II SA/Wa 1006/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2007 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2006 r., wydaną na podstawie art. 7 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) przyznał M.S. dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesięcy, tj. od dnia [...] listopada 2006 r. do dnia [...] kwietnia 2007 r. w wysokości [...] zł [...] gr miesięcznie. Od powyższej decyzji M.S. złożył odwołanie kwestionując wysokość przyznanego mu dodatku mieszkaniowego, który poprzednio przyznany decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. wynosił [...] zł [...] gr, a obecnie zaledwie [...] zł [...] gr miesięcznie. Ponadto podał, iż jego sytuacja materialna nie uległa zmianie. Obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie przysługuje mu renta ani emerytura, a utrzymuje się wyłącznie z pomocy życzliwych mu ludzi. Wskazał także na niewłaściwy sposób potraktowania go jako interesanta przez urzędnika, co w jego opinii, doprowadziło do zwłoki i uniemożliwiło mu przyznanie dodatku mieszkaniowego za miesiąc [...] 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., wydaną w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że M.S. w ciągu trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, tj. [...] nie osiągał żadnego dochodu, natomiast jego wydatki mieszkaniowe wyniosły [...] zł [...] gr. Z uwagi na to, iż mieszkanie wnioskodawcy należy do zasobu spółdzielczego organ skorygował wysokość wydatków do kwoty [...] zł. Przepis art. 6 ust. 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych stanowi, że wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem , o którym mowa w ust. 7, nie może przekraczać, z zastrzeżeniem ust. 11, 70 % wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni. Zgodnie zatem z tym przepisem, do obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjęto 70 % wydatków, tj. [...] zł [...] gr, co w ocenie organu, w pełni wyrównuje dodatek przyznany M.S. Organ podkreślił, że wnioskodawca był w podobnej sytuacji, co do wysokości dochodów, jednak poprzednio ponosił on znacznie wyższe wydatki ([...] zł [...] gr), co w efekcie spowodowało przyznanie wyższego dodatku mieszkaniowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że z zgodnie z art. 7 ust. 5 powołanej ustawy, dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres sześciu miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Deklaracja zaś o dochodach dotyczy [...], a wniosek złożono [...] października 2006 r. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M.S. wniósł o skontrolowanie powyższej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że z powodu niekompetencji urzędników nie złożył wniosku we właściwym terminie, co spowodowało przyznanie dodatku od listopada, a nie od października. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z powołaniem się na ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami procesowymi. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Z istoty sądowej kontroli administracji wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu lub podjęcia zaskarżonej czynności, a wynikającego z akt sprawy. W aktach administracyjnych znajduje się wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, który wpłynął do Urzędu Miasta [...] W. z Wydziału Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy [...] w dniu [...] października 2006 r. Przy wniosku została złożona z datą [...] października 2006 r. deklaracja M.S. o dochodach za okres [...] 2006 r. oraz z tej samej daty jego oświadczenie. Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734 ze zm.), dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres [...] miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Realizacja roszczenia o przyznanie prawa do dodatku uzależniona jest od woli osoby uprawnionej. Wola ta uzewnętrznia się poprzez złożenie wniosku (art. 7 ust. 1 powołanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych). Prawidłowo zatem organ przyznał dodatek mieszkaniowy od dnia [...] listopada 2006 r. do dnia [...] kwietnia 2007 r., bowiem jak już wyżej wskazano, wniosek został złożony w dniu [...] października 2006 r. Powody zaś, dla których został on wniesiony, jak twierdzi skarżący z opóźnieniem, nie mogą być przedmiotem badania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, albowiem jego istotą jest kontrola legalności decyzji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.