II SA 944/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia A. WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. i E.W. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowań w sprawach przyznania świadczeń w drodze wyjątku postanawia umorzyć postępowania w sprawach. W piśmie z dnia 20 grudnia 2003r. skarżące M.W. i E. W. wniosły o cofnięcie swoich skarg z dnia 8 marca 2003r. na postanowienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]lutego 2003r. nr [...] o zawieszenie postępowań w sprawach świadczeń w drodze wyjątku z uwagi na to, że skargi stały się bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 wymienionej wyżej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę a postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowych sprawach skargi stały się bezprzedmiotowe, ponieważ decyzjami z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...]Prezes ZUS podjął zawieszone postępowania, które zakończyły się decyzjami ostatecznymi. Ponadto z akt wynika, że cofnięcie skarg jest dopuszczalne. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.