II SA/Wa 1001/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat K. G. działającej z substytucji wyznaczonego z urzędu adwokata K. S. o przyznanie wynagrodzenia adwokatowi K. S. za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność Wójta Gminy C. za bezzasadne p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. S. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) powiększoną o kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złoty i czterdzieści groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2013 r. (sygn. akt II SA/Wa 1001/12) ustanowiono dla skarżącej A. B. adwokata. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata K. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. W dniu [...] stycznia 2013 r. do akt niniejszej sprawy wpłynęło pełnomocnictwo substytucyjne dla adwokat K. G. Następnie pismem z dnia [...] marca 2013 r. pełnomocnik substytucyjny wniosła o zasądzenie na rzecz wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej (tj. na rzecz adwokata K. S.) kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając iż powyższe koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Jednocześnie pełnomocnik substytucyjny poinformowała, że została sporządzona i doręczona skarżącej opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, której kserokopię załączyła do wniosku. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – test jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. (dalej rozporządzenie). Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Natomiast stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Niniejsza sprawa należy do kategorii "innych spraw", o których mowa w przepisie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, a czynności z zakresu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu polegały na zapoznaniu się pełnomocnika substytucyjnego z aktami sprawy i sporządzeniu przez niego opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla wyznaczonego z urzędu adwokata K. S. (który reprezentował skarżącą wyłącznie w drugiej instancji postępowania sądowoadministracyjnego) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. W konsekwencji przysługujące mu wynagrodzenie wynosi 180 zł (co stanowi 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia), przy czym w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 41,40 zł. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.