II SA/Wa 1019/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. M. na orzeczenie Komisji do Spraw Służby Zastępczej z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przeznaczenia do odbywania służby zastępczej postanawia: - odrzucić skargę- W dniu 31 marca 2005 r. Ł. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Komisji do Spraw Służby Zastępczej z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przeznaczenia do odbywania służby zastępczej. W treści skargi Ł. M. podniósł okoliczność, że skargę na powyższe orzeczenie wnosi ponownie, bowiem wcześniej, kierując się zawartym w zaskarżonym orzeczeniu pouczeniem, złożył za pośrednictwem Komisji, odwołanie. Wskazał, że uczynił tak sądząc, że odwołanie zostanie uznane przez organ za skargę i zgodnie z treścią pouczenia przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednakże ze względu na otrzymane pismo z dnia [...] marca 2005 r., w którym Przewodniczący Komisji do Spraw Służby Zastępczej poinformował go, że złożone odwołanie nie może być rozpatrzone, a tym samym nie zostało przesłane do Sądu, postanowił wnieść skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym stosownie do treści art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie określonym w art. 53 § 1 tej ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 2 ustawy. Ł. M. skargę na powołane na wstępie orzeczenie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 31 marca 2005 r. (dowód – koperta z datą stempla pocztowego w aktach sprawy). Natomiast z akt administracyjnych wynika, że orzeczenie Komisji do Spraw Służby Zastępczej zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 lutego 2005 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Zestawiając datę doręczenia postanowienia z datą wniesienia skargi, stosownie do treści art. 53 § 1 powołanej powyżej ustawy, należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu (ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 9 marca 2005 r.). Choć Ł. M. w dniu 7 marca 2005 r. wniósł do Komisji do Spraw Służby Zastępczej, za pośrednictwem poczty, pismo zatytułowane "Odwołanie", to pisma tego nie można, w ocenie Sądu, uznać za skargę w rozumieniu art. 57 § 1 ustawy, bowiem z treści tego pisma nie wynika do jakiego podmiotu zostało ono skierowane (skarżący jako adresata wskazał Komisję do Spraw Służby Zastępczej wyłącznie na kopercie, dowód – koperta z datą stempla pocztowego w aktach administracyjnych). Dodatkowo wskazać należy, że w zaskarżonym orzeczeniu zamieszczono prawidłowe pouczenie co do możliwości i trybu wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy- z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.