II SA/Wa 1019/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać M. J. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 października 2010 r. oddalił skargę M. J. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2010 r. Skarżący po otrzymaniu uzasadnienia wyroku wniósł do Sądu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, która postanowieniem Sądu z dnia 17 maja 2011 r. została odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 17 czerwca 2011 r. odrzucił również wniesione przez skarżącego zażalenie na powyższe postanowienie, z uwagi na fakt, że nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 29 maja 2013 r. Sąd odrzucił kolejną skargę kasacyjną skarżącego, podnosząc, że wojewódzki sąd administracyjny nie może przekazać do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjnej, która nie spełnia wymogów wskazanych w art. 175 § 1 i art. 176 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym M. J. wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2013 r., uzupełnionym przez złożenie w terminie wypełnionego formularza PPF z dnia 22 września 2013 r., wniósł w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, w celu wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2010. Powyższy wniosek uzupełnił pismem z dnia 10 października 2013 r. Podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, która jest osobą chorą i nie uzyskuje żadnych dochodów oraz dorosłymi synami, z których jeden jeszcze się uczy, a drugi nie ma żadnych dochodów. Wskazał, że posiada wraz z rodziną dom o powierzchni 547 m2, w którym mieszkanie o powierzchni 100 m2 zostało zajęte przez komornika, podobnie jak nieruchomość rolna o powierzchni 5,01 ha. Podniósł, że jest osobą schorowaną, znajduje się wraz z rodziną w bardzo trudnej sytuacji finansowej, bowiem obecnie jedyny dochód czteroosobowej rodziny stanowi jego renta, która po odjęciu obciążeń komorniczych wynosi 752,68 zł netto. Wskazał, że nie stać go nawet na zakup koniecznych leków. Do wniosku zostały załączone kserokopie następujących dokumentów: zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego i zakazie wypłat z dnia 23 lipca 2013 r., zawiadomienia o wszczęciu egzekucji komorniczej z dnia [...] marca 2013 r., zawiadomienia dłużnika o terminie czynności z dnia [...] września 2013 r. oraz odcinka otrzymywanej renty z września 2013 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika -adwokata, czy radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych dokumentów wynika, że wnioskodawca w chwili obecnej jest zadłużony, z jego majątku jest prowadzona egzekucja komornicza, a jedyny dochód czteroosobowej rodziny stanowi jego renta w wysokości 750 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową strony – w tym finansową, wysokość kosztów utrzymania oraz fakt, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych, a przy wniesieniu skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, stwierdzić należy, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy też wyjaśnić, że pełnomocnika z urzędu, w ramach przyznanego stronie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawa pomocy, może wyznaczyć jedynie Okręgowa Rada Adwokacka w [...], nie jest możliwe wyznaczenie pełnomocnika z [...]. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.