II SA 911/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] w przedmiocie zmian ewidencji gruntów postanawia: pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata Pismem z [...] lutego 2016 r. J. H., reprezentowana przez brata J. H., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 12 lutego 2016 r. przesłano pełnomocnikowi J. H. (nazywanej dalej: "Skarżącą") urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPF), stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257), celem jego wypełnienia i złożenia do Sądu w terminie 7 dni od dnia otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opubl. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."). Formularz wniosku PPF przesłano przy piśmie sądowym z 16 lutego 2016 r. i doręczono pełnomocnikowi skarżącej 25 lutego 2016 r. Strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF 7 marca 2016 r. (data stempla pocztowego – k. [...] akt sądowych), wnioskując o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt 6 II SA 911/02 wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie pozostawiono bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. z uwagi na uchybienie zakreślonego w wezwaniu siedmiodniowego terminu. Odpis zarządzenia z 5 kwietnia 2016 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej Pismem z 24 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej złożył sprzeciw od zarządzenia starszego referendarza sądowego z 5 kwietnia 2016 r., zarzucając referendarzowi sądowemu nieznajomość ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym art. 257 p.p.s.a., jak również bezpodstawne żądanie podpisania wniosku o przyznanie prawa pomocy osobiście przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Skoro Skarżąca skutecznie wniosła sprzeciw, z obrotu prawnego usunięte zostało zarządzenie starszego referendarza sądowego z 5 kwietnia 2016 r. i wniosek o przyznanie prawa pomocy mógł być rozpoznany w niniejszym postępowaniu. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. strona, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy ma obowiązek złożyć swój wniosek na urzędowym formularzu, według wzoru ustalonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r. poz. 1257). Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (Tadeusz Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2011, Komentarz do art. 257). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że wezwanie sądowe z 16 lutego 2016 r. do nadesłanie wypełnionego formularza PPF wraz z pouczeniem, iż wypełniony formularz należy złożyć do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, doręczono pełnomocnikowi skarżącej 25 lutego 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. [...] akt sądowych). Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upływał z końcem dnia 4 marca 2016 r. Strona złożyła żądany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF 7 marca 2016 r., na co wskazuje data stempla pocztowego (k. [...] akt sądowych), a więc z uchybieniem wskazanego terminu. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 257 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.