II SA/Wa 1026/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-09-12
Skład orzekający: Iwona Malicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej z niskim dochodem i znacznymi kosztami utrzymania, spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ jego sytuacja materialna, charakteryzująca się niskim dochodem netto (1.237,20 zł), znacznymi kosztami utrzymania (rachunki, dojazdy do pracy, żywność) oraz zadłużeniem, nie pozwala mu na poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.Stan faktyczny
T. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na trudną sytuację materialną. Jego jedynym dochodem jest wynagrodzenie w wysokości 1.237 zł netto miesięcznie, a koszty utrzymania obejmują opłaty za media, żywność i dojazdy do pracy. Wnioskodawca jest również zadłużony. Do wniosku dołączył dokumenty potwierdzające jego sytuację finansową.Rozstrzygnięcie
Przyznano T. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne postanawia: przyznać T. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
T. B. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, podnosząc, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej.
Podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jedynym jego źródłem dochodu jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę na czas określony w wysokości 1.680 zł brutto – 1.237 zł netto.
Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Jest zadłużony.
Wskazał, że na stałe koszty jego utrzymania składają się: opłaty za energię elektryczną i gaz do 50% wysokości rachunków, opłaty za telefon – w kwocie 75 zł, wydatki na żywność – 400 zł oraz koszty dojazdów do pracy – 350 zł miesięcznie.
Do wniosku dołączył: oświadczenie o stałych niezbędnych kosztach utrzymania, kopię umowy o pracę z dnia [...] sierpnia 2014 r., zawartą na czas określony od [...] września 2014 r. do [...] sierpnia 2016 r., kopie rachunków za telefon, za gaz oraz energię elektryczną, historię rachunku bankowego za okres od [...] czerwca 2014 r. do [...] września 2014 r., kopie dowodu zakupu biletów na trasie [...], kopię pozwu o zapłatę na kwotę 2.993 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę stwierdzić należy,
iż spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Wnioskodawca od dnia 1 września 2014 r. otrzymał umowę o pracę na czas określony z wynagrodzeniem w wysokości 1.680 zł brutto miesięcznie - 1.237,20 zł netto. Nie ma żadnych oszczędności ani majątku. Opłaty związane z utrzymaniem mieszkania (rachunki za telefon, energię elektryczną i gaz) wynoszą łącznie około 280 zł miesięcznie, ponadto koszty dojazdów do pracy to kwota około 350 zł miesięcznie. Jest zadłużony na kwotę około 3.000 zł.
Z uwagi na powyższe, biorąc pod uwagę aktualne koszty utrzymania (wskazał, że na jedzenie wydaje około 400 zł miesięcznie) należy stwierdzić, że sytuacja majątkowa nie pozwala stronie na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, bowiem sam wpis sądowy od wniesionej skargi wynosi 200 zł.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło