II SA/Wa 1001/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność Wójta Gminy C. za bezzasadne p o s t a n a w i a: ustanowić dla skarżącej A. B. adwokata. We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym w dniu [...] listopada 2012 r. na urzędowym formularzu PPF) skarżąca A. B. zażądała ustanowienia adwokata. Z informacji podanych we wniosku, jak również z pisma skarżącej z dnia [...] grudnia 2012 r. oraz dokumentów zawartych w aktach sądowych i administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a jej jedynym dochodem jest renta rodzinna w wysokości 914,38 zł netto (odcinek przekazu pocztowego świadczenia rentowego skarżącej za miesiąc październik 2012 r. w aktach sprawy). Skarżąca nie posiada żadnego majątku. Oczekuje na przydział lokalu socjalnego. Ponadto skarżąca od kilkunastu lat poważnie choruje. Uzyskiwane świadczenie rentowe przeznacza przede wszystkim na zakup żywności i leków. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.). Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów jednoznacznie wynika, iż skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. W szczególności potwierdza to okoliczność umieszczenia skarżącej na liście osób oczekujących na przydział lokalu socjalnego. Zatem skarżąca nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia kosztów zastępstwa procesowego. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.