II SA/Wa 103/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. z dnia 24 lutego 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla E. B. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie E. B. wnioskiem z dnia 24 lutego 2010 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści wniosku oraz złożonych, w wykonaniu wezwania Sądu, dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a źródłem jej utrzymania jest przyznane świadczenie rentowe wynoszące, po potrąceniach, 335, 74 zł netto (zaświadczenie nr [...] wydane w dniu [...] marca 2010 r. przez ZUS Oddział w Z.– w aktach) oraz zasądzone na jej rzecz świadczenie alimentacyjne w kwocie 500 zł miesięcznie (kopia wyroku Sądu Rejonowego w Z. Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia [...] marca 2005 r. sygn. akt [...] i zaświadczenie wydane w dniu [...] marca 2010 r. przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. – w aktach). W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skoro zatem z treści wniosku oraz ww. dokumentów źródłowych wynika, że dochody skarżącej ograniczają się do renty inwalidzkiej uzupełnianej świadczeniami alimentacyjnymi, a skarżąca jest osobą częściowo niezdolną do pracy (v. orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z dnia 17 kwietnia 2009 r. – k.89 akt sprawy), to tym samym należało uznać, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.