II SA/Wa 1000/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - C. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie osiąga żadnego dochodu nie ma oszczędności. Oświadczył też, że posiada dom o powierzchni 347 m2, na działce o wielkości 1245 m2 , natomiast na jego wydatki miesięczne składają się żywność 400 zł miesięcznie i rachunek za prąd 80 zł. Ponadto w dalszych wystąpieniach wnioskodawca przedstawił kopię zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2013 i 2012 (PIT– 37) oraz kopię rachunku za energię elektryczną wraz z dowodem jego opłacenia w dniu [...] sierpnia 2014 r. Wyjaśnił też, że utrzymuje się dzięki pomocy adwokatów, ponieważ w sytuacji, gdy przyznany mu pełnomocnik z urzędu otrzymuje wynagrodzenie od Sądu, to mając na względzie trudną sytuację wnioskodawcy udziela mu bezzwrotnej pomocy finansowej, będącej częścią otrzymanego wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przytoczonego przepisu wynika, iż jedynym czynnikiem, od którego ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia możliwość przyznania wnioskującemu żądanej pomocy w ramach prawa pomocy, jest kryterium materialne. Ponadto ciężar udowodnienia okoliczności wskazanych w art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy spoczywa na wnioskodawcy. Strona winna bowiem przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy, dlatego też powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie tak uzyskanych informacji Sąd ocenia, czy wnioskodawca wykazał, że spełnia wskazane wyżej przesłanki. W przypadku zaś niewystarczających wyjaśnień Sąd może wezwać wnioskodawcę do przedstawienia dodatkowych dokumentów potwierdzających jego możliwości finansowe. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika bowiem, że skarżący nie uzyskuje dochodów, posiada dom o powierzchni 347 m2, na działce o wielkości 1245 m2, a miesięczne koszty utrzymania jego gospodarstwa domowego wynoszą około 480 zł. W ocenie Sądu, oświadczenie skarżącego, złożone w niniejszej sprawie, jest niewystarczające, ponieważ nie pozwala na ocenę jego rzeczywistych możliwości płatniczych. Z oświadczenia tego oraz złożonych dokumentów nie wynika bowiem, jakimi (w jakiej wysokości) środkami pieniężnymi strona dysponuje miesięcznie. Trudno też wywnioskować, jak długo wnioskodawca pozostaje bez stałego dochodu, czy jest to sytuacja przejściowa i z czym jest związana, czy np. z budową domu, czy z prowadzoną działalnością gospodarczą. W rezultacie należało uznać, że skarżący nie wykazał, jakim obciążeniem dla jego gospodarstwa domowego będzie uiszczenie kosztów sądowych. Tylko bowiem na podstawie zestawienia łącznej kwoty dochodu z łączną kwotą wydatków można ustalić, pozostającą do dyspozycji skarżącego kwotę środków pieniężnych (ewentualnie jej brak), a w dalszej konsekwencji ocenić, czy skarżący może wydatkować tę kwotę na poczet kosztów sądowych. Skoro zatem wnioskodawca nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, to tym samym nie wykazał istnienia przesłanek, warunkujących przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 254 § 1 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.