II SA/Wa 1013/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Ewa Grochowska-Jung, Protokolant Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia - odrzucić skargę - W. B. - przedstawiciel ustawowy małoletniego D. B. - w dniu 23 czerwca 2008 r. (data stempla pocztowego), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2007 r. znak [...] w przedmiocie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, w zakresie daty przyznania świadczenia. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że skarżący wystąpił o świadczenie w drodze wyjątku w 2005 r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ocenił, iż w sprawie brak jest szczególnych okoliczności i odmówił przyznania świadczenia. Następnie, po uchyleniu wydanej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, organ w dniu 27 czerwca 2007 r. przyznał D. B. rentę rodzinną w drodze wyjątku do ukończenia przez niego 16 roku życia, wskazując, że prawo do renty powstaje od pierwszego dnia miesiąca, w którym wydano decyzję. Jednocześnie pełnomocnik organu przyznał, iż organ nie może przedstawić dowodu doręczenia zaskarżonej decyzji, ponieważ decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wysyłane są listem zwykłym bez potwierdzenia odbioru, a ponadto decyzja ta zawierała niewłaściwe pouczenie odnośnie przysługujących skarżącemu środków odwoławczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 powołanej ustawy). Ponadto, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z uwagi na przesłanie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaskarżonej decyzji listem zwykłym nie można jednoznacznie ustalić daty jej doręczenia skarżącemu. Jednakże w aktach administracyjnych organu znajduje się pismo W. B., adresowane do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 31 marca 2008 r., nadane w dniu 1 kwietnia 2008 r. w urzędzie pocztowym, w którym skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie przyznania renty rodzinnej jego synowi, podnosząc, że jego zdaniem świadczenie powinno zostać przyznane od daty śmierci matki dziecka, czyli od 6 stycznia 2005 r., a nie od dnia 1 czerwca 2007 r., tj. daty wskazanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarżący najpóźniej w dniu 31 marca 2008 r. dysponował zaskarżoną decyzją, a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał w dniu 30 kwietnia 2008 r. Tymczasem skarżący wniósł skargę dopiero 23 czerwca 2008 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Dodatkowo podnieść należy, iż fakt, że skarżący w zaskarżonej decyzji został nieprawidłowo pouczony o przysługującym mu środku zaskarżenia, nie ma wpływu na stwierdzenie przez Sąd, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu. Jednak w takiej sytuacji, skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu, zgodnie z art. 86-88 cytowanej ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.