II SA/Wa 1/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. J. G. wniósł w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że sytuacja finansowa nie pozwala mu na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Wskazał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną oraz dwoma małoletnimi synami. Podał, że na dochód rodziny składa się wynagrodzenie za pracę jego – w wysokości 2.050 zł brutto oraz żony – 2.868 zł brutto – łącznie 4.918 zł brutto (3.536,44 netto) miesięcznie. Ponadto w okresie od 20 listopada 2012 r. do 5 lutego 2013 r. otrzymuje z Powiatowego Urzędu Pracy w [...] zasiłek aktywacyjny w związku z samodzielnym znalezieniem zatrudnienia w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych, w wysokości 372,10 zł. Wskazał również, że posiada mieszkanie o powierzchni 46 m2 oraz działkę o powierzchni 39 arów 36 m2, na której stoi 3-izbowa wiejska chata, używana w celach rekreacyjnych. Oświadczył, że z tego tytułu nie osiąga żadnych dochodów. Wnioskodawca stwierdził, że ponosi wydatki związane z utrzymaniem mieszkania (opłaty eksploatacyjne, opłaty za gaz, wodę, ogrzewanie, energię elektryczną), a także opłaca telefon, Internet, przedszkole dla młodszego dziecka oraz ubezpieczenie na życie - łącznie 1.411, 61 zł miesięcznie. Podniósł, że na utrzymanie rodziny pozostaje kwota 2.124,83 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Dlatego też pomoc państwa wyrażona w przepisach o prawie pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym skierowana jest do osób, które albo mają bardzo niskie dochody, albo ich w ogóle nie posiadają, tj. do osób, które z uwagi na bardzo ciężką sytuację materialną, często nie mają zaspokojonych nawet podstawowych potrzeb życiowych. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa. Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie J. G., stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. d ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika, że łączny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi obecnie ponad 5.000 zł brutto miesięcznie. Zarówno skarżący, jak i jego żona, posiadają stałe dochody (na podstawie umowy o pracę). Do niezbędnych kosztów utrzymania należało zaliczyć opłaty związane z mieszkaniem oraz wyżywienie. Powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że choć wnioskodawca żyje wraz z rodziną skromnie, nie pozostaje w niedostatku. Jak już wcześniej wskazano koszty strony, związane z jej udziałem w sprawie, mogą zostać pokryte z budżetu państwa jedynie w przypadku, gdy jej dochody oraz stan majątkowy są istotnie niższe od przeciętnych i często nie wystarczają nawet na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W związku z powyższym trzeba uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.