II SA/Wa 1008/19
WyrokWSA w Warszawie2019-11-18
Skład orzekający: Łukasz Krzycki, Konrad Łukaszewicz, Joanna Kruszewska-Grońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję o odmowie uchylenia decyzji stwierdzającej przeniesienie funkcjonariusza na nowe stanowisko służbowe, wydana w trybie wznowienia postępowania, może zostać uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia prawa, gdy postępowanie wznowieniowe zostało wszczęte po wydaniu ostatecznej decyzji merytorycznej, która następnie została zaskarżona do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzających ją decyzji, uznając, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zostało wszczęte bezzasadnie, po wydaniu ostatecznej decyzji merytorycznej, która następnie została zaskarżona do sądu. Prowadzenie postępowania wznowieniowego w takiej sytuacji stanowi rażące naruszenie prawa, ponieważ instytucja ta służy eliminowaniu wad ujawnionych po zakończeniu postępowania zwykłego, a nie ponownemu rozważaniu argumentacji zgłaszanej już na etapie zwykłym, co narusza zasadę niewzruszalności decyzji administracyjnych i powagę rzeczy osądzonej.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi funkcjonariusza Straży Granicznej na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, która utrzymała w mocy decyzję o odmowie uchylenia decyzji o przeniesieniu funkcjonariusza na nowe stanowisko służbowe. Funkcjonariusz wnosił o wznowienie postępowania, podnosząc, że w sprawie zachodzą przesłanki do wznowienia. Organy administracji wielokrotnie rozpatrywały wnioski o wznowienie postępowania, wydając decyzje o umorzeniu lub odmowie uchylenia decyzji merytorycznej. Ostatecznie Minister utrzymał w mocy decyzję o odmowie uchylenia decyzji o przeniesieniu.Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2019 r. oraz ją poprzedzających: decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z [...] września 2018 r., decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z [...] października 2018 r., decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z [...] grudnia 2018 r., decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z [...] stycznia 2019 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Protokolant referent stażysta Adrianna Siniarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2019 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz ją poprzedzających: – decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z [...] września 2018 r. – decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z [...] października 2018 r. – decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z [...] grudnia 2018 r. – decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z [...] stycznia 2019 r.
Zaskarżonym aktem - na zasadzie 138 § 1 pkt 1, w zw. z art. 144 i 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." - utrzymano w mocy orzeczenie Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] stycznia 2019 r. o odmowie uchylenia decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] kwietnia 2018 r., w sprawie z odwołania od rozkazu personalnego Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z [...] października 2016 r. o zwolnieniu [...] SG K. K., zwanego dalej "Funkcjonariuszem", z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i mianowanie na nowe, co określane będzie dalej mianem "przeniesienia".
Uzasadniając orzeczenie przywołano następujące uwarunkowania prawne i okoliczności faktyczne sprawy:
- decyzją z [...] grudnia 2016 r. utrzymano w mocy rozkaz personalny z [...] października 2016 r.; Funkcjonariusz 12 stycznia 2017 r. złożył na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie,
- wnioskiem z [...] maja 2017 r. Funkcjonariusz zwrócił się do Komendanta Głównego Straży Granicznej o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z [...] grudnia 2016 r.,
- postanowieniem z [...] maja 2017 r. Komendanta Głównego Straży Granicznej - utrzymanym w mocy orzeczeniem tego samego organu z [...] czerwca 2017 r. - wznowiono postępowanie w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z [...] grudnia 2016 r. oraz je zawieszono - do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego,
- prawomocnym wyrokiem z 21 września 2017 r. (sygn. akt II SA/Wa 231/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność decyzji z [...] grudnia 2016 r.,
- postanowieniem z [...] marca 2018 r. Komendant Główny Straży Granicznej podjął z urzędu postępowanie administracyjne zawieszone postanowieniem z [...] maja 2017 r.,
- decyzją z [...] kwietnia 2018 r. Komendant Główny Straży Granicznej uchylił rozkaz personalny z [...] października 2016 r. w części dotyczącej daty zwolnienia z zajmowanego stanowiska oraz utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie, co do meritum; rozstrzygnięcie to Funkcjonariusz - [...] maja 2018 r. - uczynił przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie,
- decyzją z [...] kwietnia 2018 r. Komendant Główny Straży Granicznej umorzył w całości postępowanie administracyjne wznowione w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z [...] grudnia 2016 r. z uwagi na brak przedmiotu (decyzji), która mogłaby zostać oceniona w trybie wznowienia z powodu stwierdzenia nieważności tego orzeczenia wyrokiem o sygn. akt II SA/Wa 231/17,
