II SA/Wa 1031/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2016 r. l.dz. [...] w przedmiocie udzielenia informacji o przedłużeniu terminu do rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę. W dniu 20 maja 2016 r. K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2016 r., w którym został poinformowany, na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 23) – zwanej dalej Kpa, o przedłużeniu terminu do rozpoznania jego wniosku z 3 marca 2016 r. oraz o przyczynie jego przedłużenia. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga na pismo jest niedopuszczalna oraz o przyczynie przedłużenia tego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść na następujące akty: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie zaś do treści art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zatem w pierwszej kolejności należy ustalić co jest przedmiotem skargi i czy może ona być rozpoznana przez sąd administracyjny. Wskazać należy, że zaskarżonym przez K. J. pismem organ poinformował skarżącego jedynie – na podstawie art. 36 § 1 Kpa – o braku możliwości rozpoznania jego podania w terminie przewidzianym art. 35 § 3 Kpa i podał przyczynę tej zwłoki. Komendant Główny Policji określił również nowy termin rozpoznania wniosku. Podkreślić zatem należy, że pismo informujące o toku postępowania administracyjnego nie zostało wymienione jako akt, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie zawiera również elementów pozwalających zakwalifikować je do którejkolwiek kategorii zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów wymienionych w treści art. 3 § 2 pkt 1-7 P.p.s.a. W konsekwencji należy więc uznać, że skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.