II SA/Wa 1033/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw), Protokolant Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości 3) zasądza od Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na rzecz A. M. kwotę [...] zł ([...] zł) tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę zł [...] ([...] zł) tytułem kosztów sądowych Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania A. M. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] odmawiającej G. M. wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w [...], umorzył postępowanie odwoławcze. W motywach uzasadnienia organ podał, że G. M. wnioskiem z dnia 2 października 2008 r. zwróciła się do Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] o zawarcie z nią umowy najmu zamieszkiwanego przez nią lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia 8 października 2008 r. skarżąca została przez organ poinformowana o treści przepisu art. 29 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz.U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.) oraz zostało jej wskazane, że wydanie decyzji w tym trybie jest uzależnione od spełnienia przesłanki wyjątkowości sytuacji, którą osoba zainteresowana powinna udokumentować. W odpowiedzi G. M. pismem z dnia 17 listopada 2008 r., podpisanym również przez jej syna A. M., podała argumenty przemawiające za potraktowaniem jej sytuacji życiowej jako wyjątkowej, uzasadniającej przyznanie jej prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] wyżej wskazaną decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. odmówił G. M. przyznania prawa zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu mieszkalnym. Powyższe orzeczenie zostało doręczone zarówno G. M. jak i A. M., którzy oboje wnieśli od niej odwołanie. Powołaną wyżej decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej po rozpatrzeniu odwołania A. M. umorzył postępowanie odwoławcze. Wskazał, iż A. M. nie był stroną postępowania administracyjnego dotyczącego przyznania G. M. prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, a zatem nie mógł złożyć odwołania od decyzji wydanej w tej sprawie. Wywodził, że wniosek o przyznanie tego uprawnienia składała tylko G. M., a A. M., jako osoba zamieszkująca w przedmiotowym lokalu ma jedynie interes faktyczny w sprawie. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 28, 77, 107 § 1 k.p.a. Wskazał, że wniosek o przyznanie prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w [...] został złożony wspólnie przez niego oraz przez jego matkę G. M. Wywodził więc, że był stroną tego postępowania. Podkreślał, że została mu doręczona (zgodnie z rozdzielnikiem) decyzja organu I instancji. Twierdził, iż pominięcie go w treści decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. należy zakwalifikować jako naruszenie art. 107 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Jednocześnie stwierdził, że fakt skierowania do skarżącego decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. nie przesądza, iż posiadał on przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania G. M. prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w trybie art. 29 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz.U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.). Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu sprowadza się do ustalenia czy syn G. M. A. M. był stroną postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. Bezsporne w sprawie jest ,że na wniosek G. M. wszczęte zostało przez organ postępowanie w sprawie prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w [...]. Bezsporne też jest, że pismem z dnia 17 listopada 2008 r. A. M. przyłączył się do wniosku złożonego przez matkę. Bezsporne również jest, że obydwojgu G. M. i A. M. doręczona została decyzja organu I instancji o odmowie przyznania prawa do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu. Z akt postępowania wynika, że po doręczeniu tej decyzji zarówno G. M. jak i A. M. wnieśli od niej odwołanie i również obydwoje je podpisali. W ocenie Sądu organ nieprawidłowo uznał, że A. M. nie był stroną postępowania o przyznanie prawa do lokalu mieszkalnego i przedwcześnie umorzył postępowanie w sprawie. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zdaniem Sądu doszło do naruszenia przez organ zasad postępowania (art. 77 k.p.a) poprzez nie ustalenie stanu faktycznego polegającego na zaniechaniu wyjaśnienia kto (jakie osoby) wniosły o przyznanie im prawa do przedmiotowego lokalu. Powyższe zaniedbanie organu doprowadziło do sytuacji, że organ wprawdzie decyzję skierował do matki A. M. G. M. ale doręczył ją obydwojgu traktując go jako stronę postępowania. Zaniechania organu nie mogą prowadzić do ujemnych skutków dla stron. Organ zobowiązany był w sposób wyczerpujący i wnikliwy zgodnie z zasadą pogłębiania zaufania do organów Państwa art. 8 k.p.a ustalić intencje A. M. skoro przyłączył się on do wniosku matki o przyznanie mu prawa zamieszkiwania. Tym bardziej, że wniosek taki złożył na cztery miesiące wcześniej przed wydaniem decyzji w sprawie. W ocenie Sądu nadużyciem prawa było dopiero po wniesieniu przez niego odwołania uznanie, iż nie posiada on przymiotu strony. Nie można też było uznać, że A. M. nie posiada interesu prawnego w sprawie, albowiem zamieszkuje on wraz z matką w przedmiotowy lokalu i ma interes prawny do uzyskania prawa do zamieszkiwania w nim. Ponownie rozpoznając odwołanie A. M. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] z dnia [...] lutego 2008 r., Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zobowiązany będzie wypowiedzieć się i ocenić czy pisma A. M. wyrażało wolę przyznania mu prawa do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu. Dopiero po rozstrzygnięciu tej kwestii organ przystąpi do rozpoznawania wniesionego przez A. M. odwołania. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji postanowiono stosownie do art. 152 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.