II SA/Wa 1022/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia "[...]" w S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, adwokata w sprawie ze skargi [...] na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia przyznać Stowarzyszeniu "[...]" w S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Skarżący - Stowarzyszenie "[...]" w S. - wnioskiem z dnia 29 września 2009 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, adwokata. We wniosku strona skarżąca wskazała, że Stowarzyszenie jest stowarzyszeniem zwykłym i działa non profit oraz pro publico bono - nie posiada majątku trwałego lub rzeczowego, nie posiada środków finansowych i nie zbiera składek. Stowarzyszenie nie posiada więc majątku, ani jakichkolwiek źródeł dochodu, nie posiada również rachunku bankowego. Z tych względów nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy wykaże, iż nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego przez Stowarzyszenie wniosku wynika, że jest ono stowarzyszeniem zwykłym i nie posiada żadnych środków finansowych ani majątku, a także źródeł dochodu. Z tych względów należy uznać, że Stowarzyszenie wykazało, że nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na pokrycie kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z wyboru. W tej sytuacji odmowa przyznania prawa pomocy pozbawiłaby "[...]" prawa do sądu. Jednocześnie - w związku z tym, że skarżący, wnosząc o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, wskazał, że jego wniosek obejmuje przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia zarówno radcy prawnego, jak i adwokata – przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Brak jest bowiem podstaw, aby przyznać prawo pomocy również w zakresie ustanowienia adwokata, ponieważ w danej sprawie można ustanowić dla strony tylko jednego pełnomocnika z urzędu. Dlatego na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.