II SA/Wa 101/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras (spr.) Sędzia WSA Janusz Walawski Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Iwony Dąbrowskiej, Ewy Grochowskiej - Jung i Jacka Fronczyka od orzekania w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: - oddalić wniosek - Wnioskiem z dnia [...] maja 2013 r. M. A. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wyłączenie sędziów Iwony Dąbrowskiej, Ewy Grochowskiej-Jung i Jacka Fronczyka od orzekania w niniejszej sprawie z jego skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych. W uzasadnieniu skarżący podał, że wymienieni sędziowie uzasadnieniem wyroku z dnia 19 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2107/12 dali jednoznaczne dowody braku zamiaru stosowania zapisów ustawy o ochronie danych osobowych i elementarnego obiektywizmu w niniejszej sprawie. Wskazał też, że Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięciami w sprawach I OSK 597/12, I OSK 897/12, I OSK 932/12 oraz I OSK 1060/12 nie objaśnił żadnej skomplikowanej kwestii prawnej, a jedynie podkreślił konieczność stosowania ustawowych dyspozycji zgodnie z ich zapisanym brzemieniem nawet przez niezawisłe sądy. Podkreślił, iż w tym kontekście stwierdzenie Pani Przewodniczącej Iwony Dąbrowskiej – "Sąd oczywiście ma świadomość zapadłych orzeczeń w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, niemniej jednak rozpoznając w tym składzie i nie będąc związanym żadną wykładnią , bo takiego wyroku w tej sprawie nie było, orzekł jak w sentencji i tak jak uznał za stosowne" – jest jednoznaczną deklaracją realizacji osobistych przekonań wbrew oczywistym zapisom ustawowym. Skarżący dodał, że interpretacja niezawisłości sądu, jako "niezawisłości od logiki i ustawowych zapisów" dyskwalifikuje jej autorów jako "obiektywnych rozjemców" w tego typu sprawach. Stwierdził, że losy będącego przedmiotem rozpoznawania wniosku rozstrzygną czy choroba "niezawisłości od woli Ustawodawcy" dotknęła tylko wymienionych sędziów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 ustawy). Stosownie natomiast do treści art. 19 powołanej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Iwony Dąbrowskiej, Ewy Grochowskiej-Jung i Jacka Fronczyka od udziału w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy podnieść, że w sprawie nie zachodzi żadna okoliczność wymieniona w art. 18 § 1 pkt 1-6 i pkt 7 oraz w art.18 § 3 cytowanej ustawy, która uzasadniałaby wyłączenie wymienionych wyżej sędziów z mocy ustawy. W kontekście powołanego w uzasadnieniu wniosku o wyłączenie wskazanych wyżej sędziów faktu orzekania przez nich w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2107/12 oceny natomiast wymaga, czy okoliczność ta jest tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w tej sprawie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] maja 2012 r., umarzającą postępowanie w sprawie skargi M. A. na przetwarzanie jego danych osobowych przez Proboszcza Parafii [...] w K. W sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2107/12 została natomiast rozpoznana skarga zupełnie innej osoby, w innej sprawie, na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w sprawie przetwarzania danych osobowych tej osoby przez proboszcza jednej z parafii, innej niż ta, której dotyczył wniosek skarżącego skierowany do organu. Miedzy wyżej wymienionymi sprawami nie ma zatem związku. W ocenie Sądu, sam fakt zajęcia określonego stanowiska przez skład orzekający w określonej sprawie, a co za tym idzie podjęcie określonego rozstrzygnięcia, nie powoduje takiego skutku, że sędziowie ci będą wyłączeni od rozpoznawania każdej innej sprawy w tożsamym przedmiocie i podobnym stanie faktycznym. Jednocześnie oczywistym jest, że rozstrzygnięcie każdej sprawy przez Sąd jest wynikiem zajęcia określonego stanowiska przez skład orzekający. Natomiast należy skarżącemu przypomnieć, że jeżeli uważa, że orzeczenie w jego sprawie zostało wydane wbrew zapisom ustawowym, to jako strona ma możliwości zaskarżenia tego orzeczenia w trybie przewidzianym w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Okoliczność, że skarżący nie zgadza się z poglądem wyrażonym przez sędziów rozpoznających inną sprawę nie stanowi podstawy do uznania, że są oni bezstronni. Pomiędzy wskazanymi wyżej sprawami nie ma także związku o takim charakterze, jak opisany w treści art. 18 § pkt 6a P.p.s.a. Przesłanka wyłączenia sędziego określona w tym przepisie oznacza bowiem, że sędzia podlega wyłączeniu z mocy ustawy od rozpoznania sprawy wszczętej na podstawie skargi na kolejną decyzję lub postanowienie, wydane w sprawie administracyjnej po wzruszeniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym wydanej poprzednio w tej sprawie decyzji lub postanowienia, ale także w sprawie ze skargi na decyzję lub postanowienie wydane w nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym, o ile zasiadał w składzie orzekającym o legalności decyzji lub postanowienia wydanych poprzednio lub wydanych w trybie zwykłym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 208). Rozstrzygnięcia zaskarżone w dwóch opisanych powyżej sprawach nie były rozstrzygnięciami wydanymi w tej samej sprawie, podjęte były wydane w odrębnych sprawach administracyjnych i dotyczyły innych osób. Skarżący w istocie nie wyjaśnił także, czym przejawiała się stronniczość Sędziego Iwony Dąbrowskiej cytując we wniosku wypowiedź, co do związania wykładnią przepisów, która miała miejsce w innej sprawie. Raz jeszcze należy skarżącemu przypomnieć, iż płaszczyzną sporu z Sądem I instancji co do prawidłowości dokonanej przez ten Sąd wykładni przepisów jest złożenie środka odwoławczego od wydanego orzeczenia, a nie wniosek o wyłączenie składu orzekającego. Reasumując należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności składu orzekającego w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.