II SA/Ka 2901/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, Sędzia NSA Henryk Wach (spr.), Asesor WSA Małgorzata Walentek, Protokolant Ewa Olender, po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Powiatu C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie regulaminu rady powiatu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w sprawie. W skardze z [...] r. Wojewoda [...] wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Powiatu C. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przyjęcia regulaminu rady powiatu [...] powołując się na art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym ( tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.). W uzasadnieniu wyjaśnił, że uchwała narusza art. 19 tej ustawy. W odpowiedzi, Rada Powiatu C. poinformowała, że uznając skargę, uchwałą z [...] r. nr [...] doprowadziła do zgodności statutu z ustawą o samorządzie powiatowym oraz ustawą o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych aktów prawnych. Pismem procesowym z 25 lutego 2004 r. Wojewoda [...] podtrzymał skargę uzasadniając, że Rada Powiatu C. nie uchwaliła, ani też nie zmieniła zaskarżonej uchwały, która nadal pozostaje w obrocie prawnym. Pismem procesowym z 30 marca 2004 r. Rada Powiatu C. poinformowała, że uchwałą z [...] r. uchwalono Statut Powiatu C. uchylając zarazem zaskarżoną uchwałę z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przyjęcia regulaminu rady powiatu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga na wskazaną uchwałę została złożona do Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 12 listopada 2003 r. ( data stempla pocztowego ). Na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz. 368 z zm.) Rada Powiatu C. mogła uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy. Należy jednak zauważyć, że wskazana ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym straciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r., na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. Dz. U. z 2002 r. Nr 240,poz. 2052). W myśl jej art. 85, z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1259) oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 97 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie § 1 pkt 4 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ( Dz. U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Przepis art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wobec podjęcia przez Radę Powiatu C. [...] r. uchwały, która wyeliminowała z obrotu prawnego zaskarżoną uchwałę – postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć. Mając to na uwadze orzeczono jak w sentencji.