- Funkcjonariusz złożył w ustawowym terminie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji odwołanie od decyzji z [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie umorzenia postępowania; w wyniku jego rozpatrzenia orzeczeniem z [...] września 2018 r. uchylono decyzję z [...] kwietnia 2018 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia,
- jednocześnie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji - postanowieniem z [...] września 2018 r. - utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] czerwca 2018 r. o odmowie wznowienia postępowania, podkreślając, że wniosek Funkcjonariusza z [...] maja 2017 r. jest w istocie tożsamy z wnioskiem z [...] maja 2018 r., złożonym w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem decyzji w przedmiocie przeniesienia Funkcjonariusza z [...] kwietnia 2018 r.,
- Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z [...] października 2018 r. ponownie umorzył w całości postępowanie wznowione w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z [...] grudnia 2016 r.; Funkcjonariusz złożył odwołanie zaś Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji - orzeczeniem z [...] grudnia 2018 r. - uchylił to rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia; w uzasadnieniu wskazano na okoliczności, które organ I. instancji winien wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy; z tego najistotniejszym było rozpatrzenie wniosku Funkcjonariusza z [...] maja 2017 r., mając na uwadze wszelkie rygory dotyczące instytucji wznowienia postępowania administracyjnego - z uwzględnieniem faktu pozostawania w obrocie prawnym ostatecznej decyzji z [...] kwietnia 2018 r., o przeniesieniu Funkcjonariusza,
- Komendant Główny Straży Granicznej - decyzją z [...] stycznia 2019 r. - odmówił uchylenia decyzji z [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie przeniesienia; powołano art. 145 § 1 pkt 1, w zw. z § 2 i 1 pkt 5 K.p.a.,
- Funkcjonariusz - z zachowaniem ustawowego terminu - złożył od przedmiotowego rozstrzygnięcia odwołanie; podkreślił tam, że wskazane w uzasadnieniu decyzji argumenty, dotyczące prowadzonych wobec niego badań lekarskich i ich wyników zostały przez niego obalone w toku postępowania, prowadzonego w trybie zwyczajnym; podnosił też, że argumentacja organu - w zakresie braku przesłanek do wznowienia postępowania - jest nieprawdziwa,
- organ odwoławczy - analizując ponownie sprawę uznał, że w istocie nie wystąpiły przesłanki wznowienia postepowania w myśl art. 145 §. 1 pkt 1 bądź 5 K.p.a.
W skardze podniesiono, że - zdaniem Funkcjonariusza - w sprawie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko, zajęte w zaskarżonym akcie.
Sąd uzyskał widomość z urzędu, że wyrokiem z 18 maja 2019 r. (sygn.. akt II SA/Wa 982/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Funkcjonariusza na decyzję z [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie przeniesienia na nowe stanowisko służbowe. Wyrok ten jest prawomocny od 16 maja 2019 r.
Sąd zważył, co następuje:
Skarga zasługują na uwzględnienie, chociaż nie z przyczyn w niej wskazanych. Sąd, w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zam.), nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Może przy tym wydać rozstrzygnięcie także na niekorzyść strony, o ile stwierdzi, że zaskarżony akt jest dotknięty wadą nieważności (art. 134 § 2 wskazanej ustawy), jak w rozpatrywanym przypadku.
Oceniając legalność zapadający w niniejszej sprawie kolejnych orzeczeń w sprawie zainicjowanej wnioskiem Funkcjonariusza o wznowienie postępowania, należy mieć na uwadze zarówno samo brzmienie stosownych regulacji normatywnych w danym zakresie jak i cel ustanowienia w K.p.a. instytucji postępowań nadzwyczajnych w sprawach zakończonych ostatecznymi orzeczeniami, w tym okoliczność, że możliwość ich prowadzenia stanowi jedynie wyjątek od reguły ogólnej niewzruszalności ostatecznych aktów administracyjnych (tak art. 16 § 1 K.p.a.).
W myśl art. 145 § 1 zdanie wstępne K.p.a., postępowanie może być wznowione wyłącznie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Wedle zaś art. 147 zd. 1 K.p.a., wznowić postępowanie można z urzędu bądź na wniosek strony. W rozpatrywanym przypadku postępowanie było natomiast prowadzone wobec konkretnego wniosku - z [...] maja 20117 r.
W sprawie są bezsporne zreferowanie wcześniej za organem jej uwarunkowania formalne i faktyczne – gdy chodzi o chronologię wydawania i treść orzeczeń. Ich ponowne przytaczanie byłoby bezzasadne.
W rozpatrywanej sprawie wniosek Funkcjonariusza wpłynął wprawdzie, gdy postępowanie w danej sprawie było zakończone – tak: pozostająca formalnie w obrocie prawnym ostateczną decyzją z [...] grudnia 2016 r. Gdy jednak - po okresie zawieszenia - je podjęto (postanowieniem z [...] marca 2018 r.) ostateczne orzeczenie w sprawie przeniesienia Funkcjonariusza niewątpliwie nie zapadło. Stwierdzono bowiem nieważność orzeczenia z [...] grudnia 2016 r., co miało notabene skutki ex tunc – jakby w ogóle aktu nie wydano. Organ, prowadzący nadal postępowanie w sprawie przeniesienia Funkcjonariusza co do meritum, mógł więc mieć w pełni na uwadze argumenty podnoszone we wniosku o wznowienie postępowania z [...] maja 2017 r.
