II SA 979/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Werpachowska Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Asesor WSA Jacek Fronczyk (spr.) Protokolant: Mirosław Gdesz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2004r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego oddala skargę. W dniu 2 lipca 2001r. W. C. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] lipca 2001r.. Decyzją z dnia [...] listopada 2001r. nr [...] Starosta Powiatu w W. odmówił W. C. prawa do zasiłku przedemerytalnego, o którego przyznanie skarżący się ubiegał. Organ ustalił, że W. C. legitymuje się okresem zatrudnienia wynoszącym jedynie 21 lat, 9 miesięcy i 22 dni. Uznał zatem, iż brak jest podstaw do jego przyznania. Z dniem [...] stycznia 2002r. upłynął okres pobierania przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych, natomiast z dniem [...] lutego 2002r. utracił status osoby bezrobotnej w związku z podjęciem zatrudnienia, które kontynuował do dnia [...] czerwca 2002r.. W dniu 17 maja 2002r. W. C. przedłożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. wniosek o ponowne ustalenie stażu pracy w związku z otrzymanym z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdzeniem okresów pracy za granicą od 2 marca 1964r. do 31 marca 1979r.. W odpowiedzi z dnia [...] maja 2002r. Powiatowy Urząd Pracy w W. poinformował skarżącego, że przedstawione zaświadczenie nie ma wpływu na przyznanie zasiłku przedemerytalnego. W. C. w dniu 1 lipca 2002r. ponownie zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. jako osoba bezrobotna, z tym że bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W dniu 16 lipca 2002r. skarżący wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o ponowne zbadanie jego sprawy. Decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...]Wojewoda [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...], mocą której Starosta Powiatu w W. nie przyznał skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Organ wskazał, że zgodnie z art. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. z 2001 r. Dz. U. Nr 6, poz. 56 z późn. zm.) w związku z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa , ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 154, poz. 1793) nie ma podstaw do uchylenia bądź zmiany decyzji Starosty w trybie art. 154 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Wojewoda podkreślił, iż zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie zarejestrowanej w powiatowym urzędzie pracy przed dniem 1 stycznia 2002r., jeżeli osoba ta w dniu rejestracji spełniała warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych; posiadała okres uprawniający do emerytury, wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat; posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący dla mężczyzn 35 lat lub 30 lat, a w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Wojewoda [...] zaznaczył, że okresy uprawniające do zasiłku wynikające z ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, nie są tożsame z okresami uprawniającymi do emerytury według przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zwrócił uwagę, iż zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, na okres uprawniający do zasiłku składają się udokumentowane przez stronę okresy zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej lub prowadzenia pozarolniczej działalności wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy, w tym zatrudnienia za granicą, jeżeli do kraju przybyła jako repatriant oraz okresy wymienione w art. 23 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5 ustawy. Organ skonstatował, że okres pracy w [...] (łącznie 13 lat, 9 miesięcy i 7 dni), jako okres pracy za granicą, brany jest jedynie pod uwagę przy ustalaniu prawa do świadczeń emerytalno - rentowych, natomiast nie wpływa na zwiększenie okresu zatrudnienia, od którego zależy przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Ponadto podkreślił, że w dniu [...] marca 2002r. W. C. mocą postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej nabył obywatelstwo polskie, a zatem nie ma statusu repatrianta. Decyzja Wojewody stała się przedmiotem odwołania skarżącego do Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej. Skarżący podniósł, że jako bezrobotny nabył prawo do zasiłku przedemerytalnego w dniu rejestracji w PUP, gdyż w tej dacie posiadał 35-letni staż pracy. Ten fakt, jego zdaniem, potwierdza postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej nadające mu obywatelstwo polskie. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji podał, że decyzja jest prawidłowa i nie narusza obowiązującego prawa. Oparł się o argumenty zaprezentowane w decyzji Starosty i podkreślił, że W. C. nie legitymuje się 35 letnim stażem pracy, o którym mowa w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, uprawniającym do zasiłku przedemerytalnego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. C. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji, ewentualnie ojej uchylenie. Podniósł, że okres pracy w [...] zwiększa odpowiednio posiadany przez niego staż pracy i czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Odmowa jest dla niego nieuzasadniona i krzywdząca z uwagi na ilość przepracowanych lat i brak środków finansowych. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż w związku ze zmianą struktury sądownictwa administracyjnego, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w czasie jej wydania. Jeżeli zaskarżona decyzja nie narusza prawa, sąd obowiązany jest skargę oddalić. Zgodnie z art. 37 lit. j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. z 2001r. Dz. U. Nr 6, poz. 56 z późn. zm.), zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Jakkolwiek przepis ten nie wskazuje expressis verbis, że wymagany staż ma być stażem wypracowanym tylko na terytorium RP i w tym zakresie mógłby wywoływać wątpliwości, niemniej jednak ustawodawca zapewnił całościową reglamentację w tym zakresie wprowadzając szczegółowe uregulowania. Art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. h i art. 24 ust. 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowią, że staż pracy za granicą może być zaliczony do okresu, od którego zależy prawo do zasiłku przedemerytalnego tylko wtedy, gdy osoba przybyła do Polski w charakterze repatrianta. Innymi słowy, staż pracy za granicą podlega wliczeniu do okresu "zasiłkowego" na podstawie przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wówczas, gdy osoba przesiedliła się do kraju na warunkach repatriacji, w rozumieniu przepisów o obywatelstwie polskim. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadaniu skarżącemu obywatelstwa polskiego nie jest bynajmniej dowodem na tę okoliczność. Przepis art. 23 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu taksatywnie wymienia okresy pracy lub okresy zaliczalne do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych, w tym zasiłku przedemerytalnego. Okres pracy za granicą brany jest pod uwagę przy ustalaniu prawa do świadczeń emerytalno - rentowych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 z późn. zm.), natomiast nie wpływa na zwiększenie okresu zatrudnienia, od którego zależy przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego, jeśli osoba nie ma statusu repatrianta. Organy zatrudnienia trafnie podkreśliły, iż okres pracy w [...] (choć odpowiednio zwiększa staż pracy skarżącego) nie może być wliczony i tym samym prawidłowo przyjęły, iż nie ma podstaw do przyznania zasiłku przedemerytalnego. Warto również zaznaczyć, iż okresy zaliczalne do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego na podstawie przepisów powołanej ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie są identyczne z okresami zatrudnienia zaliczalnymi w konkretnych sprawach emerytalno - rentowych na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Z uwagi na powyższe, uznając skargę za nieuzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 151 przywołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.