyjaśnić, iż powyższy zapis nie rodzi pod stronie skarżącej żadnych zobowiązań, z uwagi na fakt, iż kwestia obciążenia strony postępowania administracyjnego kosztami postępowania, uregulowana jest odrębnie w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z art. 264 kpa. jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Na postanowienie w sprawie kosztów postępowania osobie zobowiązanej do ich poniesienia służy zażalenie. " W sprawie kosztów postępowania organ administracji orzeka odrębnie, nie łącząc tego z załatwieniem sprawy w drodze wydania decyzji. Postanowienie wydawane w sprawie kosztów ma samodzielny byt, bo dotyczy kwestii incydentalnej nie związanej z istotą sprawy, lecz czynnościami postępowania"(Kodeks postępowania administracyjnego-Komentarz, B.Adamiak, J.Borkowski, C.H.BECK, Warszawa 2004, s. 860). Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż obciążenie kosztami postępowania mogłoby nastąpić jedynie w ww. trybie, czyli poprzez wydanie postanowienia które określałoby kwotę, termin i sposób uiszczenia kosztów, oraz wskazywałoby, iż zobowiązaną do ich poniesienia jest skarżąca. Dopiero od takiego postanowienia skarżącej przysługiwałoby prawo wniesienia zażalenia, z powołaniem się na argumentację podnoszoną w sprawie niniejszej. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.