W sprawie wydano ponowne rozstrzygnięcie, co do meritum w dniu [...] kwietnia 2018 r. Zasadnie też umorzono postępowanie w przedmiocie wznowienia gdyż nie było żadnych przesłanek do jego kontynuowania. Oceny tej nie mogło zmieniać wniesienie przez Funkcjonariusza następnego wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego kolejną ostateczną decyzją w danej sprawie (z [...] kwietnia 2018 r. zaś wniosek z [...] maja 2018 r.). Ponieważ kolejną decyzję o przeniesieniu także zaskarżono do sądu administracyjnego, mógłby on stanowić przedmiot oceny jedynie gdyby nie doszłoby do kontroli tego aktu przez ten sąd. W danym przypadku miało to jednak miejsce (prawomocny wyrok o sygn. akt II SA/Wa 231/17). Kwestie legalności procedowania w przedmiocie kolejnego wniosku o wznowienie (z [...] maja 2018 r.), w tym wydania postanowień z [...] czerwca i [...] września 2018 r. wykraczają poza granice niniejszej sprawy. Dotyczyły one sprawy inicjowanej innym wnioskiem.
Co natomiast istotne, w rozpoznawanym przypadku - wobec bezzasadnego procedowania w przedmiocie wniosku o wznowienie, złożonego przed wydaniem ostatecznej decyzji w sprawie (z [...] kwietnia 2018 r.) – doszło do sytuacji, gdy kwestie, które winny być przedmiotem rozważań w postępowaniu zwykłym a następnie badane w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zakończonym prawomocnym wyrokiem (sygn. akt II SA/Wa 231/17) stały się po raz kolejny przedmiotem rozważań organ administracji, co do meritum – zagadnienia podnoszone we wniosku o wznowienie a następnie w obecnie wniesionej do Sądu skardze. Chodzi mianowicie o kwestię prawidłowości badań, poprzedzający orzeczenie o przeniesieniu Funkcjonariusza. Należy podkreślić, że celem instytucji wznowienia postępowania jest wyeliminowanie wad, które mogą występować w postępowaniu zwykłem, lecz ujawnionych już po jego zakończeniu (w przypadku wznowienia postępowania na wniosek, określono przy tym maksymalny termin jego inicjowania, liczony od powzięcia wiadomości o przesłankach wznowienia – art. 148 K.p.a.). Nie może ono natomiast służyć ponownemu rozważaniu argumentacji, zgłaszanej już na etapie postępowania zwykłego. Prowadzi to bowiem do naruszenia fundamentalnych zasad państwa prawnego - niewzruszalności decyzji administracyjnych jak również - w danym przypadku - powagi rzeczy osądzonej (chodzi o prawomocny wyrok sygn. akt II SA/Wa 231/17). Stąd zachodziły przesłanki do wyeliminowania z obrotu zaskarżonego aktu, jak i go poprzedzających, wobec treści art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. – wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Stosowne orzeczenia w sposób oczywisty narusza bowiem treść przepisu, zakreślającego ramy wznowienia postępowania (art. 145 § 1 zd. wstępne K.p.a.), zaś ich wydanie jest nie do zaakceptowania w państwie prawnym. Prowadziło to bowiem do ponownej oceny uwarunkowań sprawy, gdy została ona już prawomocnie rozstrzygnięta.
W rozpatrywanej sprawie zasadnie wydano decyzję z [...] kwietnia 2018 r. o umorzeniu postępowania z wniosku z [...] maja 2017 r., wobec wyeliminowanie z obrotu poprzedzającej jego rozłożenie ostatecznej decyzji. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego, gdzie wskazywano na obowiązek dalszego procedowania w sprawie (z [...] września 2018 r.) - jak i dalsze rozstrzygnięcia w sprawie, jako jej następstwo (orzeczenia z [...] października, [...] grudnia 2018 r. oraz zaskarżone i je poprzedzające) - wydano z rażącym naruszeniem prawa, co obligowało Sąd do stwierdzenia ich nieważności.
Poza granicami sprawy muszą pozostawać w takiej sytuacji podnoszone w skardze kwestie domniemanej wadliwości decyzję w przedmiocie przeniesienie Funkcjonariusza, w tym występowania przesłanek uzasadniających w szczególności wznowienie postępowania, co do prawomocnej decyzji. Mogło być to wyłącznie przedmiotem rozważań w sprawie zakończonej wyrokiem o sygn. akt II SA/Wa 231/17, wobec treści art. 134 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z jego uzasadnienia, Sąd zajął zresztą także stanowisko w tej sprawie. Nie dopatrzył się wadliwości w danym zakresie (tak str. 14 ak. 3 i 4 uzasadnienia).
Z przytoczonych przyczyn, na podstawie art. 135 i 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Rozpatrując ponownie sprawę organ administracji uwzględni ocenę prawną, sformułowaną w niniejszym uzasadnieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło