II SA 911/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.H. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów postanawia: odrzucić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 października 2013 r. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w wyroku WSA z 9 lutego 2004 r. Od wydanego postanowienia J. H. występujący jako pełnomocnik skarżącej J. H. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2014 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zakreślonym terminie skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Zarządzeniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Referendarz Sądowy pozostawił bez rozpoznania ww. wniosek. Skarżąca wniosła od ww. zarządzenia sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 października 2014 r. również pozostawił bez rozpoznania ww. wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca w terminie wniosła zażalenie od wydanego przez Sąd postanowienia. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. oddalił zażalenie skarżącej. Skarżąca została wezwana zarządzeniem przewodniczącego z dnia 23 grudnia 2014 .r do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zakreślonym terminie skarżąca wniosła o udzielenie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2015 r. odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Następnie w wykonaniu zarządzenia z dnia 20 lipca 2015 r. poinformowano skarżącą o obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia, w związku z uprawomocnieniem się ww. postanowienia. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2015 r. wynika, że do dnia 6 października 2015 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż sądu. Art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie, przesyłka zawierające zarządzenie z dnia 20 lipca 2015 r. zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącej w dniu 11 sierpnia 2015 r. Skarżąca obowiązana była zatem uiścić ww. wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, tj. do dnia 18 sierpnia 2015 r., a ponieważ w tym terminie nie uiściła wpisu, przez co nie uzupełniła braków formalnych skargi kasacyjnej – uznać należy, że zachodzi podstawa do odrzucenia zażalenia Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. – postanowił, jak w sentencji orzeczenia.