II SA/Wa 1032/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o rozstrzygnięcie wątpliwości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia -odmówić wykładni wyroku- Prawomocnym wyrokiem z 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2008 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. W dniu 3 grudnia 2013 r. K. J., powołując się na treść art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wystąpił z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości co do treści powołanego wyroku poprzez wskazanie, czy użyte w uzasadnieniu wyroku określenie "Skoro tak, to wydana skarżącemu decyzja o przyznaniu prawa do przedmiotowego świadczenia jest wiążąca, pomimo że przestała istnieć podstawa prawna na podstawie, której została wydana", oznacza decyzję Komendanta Rejonowego Policji [...] z [...] lipca 1998 r., zmienioną co do uprawnień decyzją numer [...] Komendanta Powiatowego Policji w K. oraz, czy przedmiotowe stwierdzenie oznacza równocześnie uznanie istnienia prawa do skarżonych świadczeń równoważnika, których płatności zaprzestano od dnia zwolnienia ze służby czynnej, co przekłada się na obowiązek realizacyjny płatności świadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas gdy, jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Ponadto wykładnia wyroku nie może prowadzić do reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 20005 r. sygn. akt OZ 1312/04 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. W niniejszej sprawie treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 nie nasuwa wątpliwości zarówno co do jego sentencji, jak i uzasadnienia, których treść jest sformułowana w sposób jasny i zrozumiały. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy, oraz podstawa prawna rozstrzygnięcia. W konsekwencji, należało uznać, że wniesiony przez skarżącego wniosek o wykładnię wyroku w zestawieniu z treścią uzasadnienia tego wyroku jest niezasadny. Podkreślić również należy, że rozpoznawany wniosek skarżącego jest czwartym wnioskiem o wykładnię wyroku z dnia 14 stycznia 2009 r. i o nieznacznie zmienionych żądaniach, które nie stanowią jednak podstawy do dokonania wykładni wyroku. Z tych względów, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.