II SA/Wa 1006/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku W. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. H. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania rekompensaty pieniężnej za ponadnormatywny czas służby postanawia: 1. przyznać W. H. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W. H., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 lutego 2016 r. wniesionej przez niego skargi, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, celem wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku podał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, a utrzymuje się z renty policyjnej, która po potrąceniach komorniczych do wypłaty wynosi 337,57 zł. Podniósł, że jest zadłużony z tytułu alimentów, opłat za mieszkanie oraz ma do spłacenia kwotę 154.936,25 zł na rzecz byłej żony. Oświadczył, że posiada mieszkanie o powierzchni 55,4 m2, a nadto nie ma majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi W. H. jest odmowa przyznania mu rekompensaty pieniężnej za ponadnormatywny czas służby. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Dlatego - stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna strony jest bardzo trudna i nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Miesięczny dochód skarżącego stanowi renta, która podlega zajęciu komorniczemu i wynosi do wypłaty 337 zł. Wnioskodawca jest zadłużony z tytułu alimentów na dziecko, opłat za mieszkanie oraz ma do spłaty na rzecz byłej żony ponad 150.000 zł. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu, gdyż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.